Słowiański napis sprzed 2500 lat
Księga Ruty zawiera opis Wojny o Troję z punktu widzenia Słowiano-Isto-Skołockiego. Spostrzeżenia zawarte w poniższym artykule nawiązują po raz kolejny do Mitologii Greków a jednocześnie do odtworzonej przeze mnie Mitologii Słowian, które obie opisują to wydarzenie z różnych punktów widzenia. Artefakt jednak to zupełnie inna dziedzina niż mitologie. To rzeczywistość materialna. Jeśli tłumaczenie i odczytanie jest prawidłowe (o czym nie mnie się wypowiadać!), to mamy kolejne potwierdzenie prawidłowego odtworzenia starożytnych dziejów Słowiańszczyzny, na kolejnej ścieżce odkrywczej, niezależnej od innych dotychczasowych.

Pamiętajmy też, że źródłowe dla run, głagolicy, łaciny i sanskrytu pismo Vincza liczy sobie 5.500 lat. CB.

Od lat czytam chętnie o historii antyku. Przed paroma miesiącami naszła mnie ponownie chęć spotkania się ze światem Iliady. Tym razem chciałem się jednak coś więcej dowiedzieć o głównych postaciach tego eposu, a więc zainteresowałem się na początek tym co wiemy o Priamie, i to co się dowiedziałem zmieniło moje widzenie starożytności na zawsze.

Dowiedziałem się mianowicie, że Priam posiadał jeszcze jedno imię, które używał w młodości. To imię brzmiało po grecku „Ποδάρκης”. Napisane po polsku to „Podarek” i jest znanym nam słowem używanym zamiennie ze słowem „prezent”. Moje zaskoczenie wzrosło jeszcze bardziej gdy poznałem więcej szczegółów z życia tego trojańskiego władcy. Okazało się mianowicie, że w młodości został jeńcem Herkulesa kiedy ten brał udział w wyprawie Argonautów po „Złote Runo”. Herkules podarował mu wolność po tym jak siostra Priama zapłaciła za niego okup. Teraz stało się dla mnie jasne to, że jego imię „Podarek” nie zostało mu nadane przez przypadek. Jak to jest jednak możliwe aby Trojanie użyli polskiego, czy też ogólnie, słowiańskiego określenia jako imienia „Priama”, w czasach w których podobnież żadnych Słowian nie było?

Czytaj dalej →