Od Poli Dec

„Stepowy koczowniczy lud Scytów w latach 300-400 p.n.e. w Mołdawii” – to stwierdzenie w świetle wiedzy jaką dysponuje współczesna nauka całkowicie błędne i kuriozalne.

Wystarczy skorzystac z prymitywnego SI z wyszukiwarki Google, aby dowiedzieć się że już dawno nie byli wtedy koczownikami, cytuję:

Koczownicze plemiona scytyjskie pojawiły się nad Morzem Czarnym na przełomie VIII i VII w. p.n.e. Ich scentralizowane królestwo (tzw. Scytia Europejska ze stolicą w Kamiennym Grodzie nad Dnieprem) uformowało się w połowie VI w. p.n.e. po zwycięskiej wojnie z królem perskim Dariuszem I.”

A więc już od VI wieku p.n.e. było to scentralizowane królestwo ze stolicą w Kamiennym Grodzie nad Dnieprem, które obejmowało też Chersonez czyli Krym i Taurydę (Turydę), a potem stało się Królestwem Bosforańskim. Podlegali mu Języci (Jazygowie) a także ziemie Kultury Łużyckiej leżące w obrębie dzisiejszej Polski.

„Zasięg terytorialny państwa obejmował rozległe obszary tzw. Dzikich Pól (czyli późniejszej Rusi, Chazarów, Litwy i wreszcie Rzeczpospolitej Obojga Narodów:

Od południa: północne wybrzeże Morza Czarnego i tereny Półwyspu Krymskiego wraz z Kaukazem.

Od zachodu: dorzecze Dunaju (obszary dzisiejszej wschodniej Rumunii, Mołdawii i Ukrainy) oraz ziemie dzisiejszej Ukrainy, Słowacji, Węgier i Polski Wschodniej.

Od wschodu: dolinę rzeki Don i tereny dzisiejszej południowej Rosji.

Od północy: strefę lasostepów i ziemie być może po południowe i wschodnie pogranicze Bałtyku.”