Żywioły – woda, drzewo – łąka, która łączy
O odkrywcy Bajkału, Syberii i Kamczatki Benedykcie Dybowskim
O Benedykcie Dybowskim z portalu ekologicznego
Benedykt Dybowski urodził się 30 kwietnia 1833 r. w Adamczynie (okolice Mińska, obecnie Białoruś). Zmarł 30 stycznia 1930 roku we Lwowie (obecnie Ukraina). Był słynnym polskim przyrodnikiem, podróżnikiem i odkrywcą. Zasłynął jako badacz fauny jeziora Bajkał a także Kamczatki i południowej Azji, jeden z ojców polskiej limnologii.
Głos Stanisława Pagaczewskiego – Anna, Ewa i Tomasz: Wspomnienie o ojcu
W roku 2009 Miasto Kraków promowało się przy pomocy postaci z książki „Porwanie Baltazara Gąbki” Stanisława Pagaczewskiego:
Oto kilka zdjęć z tej akcji i artykuł prasowy:
Radio Lwów – dowód pamięci o profesorze Erneście Tillu

Poniżej zamieszczam nagranie z Radia Lwów – w języku polskim. Jest to audycja poświęcona pamięci profesora Ernesta Tilla. Takie programy i słyszany ze Lwowskiej Rozgłośni Radiowej język polski, a także inne fakty – takie jak choćby odnowienie drużyny piłkarskiej Pogoń Lwów – pomagają nam wierzyć, że polskość we Lwowie przetrwa wszelkie dziejowe zawieruchy, podobnie jak polskość w Wilnie.
Janusz Pagaczewski (1906 – 1975) – astronom i sejsmolog, odkrywca obserwatoriów Kopernika
Janusz (Michał, Ernest) Pagaczewski był najstarszym dzieckiem Juliana II i Adolfiny II z Tillów Pagaczewskiej. Urodził się w roku 1906 w Krakowie, a zmarł w roku 1975 i został pochowany na cmentarzu w krakowskim Pasterniku. Ukończył astronomię i sejsmologię na Uniwersytecie Jagiellońskim gdzie także doktoryzował się pod okiem profesora Tadeusza Banachiewicza (mimo iż ten nie wręczał mu dyplomu doktorskiego z powodów wręcz anegdotycznych, o których wspomina któryś z piszących poniższe artykuły.
Mikołaj Kopernik (1473-1543) – słynny obraz Jana Matejko
Poniższy artykuł został opublikowany w miesięczniku „Urania” w czterech kolejnych numerach z lutego, marca, kwietnia i maja 1973 r. Publikacja za zgodą redakcji czasopisma „Urania-Postępy Astronomii”.
Letnia rezydencja Kazimierza Wielkiego i Ogrody w Łobzowie
Isztar-Easter – Ister – Estera- Kostroma pogańska u Słowian
Isztar- Ester- Estera- Easter – Kostroma (Królowa Nocy w Babilonie, Słowiańska Bogini Ziemi i Zimy oraz Nocy i Nicości).
Kopiec Estery-Ister-Isztar – Matki Ziemi i Zimy – Kostromy – (Ostromy-Ostary) w Krakowie.
O pradziadku Julianie I browarniku, pożarze Krakowa i jego dawnych dziejach
szyszki chmielowe
Julian Pagaczewski I (1830 – 1877) – był Radcą Miejskim w Krakowie i ojcem Juliana II Pagaczewskiego – historyka sztuki, profesora UJ. Był właścicielem browaru przy ulicy Basztowej, znanego z pierwszej produkcji polskiego piwa porter i nazywanego Browarem „Pod Maszyną”. W 1877 roku miał miejsce pożar Krakowa, w którym także spaliła się część browaru.
Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie na Wydziale Prawa, wielka sława palestry.
Dwie Adolfiny – to Adolfina I z Klemensiewiczów Till (1852 – 1911) – jego żona
a druga to Adolfina II z Tillów Pagaczewska – żona, profesora Wydziału Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego – Juliana II Pagaczewskiego.
Profesor miał 3 synów i 3 córki córki. W artykule rocznicowym na 160 rocznicę urodzin profesora (który przytaczamy poniżej) doktor Adam, Redzik tak pisze:
Z Wikipedii
Julian Pagaczewski (ur. 14 stycznia 1874 w Krakowie, zm. 13 listopada 1940 w Ciężkowicach, powiat Tarnów) – historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Stanisław Pagaczewski urodził się 9 lipca 1916 roku w Krakowie. Jego ojcem był Julian Pagaczewski, historyk sztuki i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, matką Adolfina z Tillów Pagaczewska. Do szkół uczęszczał w Krakowie, tutaj też ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem m. in. Stanisława Pigonia. Od wczesnej młodości był zapalonym turystą – jeździł na nartach, wiosłował, uprawiał kolarstwo, pływał i w każdej wolnej chwili wędrował po górach. Ta pasja pozostała mu do końca życia. Debiutował w 1933 wierszem „Wschód słońca”, opublikowanym w pierwszym numerze krakowskiego „Czasu”. Egzamin magisterski zdał na tajnym uniwersytecie w 1941. W czasie okupacji zajmował się tajnym nauczaniem, wskutek czego zmuszony był ukrywać się przed Gestapo. Początek okupacji spędził w Ciężkowicach w woj. tarnowskim, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Janinę Olszowską.
Przede wszystkim był wielkim miłośnikiem gór
Dzisiaj publikuję tam rzeczy Jerzego Przybyła w jego biografii, jakich nigdy nie widzieliście i nie znajdziecie ich nigdzie indziej. Nigdy.
Dla zachęty – razem z anonsem strony – przepiękny Żnuj.
Żmij-Żnuj – Jerzy Przybył
Tutaj znajdziecie rzeczy których nie znajdziecie nigdzie indziej.
Dzisiaj piszemy o Białczyńskich
Wywodzimy się od Strasza z Białaczewa, oraz z plemienia Harów-Horoli (Goroli-Górali) z Kotelnicy Białczyńskiej, z Moraw z Harii-Chrobacji Białej i Morowskiej, a potem z Kotelnik pod Krakowem zamienionych na Koszczelniki, gdzie czczono Mokosz i Makosza-Dodola oraz Kosza-Pląta, a potem przemieniono je na Kościelnik. Pierwszy zapis o Straszu i Warsie oraz Białaczewie ma miejsce już w czasach królowej Jadwigi i Jagiełły, w związku z zamykiem Kościelnickim. Kościelniki owe biorą nazwę od kotliny i kotła, a także od kosza-losu, a potem dopiero od kości i kościoła, ale takiego Wiary Przyrody posadowionego na zwierzęcych – turzych koszach-kościach, używanych także to wróżb.
Odrowąż – szlachecki rycerski herb sarmacko-harsko-morawski należący do Strasza i Warsza z Białaczewa i Białczyńskich. Więcej o nim i zamku w osobnym artykule