OEC: Goran Pavlovic – Butt chewing (Zżeranie zadu)

Butt chewing

© Goran Pavlovic ©Czesław Białczyński

Chcę tylko jednym zdaniem zwrócić waszą uwagę, że „zżeranie zadu Byka/ Tura przez Gryfa (Lwo-Ptaka) nie ma nic wspólnego z Odcięciem Nogi Tura/ Byka przez wyznawców Ognia-Barana. To pierwsze jest zwykłą coroczną zmianą znaków zodiaku i pór roku, to drugie jest związane ze zmianą Epok Gwiezdnych, która wydarza się co 2012,5 roku, a zamiana Epoki Byka na Epokę Barana zdarza się raz 24 154 lata i miała miejsce w roku 2012 p.n.e.. CB 

Goran Pavlovic – Butt chewing

(Zżeranie zadu)

„Triumphant bull with flowing beard climbing the mountain”? It’s from the time of the First Dynasty of Ur…No one knows what it means because: „we have no written documents explaining it”…At least this is what we can read in „A Problem of Early Sumerian Art”

„Triumfujący byk z falującą brodą wspinający się na górę”? Pochodzi z czasów pierwszej dynastii Ur… Nikt nie wie, co to znaczy, ponieważ: „nie mamy pisemnych dokumentów wyjaśniających to”… Przynajmniej tak możemy przeczytać w „Problem wczesnej sztuki sumeryjskiej”

Czytaj dalej →

OEC: Goran Pavlovic – Bull god from Dusheti (Bóg Byk z Dusheti)

Bull god from Dusheti

©Goran Pavlovic ©Cz. Białczyński

Bóg Byk z Dusheti

Standard from the Treasure of Kazbek, Dusheti, Georgia 600-400 BC, Kremlin Museum…

Standard ze Skarbu Kazbek, Dusheti, Gruzja 600-400 pne, Muzeum Kremla…

Душа и Круг Абсолюта=Три суда после смерти=Реинкарнация и инкарнация=Волхалла (Dusza i Krąg Jedni – Trzy Sądy po Śmierci Materialnej; Reinkarnacja i Inkarnacja – Walhala = Welska Hala-Łąki Rajca)

Dusza i Krąg Jedni – Trzy Sądy po Śmierci Materialnej; Reinkarnacja i Inkarnacja – Walhala = Welska Hala-Łąki Rajca

Most Czynwątu i Prawątu w Nawi (Jeden z Trzech Osądów Ducha na Weli po śmierci materialnego ciała = zakończeniu ziemskiej / planetarnej / materialno-duchowej misji Istoty Ożywionej)

Rosyjskie współczesne, rodzimowiercze wizje Wcielenia Duszy w Ciało i Drogi Duszy po śmierci, czyli spadkobierców Wschodnich Kapiszt Nurskich, Budynowskich, Bursko-Borejskich i Sokołockich są bardzo zbieżne z sądami przedstawianymi przez Słowiańską Wiarę Przyrodzoną Kapiszt Zachodu, czyli spadkobierców Lechii, Wędii, Harii, Nurii-Harowędii, Serbo-Mazowii, Dawanii-Dracji (Tracji,Dacji) i Istji (Bałtów).

Czytaj dalej →

XXV Dziesmu svētku un XV Deju svētku noslēguma koncerts: „Līgo!” + „Saule, Pērkons, Daugava” (Archiwum 2013)

Latvian Song Festival – „Līgo!”

Līgo, Jāņi czy też Jāņu naktī – łotewskie święto przesilenia letniego, obchodzone w nocy z 23 czerwca na 24 czerwca. Jest odpowiednikiem nocy świętojańskiej czy słowiańskiej Nocy Kupalnej, z podobną do niej symboliką i obrzędowością. Wikipedia
Dzień: 23 czerwca: Līgo; 24 czerwca: Jāņi’
♦
Wśród Bałtów, według ich mitologii (Dzisma to Mitologia Łotewska, a Dajna to Mitologia Litewska), jest to święto Ligo oraz Jani, czyli bogini Ligo i boga Janisa. Obchodzone jest ono uroczyście jako wielkie święto pogańskiej wiary rodzimej na Łotwie i Litwie, dni wolne od pracy oraz festiwal w dniach 23-24 czerwca – odpowiednik Kupaliów czyli Tanu Szóstego Wielkiego – Kresu-Kraszu i Nocy Świeto-Rujańskiej (Świętoruji, Sobótki-Sąbudki). Ligo – po bałtyjsku „święty tan” (trans, pląs służący liganiu). Po polsku legać, kłaść się, pokładać się, w sensie związku miłosnego, kochania się, miłosne pląsy, a także instrument towarzyszący tym pląsom – ligawka i pieśni – ligawice.
♦
Tak więc Ligo to pieśń wzywająca do Poszukiwania Kwiatu Pąp-Rudzi, a Bogini Ligo odpowiada Dziedzi-Leliji (lelać – także legać i usypiać), albo Dziewannie. Dzidzilela (Dzieldzielija, Dziedzilelija, Dzielija, Zielija) odpowiada za tzw „płoche” związki, czyli żądze, które można nazwać miłostkami, miłością „poronioną”, chwilową, wzmożeniem uczuć. Stąd też stała się odpowiedzialną za poronienia, gdyż owoc tych płochych miłości bywał często usuwany.
♦
W mitologii współczesnej Wschodnich Słowian przypisano tę rolę męskiemu bóstwu Lelowi-Lelijowi. Janis odpowiada Kupale-Kraszeniowi (Dziwieniowi). W Mitologii Słowian Zachodnich Lel i Polel to bogowie Zaświatów związani z obrzędami pogrzebowymi, a więc prawdziwego zaśnięcia na wieki – Ulelania (Lelij-Smęt) i ostatecznego pokładania ciała do grobu , lub palenia go w ogniu – Polelania (Spopielania – Sowica-Polel).
♦
W tym szerokim sensie jest to oczywiście jedno z najważniejszych wspólnych świąt Bałtów (Istów) i Słowian i towarzyszą mu najważniejsze wspólne pieśni oraz najważniejsze tany święte: pieśni i tany bałtyjskie takie jak Ligo i słowiańskie takie jak pieśni i tany Święto-Rujańskie.

Więcej o tym w Księdze Tanów (Lato). CB

– nadesłał Mariusz z komentarzem poniżej:

Największy w dziejach tej planety kilkunastotysięczny chór śpiewa starosłowiański hymn „Ligo”

Czytaj dalej →

Adolf Kudliński: Węgiel antidotum (także na zakażenie wirusem covid)

Adolf Kudliński: Węgiel antidotum (także na zakażenie wirusem covid)

Strażnik Wiary i Wiedy Słowian z Gór Świętokrzyskich Adolf Kudliński (1951- 2020) – Pon iżej przypomnienie osoby. Oczywiście numer telefonu jest nieaktualny, ale gród Słowian buduje jego następca Dziki Preppers.

Czytaj dalej →