In Nomine Jassa: Kails! The Slavs are in some ways a mystery. (Kails! Słowianie są w pewnym sensie tajemnicą)
Archiwum 2014 – więc dzisiaj po 5 latach od roku 2014 gdy napisano ten artykuł, wiemy na podstawie danych z genetyki nieporównanie więcej na temat etnosu Słowian i ich autochtonizmu.
RudaWeb: DNA Hunów i medos
Wyniki badań węgierskich genetyków sprzed kilku dni stały się przyczynkiem do ciekawych spostrzeżeń na poboczu naszych słowiańskich dociekań. Dyskusję na tym blogu zapoczątkował komentator Tanator. Najwidoczniej szukał on w tych analizach wsparcia do swojego sceptycyzmu wobec przekazu Konstantyna Porfirogenety o Awarach. W rzeczywistości praca zespołu węgierskiego – Endre Neparáczki et al. „Y-chromosome haplogroups from Hun, Avar and conquering Hungarian period nomadic people of the Carpathian Basin” z 3 kwietnia br. – nie przybliża do rozwiązania zagadki Awarów na korzyść żadnego z poglądów skrajnych: to byli wyłącznie Turcy albo wyłącznie Słowianie.
Przyczyny ekspansji Słowian we wczesnym średniowieczu
Stowarzyszenie „Niklot” & pismo „Trygław”
Kurban
Ah this is brilliant. Another linguistic mystery…In my article „Aries must die” I talked about St George’s day rituals from Serbia of which the most important one is sacrificing of a male lamb to St George.
Ach, to jest genialne. Kolejna tajemnica językowa … W moim artykule „Baran musi umrzeć” mówiłem o rytuałach św. Jerzego z Serbii, z których najważniejszym jest ofiarowanie baranka świętego.
Animals sacrificed as part of the religious rituals in Serbia are not picked at random and seem to be in sync with the sequence of animals on zodiac solar wheel. I talked about this in my post „Sacrificial animals„.
Zwierzęta ofiarowane w ramach rytuałów religijnych w Serbii nie są wybierane losowo i wydają się być zsynchronizowane z sekwencją zwierząt na zodiakalnym kole słonecznym. Mówiłem o tym w moim poście „Zwierzęta ofiarne”.
Kołożar – Taniec towarzyszący Rusaliom – Wielkiemu Majowi (20-26 maja)
Czy coś wam to przypomina? Lelij Tan Konia? – Lajkonik. Polska pozostałość Rusaliów-Kołożarów.
Winicjusz Kossakowski: Wirus hollerus turbosloventis
Wirus hollerus turbosloventis, który narodził się w Krakowie, rozszerzył się na kraje słowiańskie. Teraz zaatakował Niemcy a nawet Izrael.
Wieści te podał Czesław Białczyński, Turbosłowianin z Krakowa.
O co chodzi z tymi Turbosłowianami?
O naukę historii.
Rusałki, Mamuny, Dusioły, Wąpierz – wystawa prac Jerzego Przybyła (Muzeum w Żywcu – do 5 maja 2019)
Podróż do świata słowiańskich bogiń i bogunów w twórczości Jerzego Przybyła.
„Malarstwo Przybyła jest skomplikowane i wielowarstwowe. Jest po wiejsku „przaśne” i jednocześnie po bizantyjsku wyrafinowane. W malarstwie polskim trudno znaleźć dlań odpowiednik.” Alfred Ligocki „Plastycy Śląska i Zagłębia” Wydawnictwo Śląsk 1977
O Słowiańskich i Polskich Miejscach Mocy, Miejscach Wiary oraz Wiedzy Przyrody
Miejsca mocy, to miejsca o zwiększonej koncentracji i jakości energii. Związane są zazwyczaj z tak zwanymi czakramami, czyli aktywnymi energetycznie miejscami Ziemi. Ich moc, również budowana jest poprzez organizowanie zgromadzeń i odprawianie rytuałów, głównie rytuałów Wiary i Wiedzy Przyrody oraz obrzędów religijnych. Będzie też o Wielkim Księdzu Przyrody, naszym bałtosłowiańskim Władysławie Jagielle i o bitwie pod Grünwaldem – naszym Zielonym Lasem! Oraz 20 fotek topowych Polskich Miejsc Mocy. Zapraszam!
O Rugii Wincenty Pol i Jadwiga Łuszczewska (Deotyma)
Foto Adrian Leszczyński
Wincenty Pol napisał o Rugii tekst „Na wyspie” – fragment swoich szkiców krajoznawczych „Obrazy życia i natury”. „Rugia jest jednym wielkim gabinetem starożytności słowiańskich i jedną wielką galerią najokazalszych pomników przeszłości. To, na co badacz starożytności słowiańskich natrafia na całej przestrzeni od ujścia Odry i Wisły aż do ujścia Dniestru i Dniepru, to leży tutaj zgromadzone na przestrzeni kilkunastu mil kwadratowych”. Pol miał na myśli starodawne mogiły, wały, gródki i uroczyska, cmentarzyska, święte jeziora i gaje… A więc wspaniała przeszłość słowiańszczyzny!
