Od Poli Dec
Inskrypcje odkryte podczas wykopalisk w starożytnym sanktuariumNadzór Archeologii, Sztuk Pięknych i Krajobrazu Prowincji Padwa, Treviso i Bellunodomena publiczna
Czytaj dalejOd Poli Dec
„Stepowy koczowniczy lud Scytów w latach 300-400 p.n.e. w Mołdawii” – to stwierdzenie w świetle wiedzy jaką dysponuje współczesna nauka całkowicie błędne i kuriozalne.
Wystarczy skorzystac z prymitywnego SI z wyszukiwarki Google, aby dowiedzieć się że już dawno nie byli wtedy koczownikami, cytuję:
Koczownicze plemiona scytyjskie pojawiły się nad Morzem Czarnym na przełomie VIII i VII w. p.n.e. Ich scentralizowane królestwo (tzw. Scytia Europejska ze stolicą w Kamiennym Grodzie nad Dnieprem) uformowało się w połowie VI w. p.n.e. po zwycięskiej wojnie z królem perskim Dariuszem I.”
A więc już od VI wieku p.n.e. było to scentralizowane królestwo ze stolicą w Kamiennym Grodzie nad Dnieprem, które obejmowało też Chersonez czyli Krym i Taurydę (Turydę), a potem stało się Królestwem Bosforańskim. Podlegali mu Języci (Jazygowie) a także ziemie Kultury Łużyckiej leżące w obrębie dzisiejszej Polski.
„Zasięg terytorialny państwa obejmował rozległe obszary tzw. Dzikich Pól (czyli późniejszej Rusi, Chazarów, Litwy i wreszcie Rzeczpospolitej Obojga Narodów:
Od południa: północne wybrzeże Morza Czarnego i tereny Półwyspu Krymskiego wraz z Kaukazem.
Od zachodu: dorzecze Dunaju (obszary dzisiejszej wschodniej Rumunii, Mołdawii i Ukrainy) oraz ziemie dzisiejszej Ukrainy, Słowacji, Węgier i Polski Wschodniej.
Od wschodu: dolinę rzeki Don i tereny dzisiejszej południowej Rosji.
Od północy: strefę lasostepów i ziemie być może po południowe i wschodnie pogranicze Bałtyku.”
Czytaj dalejOd Poli Dec
To odkrycie archeologiczne potwierdza niejako przypuszczenia, że Pra-Słowiano-Aryjowie żyjący w Środkowo-Wschodniej Europie w czasach kultury trypolskiej (4000 p.n.e.) rządzili się wiecowo, a społeczeństwo było zorganizowane podług Prawa Przyrodzonego – równościowo a nie hierarchicznie. Pośrednio świadczy o tym cała pra-słowiano-aryjska obrzędowość i wiele tradycji uchwyconych przez antropologię kulturową czy etnografię.
Czytaj dalejOd Poli Dec
Wiemy doskonale już od dłuższego czasu, że kraj Hati został podbity przez ludzi z Północy, którzy wywodzili się znad Morza Czarnego i nazywani byli Nasemilami oraz Nasilanami. Byli oni Słowiano-Ariami związanymi z kulturą ceramiki sznurowej, która obejmowała także tereny dzisiejszych Czech i Polski oraz rozległy obszar Euro-Azji aż po Syberię. Nic więc dziwnego nie ma moim zdaniem w tym znalezisku. Świadczy ono o tym, iż te związki plemienne (czy też rodowe) utrzymywały się na całym tym obszarze od Hetytii Ario-Słowiańskiej po Sudety i Las Czeski. Mamy w końcu archeologiczne potwierdzenie faktu znanego z genetyki (Y-DNA R1a) i lingwistyki (grupa językowa satemowa Słowiano-Aryjska) tzw. „Inwazji Ludzi Morza” (Bharatu) na południe i wschód do Azji z terenów nad Wisłą, Dunajem, Dnieprem i Morzem Czarnym, która była Przenikaniem Ludzi Gór – z Haratu (Gór Harskich: Harpątów-Karpat, Harhornoszy-Karkonoszy, Horców-Gorców, Harzu-Harcu). Poniżej daję dodatkowe linki do publikowanych u nas artykułów dotyczących Luwijczyków, w tym do artykułów Gorana Pavlovica o luwijskim / słowiańskim Bogu Burzy i Bogu Maku – Makoszu. CB
Czytaj dalejOd Poli Dec
W Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej można już oglądać ekspozycję poświęconą efektom badań archeologicznych prowadzonych w Chotyńcu. To tam naukowcy natrafili na pierwszy w Polsce kompleks osadniczy scytyjskich koczowników z okresu od VII do V wieku p.n.e. Wystawa prezentuje nie tylko odkryte zabytki, lecz także szeroki kontekst prac wykopaliskowych, które trwały kilka lat i przyniosły wyjątkowe wyniki.
Czytaj dalejOd Unicorna
Czytaj dalejOd Unicorna
Archeolodzy z Regionalnego Muzeum Historycznego w Karagandzie odkryli pochówek sprzed 2500 lat podczas wykopalisk w Kazachstanie. W nim znaleźli jeden z najlepiej zachowanych mieczy wojownika Saków, który przemierzał starożytne stepy.
Czytaj dalej
