Oto kolejna wersja dziejów uwzględniająca genetykę, ale nie uwzględniająca językoznawstwa, ani obrzędowości (poza ciałopaleniem w kulturze miłogradzkiej), która ma pogodzić wszystkich ze wszystkimi, a zwłaszcza Niemców z Polachami. Tylko pytanie, na ile to się zgadza z faktami wynikającymi chociażby z badań profesora M. Figlerowicza, które wykluczają możliwość wymiany słowiańskiej ludności nad Wisłą między okresem rzymskim a średniowieczem i to przy założeniach w których nie uwzględniono masowego ciałopalenia wśród Słowian, co wykluczyło z tych badań 90% śladów genetycznych R1a.
Do tego patrylinearność, czyli przenosiny kobiety do gospodarstwa męża i jego rodziny po ślubie nie jest żadnym wynalazkiem słowiańskim ani słowiano-aryjskim, tylko praktyką powszechną wśród kultur rolniczych i pasterskich Euro-Azji, także u Celtów, Rzymian, Greków, Skandów i ich potomków Germanów.
Mieszania w polskich głowach niemiecką narracją historyczną o Gotach i Wandalach ciąg dalszy???
Czytaj dalej
Znaki tego pisma znajdujemy na licznych przedmiotach odkrytych w wielu miejscach południowo-wschodniej Europy (Białego Lądu) , poczynając od miejscowości Vinca (koło Belgradu w Serbii), poprzez pozostałe kraje byłej Jugosławii, Grecję, Bułgarię , Rumunię i Węgry aż po stepy na Ukrainie, do ujścia Donu. Przedmioty te pochodzą z okresu od 7000 do 4000 p.n.e, a te dekorowane pismem Vinca pochodzą sprzed 8000 do 6500 lat. Tak się składa, że genetyka potwierdza głównie obecność w tym rejonie Europy w owym czasie ludności Staroeuropejskiej o haplogrupie I2 oraz ludności prasłowiańskiej (Scyto-Słowian) o haplogrupie R1a. Zatem można w całej pełni uznać to pismo za pierwsze pismo Słowian. Dodatkowo jak widać na załączonych obrazkach nawiązuje ono wprost do symboliki solarnej zabytków z późniejszego okresu znajdowanych nad Wisłą, Odrą i Łabą na terytorium Słowiańskiej Kultury Łużyckiej i Przedłużyckiej. Przed cywilizacją sumeryjską i minojską w południowo-wschodniej Europie rozkwitała zatem zapomniana kultura Vinča – z rozwiniętym rolnictwem, osadnictwem, a nawet własną formą pisma.
