Dziennik.pl: Prehistoryczne skarby odkryte pod Bielsko-Białą. „Niezwykle istotna wartość naukowa”

Prehistoryczne skarby odkryte pod Bielsko-Białą. „Niezwykle istotna wartość naukowa”

od Unicorn

Wyroby z brązu i żelaza sprzed 2600 lat odkryli archeolodzy podczas badań w rejonie podbielskich Kobiernic i Porąbki. Bogusław Chorąży z działu archeologii bielskiego Muzeum Historycznego powiedział PAP, że to mogą być najstarsze przedmioty na tych ziemiach.

Czytaj dalej

Gazeta Lubuska: Czy Lubuskie Pompeje staną się turystyczną atrakcją? Musimy to zrobić

Czy Lubuskie Pompeje staną się turystyczną atrakcją?

Na razie wygląda to tak – więc żeby coś z tego zrobić trzeba naprawdę się przyłożyć.CB

Jak chcą niektórzy naukowcy przy lubuskiej Wicinie Biskupin to… taki sobie gród. Wszytko dlatego, że tutaj dzieje prężnego grodu ludzi kultury łużyckiej skończyły się nagle. Stąd często mówi się o Wicinie, jako o Lubuskich Pompejach

Czytaj dalej

Speleoklub Bielsko – Biała: 2020.05.05 Akcja Świetlna – „podwójna”

2020.05.05 Akcja Świetlna – „podwójna”

nadesłał Jarosław Ornicz

Bardzo ciekawe, nie tylko ze względu na wynik. CB

Działamy pojedynczo lub w małych grupach.
Wiadomość o swojej działalności należy posłać do Jerzego Ganszera na adres ganszer@gmail.com
Osoby z poza klubu, które są mile widziane mogą podawać swoje klubowe /lub inne/ przynależności.

Po akcji można posłać wiadomość według schematu:

Czytaj dalej

PAP Nauka w Polsce: Pod Sławą odnaleziono złoty skarb z okresu kultury łużyckiej

Odnaleziono złoty skarb z okresu kultury łużyckiej

W lesie niedaleko wsi Kuźnica Głogowska w gminie Sława odkryto skarb z okresu kultury łużyckiej. Znalezisko jest szczególne i rzadkie – to dwie bransolety ze złotego drutu; wg archeologów mogą liczyć 2,5 – 3 tys. lat – poinformowała PAP wojewódzka konserwator zabytków Barbara Bielinis-Kopeć.

Czytaj dalej

Złote Czapy z epoki brązu, czyli archeologiczne i wikipedyczne kłamstwo anglo-niemieckie.

Złote Czapy z epoki brązu, czyli archeologiczne i wikipedyczne kłamstwo anglo-niemieckie.

Avanton gold cone

„Złote Czapy (lub złote kapelusze) (niem. Goldhüte, w liczbie pojedynczej: Goldhut) to bardzo specyficzny i rzadki rodzaj archeologicznego artefaktu z epoki brązu w Europie. Jak dotąd znane są cztery takie obiekty.

Czytaj dalej

Białystok Online: Sensacyjne odkrycie archeologów- Kultura Łużycka na Podlasiu (VIII wiek p.n.e.)

Sensacyjne odkrycie archeologów- kultura łużycka na Podlasiu

Wielka Zmiana dociera do światka nauki polskiej i do Wikipedii polskojęzycznej?!

Za czasów mojej młodości wszystkie prace naukowe z dziedziny archeologii twierdziły stanowczo, że Kultura Pra-Łużycka nie przekraczała na wchód linii Wisły, tam po tamtej stronie miała istnieć jedynie Kultura Trzciniecka (https://pl.wikipedia.org/wiki/Kultura_trzciniecka#/media/File:Balto-Slavic_lng.png). Było to zapewne podyktowane z góry przez archeologię Moskiewską w czasach prymatu radzieckiej nauki nad wszemi naukami świata oraz ZSRR nad wszemi krajami „demokracji ludowej”. Słowianie musieli koniecznie pochodzić spod Moskwy lub z innej Republiki Radzieckiej. Potem to się zmieniło, ale Niemcy nie uznają do dzisiaj polskiego punktu widzenia na zasięg kultury łużyckiej.

Także obecnie nawet nasza Wikipedia podaje wciąż taką oto definicję obszaru Kultury Łużyckiej:

Kultura Łużycka – kolor zielony

„Zasięg kultury łużyckiej został najszerzej przyjęty przez badaczy polskich, wbrew opiniom archeologów czeskich i niemieckich. Obecnie jednak obserwuje się coraz powszechniejsze przyjmowanie polskiego punktu widzenia co do zasięgu tej kultury[22]. Według tego poglądu kultura łużycka obejmuje swoim zasięgiem niemal całe ziemie polskie, z wyjątkiem północno-wschodnich skrawków kraju, północno-zachodnią i środkową Słowację, północne i środkowe Morawy, północną i północno-wschodnią część Czech, Saksonię, Łużyce, wschodnią Turyngię oraz wschodnią Brandenburgię, zaś w kierunku wschodnim sięga zachodniej części Wołynia.”

No więc od dzisiaj można spokojnie pociągnąć tę mapkę na północ i dodać do dotychczasowych grup tejże kultury, Grupę Podlaską. Moim zdaniem już obecnie należy ją też poszerzyć o cały Wołyń, a w przyszłości, kto wie czy nie okaże się, że spokojnie na obszar Białorusi i całej Ukrainy. Jeśli dodamy do tego niedawne odkrycia o zasięgu Scytów na południu Polski niemalże do Wisły, to zobaczymy zupełnie odmienny obraz Wielkiej Lechii/Królestwa Północy/Wielkiej Scytii niż dotychczas. W innym świetle będzie trzeba też spojrzeć na tzw Najazd Scytów na kulturę łużycką.  Ja twierdzę, że było to starcie, które miało doprowadzić do subordynacji tę część Królestwa SIS (zachodnie regiony Wielkiej Skołotii/Wielką Lechię), która poczuła się tak silna, że odmówiła współpracy z głównym ośrodkiem władzy podczas toczonych wtedy wojen zewnętrznych. Wiemy, że to jest okres (VIII-VI wiek p.n.e.), kiedy Scytowie/Skołoci panowali nad Małą Azją, Judeą, Medią i formującą się potężną Persją, a Królestwo Północy w Europie podbijało Helladę/Romaję.

Fot: Damian Stankiewicz
We wsi Jatwieź Duża (9 km od Suchowoli) archeolodzy z Muzeum Podlaskiego w Białymstoku odkryli silnie ufortyfikowaną osadę Kultury Łużyckiej, której powstanie wstępnie określono na VIII-VI w. p.n.e.

Czytaj dalej

Prawdomir: Prasłowiańska kultura łużycka

Prawdomir: Prasłowiańska kultura łużycka

Tekst opisowy pochodzi z 1966 roku, kiedy jeszcze oczywiście nie wiedziano o bliskich związkach Wenedów, Lechitów i Skołotów/Scytów.  Ta narracja jest jednak i tak o 1000 lat do przodu w stosunku do tego czego nauczyli gówniarzy z SA (Sigillum Atroficum) na Wydziale Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w roku 2015. CB

Fragment „Ilustrowanej Kroniki Polaków” Mateusza Siuchińskiego (tekst) i Szymona Kobylińskiego (rysunki), która ukazywała się w odcinkach na łamach „Ekspresu Wieczornego” w roku 1966.

Rozwój prasłowiańskiej kultury, tzw. łużyckiej, trwa przez ostatnie okresy epoki brązu i pierwszy wczesny okres epoki żelaza, tzn. od XIII do IV w. przed naszą erą.

W V w. p.n.e. starożytna Grecja osiągnęła szczyt swego rozwoju kulturalnego: tworzą wtedy m.in. najwięksi dramaturdzy – Ajschylos, Sofokles, Eurypides, rzeźbiarz Fidiasz, historyk Herodot.

Czytaj dalej

Odkrywcy czterech mieczy z epoki brązu (ok. 1200 r. p.n.e.) w okolicy Żmigrodu[Archiwum 2016]

 

Cywilizacja o wysokim poziomie rozwoju, związana wymianą i kontaktami z wybrzeżem Morza Śródziemnego  – mówi archeolog – A więc okazuje się, że jednak taka ” o wysokim poziomie rozwoju” tutaj wtedy była. Dzisiaj wiemy dzięki genetyce, że była to ludność o Y-DNA hg R1a, czyli Słowianie.

Natomiast jak miały się do siebie grupy plemienne po obu stronach Karpat w tamtym czasie – miecze nam nie powiedzą. Wiemy jedynie, że grupy te utrzymywały intensywne kontakty, czyli prowadziły handel, wymianę i żyły na podobnym, wysokim poziomie cywilizacyjnym w stosunku do wybrzeża Morza Śródziemnego w tamtym okresie.

Wiemy też, że kultura łużycka w tym czasie zajmowała cały obszar dzisiejszej Polski i Łużyce. Miecze pochodzą z około 1200 roku p.n.e.. Przypomnijmy, że oficjalnie według legendy, a nie faktów historycznych, czyli według bajecznych opowieści Włochów (pamięć tworzy wspólnotę narodową – pamięć wspólna, która opiera się na wydarzeniach rzeczywistych oraz wyimaginowanych),  Remus i Romulus założyli Rzym dopiero w roku 753 p.n.e., czyli 500 lat później, a Rzym stał się Imperium dużo dużo później. Podczas gdy plemiona z Północy Europy zakładały państwo Hetytów już około 1800 roku p.n.e., a w roku 1.200 pod kolejną falą Przybyszów z Północy (Scytów uzbrojonych w żelazo!) państwo Hetytów upadło. Poszczególne plemiona państwa dawnych Hatów trwały wciąż jako byty zorganizowane wokół miast, do około 700 roku p.n.e., a więc do tego czasu (a nawet dłużej), gdy podobno założono miasto Rzym. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Hetyci]

Przy okazji otrzymujemy z filmu kilka wskazówek, jak postąpić w razie dokonania podobnego odkrycia, żeby go nie zdyskwalifikować jako artefaktu naukowego oraz nie popaść w konflikt z prawem.

Czytaj dalej

Jacek Karol Delekta (1906- 1940) Strażnik Wiary Słowian (II SSŚŚŚ Warszawa -Poznań) – Scytowie, gród łużycki pod Bydgoszczą i odwet z ręki Niemców w Auschwitz

Jacek Karol Delekta (1906- 1940) Strażnik Wiary Słowian

gal Scythians

Urodził się 9 lipca 1906 r. w Stróżówce w powiecie gorlickim w Małopolsce, w rodzinie profesora gimnazjum Stanisława i Honoraty z Chwastowiczów. W latach 1912–1918 uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum w Nowym Targu, a następnie do Państwowego Gimnazjum Męskiego (klasycznego) im. Przemysława w  Rogoźnie Wielkopolskim, gdzie 20 maja 1925 r. uzyskał świadectwo dojrzałości.

W latach 1925–1927 był zwyczajnym słuchaczem na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, następnie również w Poznaniu studiował antropologię, etnografię z etnologią i prehistorię; otrzymał stypendium Funduszu Kultury Narodowej. Był studentem prof. Józefa Kostrzewskiego i uczęszczał na wykłady m. in. prof. prof. Kazimierza Tymienieckiego, Adama Skałkowskiego, Bronisława Dembińskiego, Stanisława Tynca i Józefa Paczkowskiego. W 1933 r. otrzymał dyplom na Wydziale Humanistycznym, zdając egzamin magisterski z nauk antropologicznych z wynikiem bardzo dobrym na podstawie pracy: Ceramika wschodniej kultury pucharów lejkowatych na Pomorzu Polskim.

 

Po śmierci dra Tadeusza Wagi (utonął w Wiśle 2 czerwca 1934 r.) został  kierownikiem Działu Przedhistorycznego Muzeum Miejskiego w Toruniu, rozwijając na tym stanowisku bardzo ożywioną działalność. Uporządkował zbiory archeologiczne, urządził na nowo dział wystawowy muzeum, wiele czasu poświęcał na oprowadzanie po zbiorach i wtajemniczenie w arkana wiedzy archeologicznej licznych grup młodzieży, a przede wszystkim prowadzenie szeroko zakrojonych prac archeologicznych.

więcej:http://e-wietor.pl/delekta-jacek-karol/

Czytaj dalej

Ościsłowo: Czy Minister Kultury powstrzyma Jeźdźców Apokalipsy tańczących na grobach naszych pogańskich przodków sprzed 5500 lat?!

Ościsłowo: Czy Minister Kultury powstrzyma Jeźdźców Apokalipsy tańczących na grobach

Ościsłowo 26 grudnia 2016:

 Odkryto kolejnych 15 Piramid Kujawskich sprzed 5.500 lat (Kultura Pucharów Lejkowatych Y-DNA hg R1a) oraz kilkanaście kurhanów kolistych sprzed 3.000 lat (kultura łużycka Y-DNA hg R1a1a). Każdy z kurhanów KPL ma długość 70. metrów, identycznie jak te już znane z Wietrzychowic. Czy zostaną zrównane z ziemią jak setki poprzednich kurhanów i nadal będziemy mówić, że Polska była w starożytności rzadko zaludnionym terenem zamieszkałym przez buszmenów, a nie miejscem kwitnącej cywilizacji wyprzedzającej Sumer i Egipt o całe stulecia?

W tytule artykułu Wprost.pl jest nieścisłość, by nie powiedzieć grube przekłamanie – Budowa kopalni, czyli rozwalanie grobów Naszych Przodków, zostało tylko chwilowo wstrzymane, a pan minister kultury Piotr Gliński może to kopanie gigantycznej dziury w ziemi jednym podpisem uruchomić na nowo! Zagrożone jest unikatowe świadectwo Naszego Dziedzictwa Kulturowego z głębokiej starożytności! CB

642d4c5dc6bf4ca1a407e67a4c64
Budowa problematycznej kopalni wstrzymana. Powodem unikatowe odkrycie archeologiczne
Maszyny kopalni węgla brunatnego w Koninie / Źródło: Wikimedia Commons / Anna Weronika Brzezińska

Czytaj dalej

Świątynia z 3500 roku p.n.e. w Branicach i grób kobiecy z Modlnicy (900 p.n.e), pod Krakowem oraz osada wczesnorzymska w Mogile

Świątynia z 3500 roku p.n.e. w Branicach

W roku 2005 Dziennik Polski zamieścił taką oto sensacyjną notatkę – w sezonie ogórkowym.

Dom kultury lendzielskiej – na słupach z około 3500 p.n.e. – stworzyli Nasi Dziadowie [foto Muzeum Archeologiczne Oddział w Nowej Hucie]

Archeolodzy odkopali świątynię w Branicach pod Krakowem

100 metrów od dworku w Branicach krakowscy archeolodzy odkryli miejsce kultu religijnego. Wstępne badania wskazują, że była to drewniana świątynia, która powstała ok. 3500 lat przed Chrystusem – informuje „Dziennik Polski”.

  Czytaj dalej

Mutacja L 365 w R1a1a: Koszanie – czyli dzisiejsi Kaszubi i Kociewianie, a także Koszyczanie i Kosowianie

[aktualizacja 20.04.2011: Aktualizacyjne treści pojawiają się u dołu strony na końcu artykułu. Ostatnia aktualizacja zawiera bardzo ważną dyskusję na temat rzetelności informacji ze stron księdza Pietrzaka]


Na terenie gminy Działoszyce znajdują się zabytkowe kopce – kurhany. Stanowią one unikalne, cenne obiekty zabytkowe pochodzące z wczesnej epoki brązu (kultura trzciniecka ok. 1200 – 1400 lat przed Chrystusem). Są one monumentalnymi grobowcami usypanymi na cześć osób wybitnych jak również trwałym elementem krajobrazu chronionego. Największy z nich widoczny z dużej odległości znajduje się we wsi Szczotkowice i wchodzi w skład Parku Krajobrazowego Kurhanów Pradziejowych

Czytaj dalej