The HISTORY HUB: Ghosts in the Genes – England’s Epic 12,000-Year DNA Saga (Duch w genach – Epicka 12 000-letnia saga DNA Anglii)

Tak to robią Anglosasi. Bez certolenia się jak to ma miejsce w polskich uniwersytetach. Saga epicka o 12 tysiącach lat ciągłości kulturowej Anglosasów na Wyspach Brytyjskich!!! 108 tysięcy subskrybentów, 225 tysięcy wyświetleń – I co? Nie jest wam łyso neptki z Muzeum Początków Polski, albo UJotu??? 

W Anglosasach jak widać powyżej żyje duch starożytnych ludów, dzięki genetycznej ciągłości, chociaż jak wszyscy wiemy na wyspach zjawili się oni gdzieś w VI wieku n.e. i przyszli znad Łaby i Renu. 

Tylko w Polakach ta przeszłość starożytna i Duch Ludów Nadwiślańskich nie żyje wcale według naszych mędrków uniwersyteckich, bo wciąż mają oni jakieś ale… a to do języka, a to do kultury, a to do nie wiadomo czego! 

A może pokutuje wciąż w ich niewolniczej  podświadomości Duch ALLO ALLO zaszczepiony przez niemieckich kolonizatorów Słowiańszczyny przez 150 lat rozbiorów i okupację nazistów w 1939-1945, a potem okupację Moskali 1945-1991?! 

Brawo Angole! Tak się to robi wszędzie na świecie, tylko nie tutaj w niemieckim bantustanie „naukowym” w Kraju Priwislanskim. Polecam tym „naukowcom” naszym szczególnie wykładzik z pierwszych minut filmu , który wyjaśnia Brytyjczykom  jak małym dzieciom, dlaczego to dzięki genom gra w nich wciąż współcześnie ten starożytny Duch  Pokoleń, które stanowią ich korzenie.  

Czytaj dalej

Arkeonews: Analiza DNA ujawnia identyfikację składu genetycznego Piceni, najbardziej fascynujących cywilizacji przedrzymskich Włoch

Piceni, najbardziej fascynujących cywilizacji przedrzymskich Włoch

Il Guerriero di Capestrano. Museo Archeologico Nazionale Chieti

A study conducted by an international team coordinated by Sapienza University of

 Rome and the Italian National Research Council (CNR) reveals the genetic origins of the Piceni and describes the genetic structure of one of the most fascinating civilizations of pre-Roman Italy.

This study explores the DNA of over 100 skeletal remains found in ancient necropolises in central Italy, covering a period of more than a thousand years, from the Iron Age to Late Antiquity.

The findings, published in the journal Genome Biology, revealed a surprising genetic history that differentiates Adriatic from Tyrrhenian peoples and provides new insights into the genetic legacy of the

 Roman Empire, and its role in shaping genetic and phenotypic changes throughout the Italian peninsula.

History-themed merchandise

The ancient Italic people known as the Picentes or Piceni lived between the rivers of Foglia and Aterno from the ninth to the third century BC. The region was bounded to the east by the Adriatic coast and to the west by the Apennines. Their territory, known as Picenum, therefore included all of today’s Marche and the northern part of Abruzzo. Information on the Pictish civilization is based mainly on archaeological documents from necropolises, as well as settlement remains and votive relics.

The knowledge of the Picene civilization is mainly based on archaeological documentation, coming from (in primis) from necropolises but also from the remains of settlements and votive deposits.

Location of the sites analyzed in this study. On the left, a map of Italy with the Picene area is highlighted in red. On the right, the magnification of Central Italy shows the location, the period, and the number of samples for each necropolis analyzed in this study. Image Credit: F. Ravasini et al.
Location of the sites analyzed in this study. On the left, a map of Italy with the Picene area is highlighted in red. On the right, the magnification of Central Italy shows the location, the period, and the number of samples for each necropolis analyzed in this study. Image Credit: F. Ravasini et al.

“We have a great phantom that has haunted us for many decades: on the Adriatic, this phantom is the Piceni”-that is how Massimo Pallottino, the scholar who has contributed more than any other to the study of pre-Roman Italy, expressed himself in 1975. Today, thanks to an interdisciplinary study that has seen the synergistic collaboration of archaeologists and geneticists, that “ghost” comes back to life, it provides an in-depth exploration of the origins, contacts, and evolution of the Piceni, one of the most fascinating civilizations of pre-Roman Italy.

The study found that the Piceni differ significantly from populations on the Tyrrhenian coast of the Italian peninsula in terms of genetic makeup, indicating that the geographical and cultural contexts of these two communities contributed to the development of unique traits.

One of the most fascinating aspects to emerge from the research is the phenotypic diversity of the Picenes compared to their neighbors. The study found that they showed a greater prevalence of phenotypic traits such as blue eyes and light hair, features much less common among coeval populations such as the Etruscans and Latins. This physical diversity, combined with genetic contacts with Northern European and Near Eastern populations, makes the Picenes a unique case in the study of pre-Roman Italy.

The Capestrano Warrior, created by the Picena culture. Credit: Elisa Triolo/ Wikimedia Commons
The Capestrano Warrior, created by the Picena culture. Credit: Elisa Triolo/ Wikimedia Commons

It appears that this physical diversity reflects the mix of genetic influences that this civilization has encountered as a result of its geographic location and interactions with other peoples. Because of the constant stream of migrants and traders into the area, the Piceni’s phenotypic diversity points to a degree of cosmopolitanism that may have grown stronger over time.

For Beniamino Trombetta, another author of the study and professor of Human Genetics at La Sapienza, the study opens up new possibilities for reinterpreting the peninsula’s history, showing that a cosmopolitan society began to form in Italy during the Iron Age and reached its peak during the

 Roman Empire.

Sapienza University of Rome (Università di Roma – Sapienza)

Ravasini, F., Kabral, H., Solnik, A. et al. The genomic portrait of the Picene culture provides new insights into the Italic Iron Age and the legacy of the Roman Empire in Central Italy. Genome Biol 25, 292 (2024). doi.org/10.1186/s13059-024-03430-4

Cover Image: The Capestrano Warrior, created by the Picena culture. Credit: Elisa Triolo/ Wikimedia Commons

Badanie przeprowadzone przez międzynarodowy zespół koordynowany przez Uniwersytet La Sapienza w Rzymie i Włoską Narodową Radę ds. Badań Naukowych (CNR) ujawnia genetyczne pochodzenie Piceni i opisuje strukturę genetyczną jednej z najbardziej fascynujących cywilizacji przedrzymskich Włoch.
Zbadano DNA ponad 100 szczątków szkieletowych znalezionych na starożytnych nekropoliach w środkowej Italii, obejmujących okres ponad tysiąca lat, od epoki żelaza do późnej starożytności. Odkrycia, opublikowane w czasopiśmie Genome Biology, ujawniły zaskakującą historię genetyczną, która odróżnia ludy Adriatyku od ludów tyrreńskich i dostarcza nowych spostrzeżeń na temat dziedzictwa genetycznego Cesarstwa Rzymskiego i jego roli w kształtowaniu zmian genetycznych i fenotypowych na całym Półwyspie Apenińskim.
 Starożytny lud Italii znany jako Picentes lub Piceni żył między rzekami Foglia i Aterno od IX do III wieku p.n.e. Region ten był ograniczony od wschodu wybrzeżem Adriatyku, a od zachodu Apeninami. Ich terytorium, znane jako Picenum, obejmowało zatem całą dzisiejszą Marche i północną część Abruzji.
Wiedza na temat cywilizacji Picene opiera się głównie na dokumentacji archeologicznej, pochodzącej (in primis) z nekropolii, ale także z pozostałości osad i depozytów wotywnych.
Lokalizacja stanowisk analizowanych w tym badaniu.
Po lewej stronie mapa Włoch z obszarem Picene jest zaznaczona na czerwono.
Po prawej stronie powiększenie środkowych Włoch pokazuje lokalizację, okres i liczbę próbek dla każdej nekropolii analizowanej w tym badaniu.
Źródło obrazu: F. Ravasini i in.
 „Mamy wielką niewiadomą, która prześladuje nas od wielu dziesięcioleci: nad Adriatykiem są nią Piceni” – tak Massimo Pallottino, uczony, który przyczynił się bardziej niż ktokolwiek inny do badań nad przedrzymskimi Włochami, wyraził się w 1975 roku.
Dzisiaj, dzięki interdyscyplinarnym badaniom, które były efektem synergistycznej współpracy archeologów i genetyków, ten „duch” powraca do życia, zapewniając dogłębną eksplorację pochodzenia, kontaktów i ewolucji Piceni, jednej z najbardziej fascynujących cywilizacji przedrzymskich Włoch.
Badanie wykazało, że Piceni różnią się znacząco od populacji na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego Półwyspu Apenińskiego pod względem składu genetycznego, co wskazuje, że konteksty geograficzne i kulturowe tych dwóch społeczności przyczyniły się do rozwoju unikalnych cech. Jednym z najbardziej fascynujących aspektów, jakie wyłoniły się z badań, jest różnorodność fenotypowa Piceni w porównaniu z ich sąsiadami. Badanie wykazało, że mieli oni większą częstość występowania cech fenotypowych, takich jak niebieskie oczy i jasne włosy, cech znacznie mniej powszechnych wśród populacji współczesnych, takich jak Etruskowie i Latynowie. Ta fizyczna różnorodność, w połączeniu z kontaktami genetycznymi z populacjami północnoeuropejskimi i bliskowschodnimi, sprawia, że ​​Piceni są wyjątkowym przypadkiem w badaniu przedrzymskiej Italii.

Il Guerriero di Capestrano. Museo Archeologico Nazionale Chieti

Wojownik Capestrano, stworzony przez kulturę Picena. Źródło: Elisa Triolo/ Wikimedia Commons Wojownik Capestrano, stworzony przez kulturę Picena.
Źródło: Elisa Triolo/ Wikimedia Commons
Wydaje się, że ta fizyczna różnorodność odzwierciedla mieszankę wpływów genetycznych, z którymi ta cywilizacja zetknęła się w wyniku swojego położenia geograficznego i interakcji z innymi ludami. Ze względu na stały napływ migrantów i handlarzy do tego obszaru, fenotypowa różnorodność Piceni wskazuje na stopień kosmopolityzmu, który mógł się nasilić z czasem.
Dla Beniamino Trombetty, innego autora badania i profesora genetyki osobistości na La Sapienza, badanie otwiera nowe możliwości reinterpretacji historii półwyspu, pokazując, że kosmopolityczne społeczeństwo zaczęło kształtować się we Włoszech w epoce żelaza i osiągnęło szczyt w okresie Cesarstwa Rzymskiego.

Rafał Jakubowski: Pokrewieństwo języka tocharskiego z językami słowiańskimi. Weryfikacja dotychczasowych badań nad językiem i pochodzeniem Tocharów

Pokrewieństwo języka tocharskiego z językami słowiańskimi. Weryfikacja dotychczasowych badań nad językiem i pochodzeniem Tocharów

Polecam głębokiej uwadze naszych czytelników tę bardezo ważną pracę NAUKOWĄ na temat związków Tocharów i Słowiano-Ariów. Obala ona mity i fałszerstwa rozpowszechniane w dużej części tak przez naukę zachodnią jak i przez masową propagandę internetowych portali i wikipedii (także anglo i niemieckojęzycznych).

Czytaj dalej

Best of Cell Reports 2023; Current Biology: Ancient DNA challenges prevailing interpretations of the Pompeii plaster casts [Starożytne DNA podważa obowiązujące interpretacje odlewów gipsowych z Pompejów]

Ancient DNA challenges prevailing interpretations of the Pompeii plaster casts

Porównajcie filmik z Discovery Future i jego narrację z faktycznym materiałem naukowym.

Czytaj dalej

Od Sa sa do lasa, czyli kontra „Lechickim początkom Polski” w wydaniu Karola Szajnochy (uzupełnienie do Wykładni 21 części 1 / Kładu 21)

Od sa sa do lasa, czyli kontra Lechickim początkom polski w wydaniu Karola Szajnochy (uzupełnienie do Wykładni 21 / Kładu 21)

Widać pokrewieństwo naszego przodka z Kujaw N22 z ~4300 przed Chr. do Polaków i Bałtów (Litwa, Łotwa, Estonia), ujawnia się także kierunek ekspansji naszych przodków z okresu neolitu i wcześniejszego. (źródło: blog księdza Stanisława Pietrzaka: http://www.tropie.tarnow.opoka.org.pl/polacy_korzenie.htm)

 

Czytaj dalej

Marek Meram: Skąd pochodzą Polacy? Badania genetyczne DNA Słowian i Piastów – M. Figlerowicz. Niemcy vs Słowianie

Skąd pochodzą Polacy? Badania genetyczne DNA Słowian i Piastów – M. Figlerowicz. Niemcy vs Słowianie

Od Pawła Ruszczyńskiego

To zbyt poważne sprawy żeby puszczać je płazem manipulantom w środowisku naukowym. Śledztwo dziennikarskie dziennikarzy z Katowic ujawnia wiele prawd o „profesorze” M. Figlerowiczu i jego biznesowych partnerach w badaniach genetycznych.  CB

Czytaj dalej

Instytut Suwerennej: Lubicz-Łapiński – Pochodzenie szlachty mazowieckiej i podlaskiej w świetle badań DNA

Pochodzenie szlachty mazowieckiej i podlaskiej w świetle badań DNA

Od J.G.D. a także od Poli Dec

Jak się okazuje da się i jest decydująca w określeniu pochodzenia i etnosu. Trzeba tylko chcieć. No ale historycy starożytności Słowian np z UJ i skądinąd tego nie chcą robić bo im się ich profesury i doktoraty walą w proch na skutek tychże badań.

Oczywiście i tutaj widać niedoinformowanie w sprawie np Gotów i innych ludów które przechodziły przez ziemie polskie, sprawę tzw kultury Gotów i Wandali wyjaśniły wystarczająco, choć pokrętnie ostatnio publikowane polskie badania genetyczne, gdzie okazało się, iż przybysze niemalże nie pozostawili w populacji tubylczej R1a swojego śladu. Wysoki udział I1 i I2 w naszej populacji ma znacznie starsze korzenie, te wspomniane w wywodzie pana profesora, wynikające z połączenia Staroeuropejczyków ze Słowiano-Ariami w momencie przybycia tych drugich do Europy. Jak wykazano w innych badaniach: R1b – zachodnioeuropejski po prostu tych ludzi (I1 i I2) spotkanych na swojej drodze osiedleńczej mordował podczas gdy R1a ich asymilował i sam przystosowywał się do nich.

CB

Czytaj dalej

OEC: Goran Pavlovic – Yeti revisited (Yeti rewizyta)

Yeti revisited

© by Goran Pavlovic © tłumaczenie Czesław Białczyński

Two recent archaeological discoveries have, I think, added more support for my crazy idea from 2018: That Yeti stories could be old ancestral memories of the mixing between Modern and Denisovans humans on Tibetan plateau. I talked about this crazy idea in my post „Yeti„…

Czytaj dalej

Ksiądz Stanisław Pietrzak: GENEZA WCZESNYCH GRUP INDOEUROPEJCZYKÓW W AZJI – Wstępne dane. Migracje Indoeuropejczyków do Azji Środkowej [archiwum 2015]

GENEZA WCZESNYCH GRUP INDOEUROPEJCZYKÓW W AZJI – Wstępne dane. Migracje Indoeuropejczyków do Azji Środkowej

Szczyt drzewa filogenetycznego praindoeuropejskiego rodu R1a-M417 w ojczyźnie Praindoeuropejczyków (Kujawy, Polska, Europa Środkowa)

Czytaj dalej

Ewa Rawicz: SŁOWIANIE cz.19a – Dowody ciągłości osadniczej Słowian. Naczynia toczone na kole garncarskim

Posiadamy naukowe dowody na stałe osiedlenie się ludności słowiańskiej na terenie obecnej Polski od tysięcy lat. Dowodzą o tym badania genetyków jak np. genetyka, profesora Tomasza Grzybowskiego. Wyniki prac biologa profesora Janusza Piontka również nie potwierdzają tezy stawianej przez niektórych archeologów i historyków o dyskontynuacji zasiedlenia obszarów w dorzeczu Odry i Wisły, czyli wymianie ludności na tym obszarze, między okresem rzymskim, a wczesnym średniowieczem. Ewa Rawicz

Czytaj dalej

Ksiądz Stanisław Pietrzak: Appendix – – Rosja i Słowianie – niejednoznaczne pokrewieństwo, które miało być usprawiedliwieniem napaści na Ukrainę

Rosja i Słowianie – niejednoznaczne pokrewieństwo, które miało być usprawiedliwieniem napaści na Ukrainę w imię zachowania jedności braterskiej


Przedstawiona wyżej mapa cieplna klastrów źródłowych i docelowych wskazuje, że genetycznym  źródłem populacji rosyjskiej jest głównie klaster Poland, czyli Polska bardziej północna i w niewielkim stopniu Bałtowie, a nadto minimalnie Finlandia i zaledwie śladowo Skandynawski mixed.

Czytaj dalej

Onet/Newsweek: Skąd wywodzą się Słowianie? Najnowsze odkrycia pozwalają to zrozumieć

Skąd wywodzą się Słowianie? Najnowsze odkrycia pozwalają to zrozumieć

Od Poli Dec

Na bazie pracy prof. Marka Figlerowicza różne pseudodziennikarzyny wypisują teraz różne niespójne bzdury, ale mimo że nie ma to specjalnej wartości dla nas tutaj zgromadzonych, to dla zwyczajnych czytelników Onetu, Newsweeka i odbiorców innych banksterskich mediów masowych ma to wartość DOWODU NAUKOWEGO NA STAROŻYTNOŚĆ SŁOWIAŃSKICH KULTUR W EUROPIE, a dla tych najbardziej upartych wyznawców pseudonauki którzy wciąż kwestionują tu u nas w Polsce np na UJ i UP i UW rdzenność Europejską Słowian od starożytności są takie artykuły po prostu sztyletem wbitym wprost, nie w plecy, a w pierś ich narracji o Bagnach Prypeckich. Widzę jednak że ten VI wiek n.e. wciąż pokutuje – jako niby pustka osadnicza, a właśnie w tej chwili coraz więcej odkryć potwierdza że tej PUSTKI nie było bo była ciągłość – To tak naprawdę napisał prof. M. Figlerowicz, a nie to co dziennikarz pisze w tym artykule podpierając się Figlerowiczem i Urbańczykiem.

CB

Czytaj dalej