Wpisy w kategorii: Słowianie

Radio Szczecin: Osada sprzed 7 tysięcy lat odkryta niedaleko Szczecina [ZDJĘCIA]

Opublikowano przez
To już jest pewne – niedaleko Ostoi pod Szczecinem (gmina Kołbaskowo) odkryto pozostałości wielkiej osady sprzed 7 tysięcy lat. Domy, których ślady odnaleziono miały po 30 metrów długości.

Sama osada zajmowała kilka hektarów.

– Ta 7-10-hektarowa osada sprzed 7 tysięcy lat zajmowała obszar trzech miejscowości należących do dwóch gmin. W latach 2019-2020 prowadziłem badania sondażowe kilku domostw tej kultury. Są to wielkie domy, mają ponad 30 metrów długości i 7 szerokości – mówi archeolog, regionalista Marcin Dziewanowski.

Czytaj dalej →

Mirt – zapomniana święta roślina

Opublikowano przez

Mirt – zapomniana święta roślina

Słowianie mają w Europie rodowód sięgający  jej prapoczątków i są obecni co najmniej od prehistorycznych czasów starożytnych widzialnych w archeologicznych artefaktach z kultur sięgających 8000 lat p.n.e.. Od tego też czasu ich obecność jest widzialna w śladach genetycznych rozlokowanych w Małej Azji, na Bałkanach , Ukrainie, Europie Zachodniej i na ziemiach Lechickich, także w obrębie Królestwa Jagiellonów, I Rzeczpospolitej, czy obecnej Polski. Stąd mirt nie był nigdy dla Słowian rośliną egzotyczną czy niedostępną. Znany był im już w kulturze naddunajskiej odkrytej na terenie Serbii, a nazywanej Kulturą Vincza (5500  lat p.n.e.). Co  najmniej  od tamtych czasów był używany jako święta, obrzędowa roślina.  Stąd jego obecność w Księdze Tanów, która opisuje obrzędowość Słowian i ich Wiarę Przyrodzoną, w zasadzie na północ od Dunaju, ale także w obrębie Bałkanów.

Warto przywrócić tę roślinę dla współczesnej obrzędowości Wiary Rodzimej w Polsce, zwłaszcza że uprawiano ją tutaj od dawien dawna, a jej uprawa jest łatwa i możliwa w każdym domu.

Czytaj dalej →

OEC: Badnjak

Opublikowano przez

Badnjak

autor i źródło: Old European Culture ©©tłumaczenie czesław Białczyński

A young oak covered in golden leaves is the traditional Christmas tree in Serbia. Felling, bringing in, and burning of „badnjak” (as Christmas tree is called in Serbian) are surrounded by elaborate rituals and are the central part of the Serbian Christmas

Młody dąb pokryty złotymi liśćmi to tradycyjna choinka w Serbii. Ścinanie, wnoszenie i palenie „badnjaka” (jak po serbsku nazywa się choinkę) jest otoczone wyszukanymi rytuałami i stanowi centralną część serbskich świąt Bożego Narodzenia

Czytaj dalej →

OEC: Jestija (Joście, Jeść)

Opublikowano przez

Jestija

autor/źródło: Old European Culture ©©tłumaczenie Czesław Białczyński

This is „ognjište” a central hearth found in traditional Balkan Slavic houses…The word comes from „oganj” (fire) and so „ognjište” literally means fireplace…
To jest „ognjište”, centralne palenisko znajdujące się w tradycyjnych bałkańskich domach słowiańskich… Słowo to pochodzi od „oganj” (ogień), więc „ognjište” dosłownie oznacza ognisko – palenisko …

Czytaj dalej →

Dariusz Legut: ZWIASTUN – Sulimów Wczoraj, Dziś Jutro

Opublikowano przez

Dariusz Legut: ZWIASTUN – Sulimów Wczoraj, Dziś Jutro

Ten kawałek ziemi ma swoja historię związaną ze Słowianami Starożytnymi, już od czasów Kultury Pucharów Lejkowatych (ponad 5000 lat temu), której artefakty znaleziono właśnie w Sulimowie, a później Lechitami-Lugiami (Lęgami), którzy tworzyli tutaj Związek Protopaństwowy i Polachami- Ślęgami, czyli z Lugiów, Z Lęgów pochodzącymi –  Polakami, Ślężanami.

Nazwę można i należy wywodzić z języka słowiańskiego, od miana rodzinnego Sulima, co ma znaczenie Imający Sól – Sul- ima, co było później nazwiskiem polskim oraz herbem Sulima, którym posługiwali się między innymi Zawisza Czarny ale i Sułkowscy (znów nawiązanie do Sołu – sołtys (przywódca sioła, być może dawniej kapłan Swarożyca), sołnca/słońca – Sou-arożyca, i soli – która jest wytworem morskiej wody i słońca -Swarożyca.

Być może jednak wydobywano tutaj w czasach prehistorycznych sól.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sulima_(herb_szlachecki)

Tematem jest „skrawek ziemi” w spojrzeniu ” dziś, wczoraj i jutro”. Pod lupę biorę miejscowość Sulimów na Równinie Wrocławskiej. Film ma zaciekawić nie tylko mieszkańców tej miejscowości ale także osoby z nią niezwiązane. Podczas zbierania materiałów natrafiłem na wiele ciekawych wątków historycznych, które mogą pomóc obecnym mieszkańcom „Ziem Odzyskanych” zawiązać silniejszą więź z tym obszarem.

Czytaj dalej →

Wolne Media: Ciągłość genetyczna ludności z południa kraju

Opublikowano przez

Ciągłość genetyczna ludności z południa kraju

Ludzie zamieszkujący przed 4000 lat południe Polski byli blisko spokrewnieni z dzisiejszą populacją naszego kraju. Doktor Anna Juras wraz z zespołem z Uniwersytetu Adama Mickiewicza przeprowadziła analizy genetyczne 150 kości 80 osób żyjących w epoce brązu.

Czytaj dalej →

Poczęt Bogów Słowian, inaczej Poczet Bogiń i Bogów Słowian – Pań i Panów Sławi (linki do wszystkich części) – z Archiwum 2009, dla przypomnienia i zachęty

Opublikowano przez

Poczet Bogów Słowian (linki do wszystkich części)

Copyright © by Czesław Białczyński

Ten Poczet Bogów nie jest kompletny. Jest uzupełniany systematycznie, w tym o istotne ryty z Księgi Tanów, a także o najważniejszą opowieść o każdym z bogów, jak również o wizerunki wszystkich bogów i bogunów, i wtedy dopiero zostanie wydany drukiem jako Wielki Poczet Panów i Pań Welańskich.

MAPA1

Czytaj dalej →

OEC: Seven headed dragon (Siedmiogłowy Smok)

Opublikowano przez

Seven headed dragon

autor/źródło: Old European Culture ©©tłumaczenie Czesław Białczyński

This is a seal from Tell Asmar, dated to 2200 BC. It depicts a seven headed dragon (beast with lion’s body and seven snake heads) with sun’s heat rays radiating out of its back, being speared by two gods (heroes)…
To jest pieczęć z Tell Asmar, datowana na 2200 pne. Przedstawia siedmiogłowego smoka (bestię z ciałem lwa i siedmioma głowami węża) z promieniami słońca promieniującymi z jego grzbietu, przeszywanym przez dwóch bogów (bohaterów) …

Czytaj dalej →

Serbski Polaźajnik-Polaźajnica, a Boża Krówka w Szczodre Gody.

Opublikowano przez

Serbska Polaźnica a Boża Krówka w Szczodre Gody.

Czy widzicie  to co ja? To jest Serbski obrzęd Polaźajnik, który odbywa się w Szczodre Gody, po Wilijnej Nocy czyli Tajnej Nocy, Nocy Dzikich Łowów na Białe Światło – Bożą Krówkę.

Zwróćcie uwagę na strój kobiety, która rozpala ogień Wiertłem Ogniowym, a nazywa się Polaźajnicą. Przybywa ona do każdego domu aby ten ogień rozpalić przed pierwszym posiłkiem w pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia – 25 grudnia.

Czytaj dalej →

OEC: Croesus (Krezus)

Opublikowano przez

Croesus (Krezus)

This is Croesus, the last Lydian king. In 546 BC, he misunderstood the prophecy from Delphi, which said that „If Croesus attacked the Persians, he would destroy a great empire”. Croesus went to war with Persia which ended up with the destruction of his empire…
To Krezus, ostatni król lidyjski. W 546 roku p.n.e. źle zrozumiał proroctwo z Delf, które mówiło, że „Gdyby Krezus zaatakował Persów, zniszczyłby wielkie imperium”. Krezus wyruszył na wojnę z Persją, która zakończyła się zniszczeniem jego imperium …
autor/źródło: Old European Culture ©© tłumaczenie Czesław Białczyński

Czytaj dalej →