Podsumowanie „Kościół Sławy” imię jego 44, krew dawne bohatery, Król Duch

Podsumowanie jest oczywiście koniecznie, liczba 44 nie jest małą liczbą, nie ma do moich wpisów jakiegoś wprost zastosowania, bo faktycznie jest tych wpisów blisko 50 łącznie wpisy/strony, ale w narodowej literaturze romantycznej, 44 to symboliczne imię kogoś kto zbuduje „Kościół Sławy” stoi na trzech koronach, a sam jest bez korony, choć te 44 wpisy bezpośrednio na pewno dotyczą tej sławy, czyli tej słownej materii, na której będzie zbudowany ten kościół, to sława głównie militarna, Króla Ducha przed którym uciekały całe narody, czy wielkiego Smoka Ognistego który narody trwożył, ta na pewno święta armia, nie wychodziła z próżni tylko z PAŃSTWA PÓŁNOCY, świętego królestwa, czyli faktycznie to sława tego państwa i jego narodu.

Czytaj dalej →

Przeki, „krużganki oświaty”, broń demograficzna, krótka notka prawie biograficzna.

Białorusini czyli Dregowicze – Dragowicze

Wpis 44, a wszak wszystko ma swój koniec, wypowiadałem tu swoje spostrzeżenia, co do naszej historii i dla czego jej nie znamy, objęło to w zasadzie ponad 5000 lat historii, można by dodawać jakieś szczegóły i rozwijać wątki, jednak zawsze teraźniejszy świat, nie chce myśleć o przeszłości i dopada nas brutalna przyszłość.

Młyny bogów nieustanie mielą ludzkie ziarno i wypadł nam na wschodzie kryzys turystyczny, sztuczny chodzi o pieniądze i zemstę, Niemcy jak od wieków rozmnażają się głównie przez germanizację, teraz Arabów, Turków, Kurdów itp., wabiąc ich tzw., „socjalem”, a „Białoruś” państwo powstałe po napadzie Hitlera i Stalina na Polskę, w którym 17 września stało się świętem, którego jakieś tam władze istnieją prawem kaduka, a teraz pieką dwie piecznie na jednym ogniu zarabiają na przemycie w/w nacji, oraz z zemsty destabilizują nam granice.

Czytaj dalej →

Basil Czuljew – Vlachs (Lyachs Liachi, Wallachi)

Od Tomasza 74

CB – Zwróćmy uwagę na Wołoszan zwanych Lachami, Liachami i Wał-Lachami, O-Lachami i U-Łachami. Nie bez powodu Rumunia to Wołosza, Grecja to Włachia, a Rzym to Włochy. Czy to ziemie zalane niegdyś w starożytności przez Lachów? Starożytny Rzym miał swoich prekursorów w Etruskach i Wenedach, Grecja w L-Achajach, a Kreta wręcz w Pałkinach i Łyskowicach Świętokrzyskich, czyli Pelazgach, kulturze minojskiej (ok 3000 p.n.e.). Pelazgowie byli autochtonami w Tesalii i na Peloponezie przed „zgreczeniem” tych terytoriów. Wiele w tej materii wyjaśnia prezentowany dzisiaj kolejny artykuł Tomasza Markuszewskiego „Pallada & Hram, Heram, erem-eram, Herma (Therma-Derma), Arka-dia, Arta, War, Twierdza przedselenickie Królestwo Północy” z jego portalu Okiem Vrana, gdzie mowa jest o Palatynacie, a więc o Pałkinach i Łyskowicach, ich władcy Madżaku (Mądrzaku, Echidnie, Anacharsisie – czytajcie też w Księdze Ruty) jak i o ich kraju rodzinnej Świętokrzysko-Łyskogórskiej Świętej Ziemi, gdzie Góra Pałka (Peuke – znana już Herodotowi w V wieku p.n.e.) i Świątynia Dziewięciu Kręgów.

Wiki podaje: Pelazgowie (gr. Πελασγοί Pelasgoí, w lp. Πελασγός, Pelasgos) – neolityczne plemię zamieszkujące Tesalię przed przybyciem na Peloponez Greków w II tys. p.n.e.

Czytaj dalej →