Imperium Zła – medialne narzędzia zniewolenia
Wiadomości – 29 grudnia 2013
- Zamieszanie wokół listu biskupów. “To jest nadużycie”
- W. Brytania nie chce imigrantów? Nowy sondaż
- Nieznany fakt z przeszłości królowej Elżbiety II
- Szokujący raport z więzienia.”Wymyślne tortury”
- Rosja: kolejne kłopoty Pussy Riot z władzami
- Absurd roku na basenie. Przed sąd za kąpielówki!
- Pijany 32-latek staranował 12 aut. Zobacz film!
- Zima zaskoczyła mieszkańców Szczecina
- “Gruba krecha”: przebiłem matkę Madzi, prawda?
- Krwawy horror. Giną kolejne osoby, a świat milczy
- Były premier traci kolejne majątki
- Wracała z imprezy, zaatakował ją niedźwiedź
- Która płeć lepiej oszczędza? REKLAMA
Około IV w po Chr. do buddyzmu przeniknęły wpływy tantryzmu odznaczającego się ezoteryzmem i mistycyzmem. Istotą tantryzmu było wprowadzenie pierwiastka żeńskiego, zarówno do hinduizmu (siaktyzm) jak i do buddyzmu, w którym pojawiają się bóstwa żeńskie, jak bogini Pradżniaparamita, Wadżrajogini, Wadżrawarahi, Tara lub “podniebne wędrowniczki” dakinie. Buddyzm tantryczny zwany popularnie wadżrajaną, co znaczy dosłownie “wóz diamentowy” (ukryte jego znaczenie brzmi: “wóz gromu”), rozwinął się początkowo w Bengalu, Assamie i Kaszmirze, później jednak nastąpił dalszy jego rozwój w Nepalu, Tybecie, skąd rozpowszechnił się do Chin i Mongolii. Podstawowym tekstem wadżrajany była Guhjasamadża-tantra, przypisywana Asandze, jednemu z twórców szkoły jogaczary. Tradycja uważa również Nagardżunę za prekursora “wozu gromu”, chociaż nie musi to być ten sam Nagardżuna, który stworzył szkołę środkową madhjamaka. Innym tekstem wadżrajany jest Kalaczakra-tantra (X w.), której autorstwo przypisuje się królowi Szuczuńdrze z mitycznej krainy Szambhali.
