Co się stało Gazecie Wyborczej, że nagle popiera Rodzimowierców z Poznania?! Dokładnie rok temu z końcem maja pisałem, że Rodzimowiercy chcą w Krakowie na Błoniach zorganizować prawdziwe obchody Święta Kresu czyli Nocy Kupały. W ciągu jednego dnia zwołano przez Internet 17.000 osób.
Wtedy Gazeta Wyborcza wezwała policję krakowską do natychmiastowej interwencji i aresztowania wszystkich ludzi którzy znajdą się na Błoniach o określonej godzinie.
Światło Świata w Świątyni na Krzywym Sądzie
Na Dzień Dziecka prezent z Rosji – Byliny: Alosza Popowicz i Żmij Tugarin
Twarz – Idol – znalezisko z Prisztiny sprzed 7500 lat. Słowianie pierwotnie nie określali koloru Nieba jako kolor „niebieski”, to wtórne jego nazwanie od pojęcia „Nieba” (K. Moszyński „Kultura ludowa Słowian” – tom Duchowość). Słowianie ten kolor nazywali „sinym” (sinyj – szarogranatowy jak siniak), czyli szarym. Do niedawna w Polsce rzadko występowało niebo o tym kolorze. Mniej więcej od 2010 roku zdarza się wiele dni w roku (ostatnio w maju 2015) kiedy niebo jest cały czas szare – sine, bez słońca, spowite czarnymi i szarymi chmurami. To wynik faktu iż Ziemia wraz z Układem Słonecznym weszła w inną strefę kosmosu. My ludzie nigdy Tutaj nie byliśmy razem z naszą planetą, ale widać, że podobną strefę już znamy.
Mikołaj z Szadka Prokopowicz (1489 – 1564) rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej między 1504 a 1505 r., w 1515 został profesorem astronomii, a w 1548 r. rektorem uczelni. Cieszył się poparciem Macieja Miechowity i innych protektorów. Obok kalendarzy tworzył także prognostyki dla wszystkich stanów oraz innych narodów, obejmujące lata 1519-33. W 1532 r. opublikował w języku czeskim prognostyk związany z obserwacją komety, na którego stronie tytułowej widnieje bita przez żołnierzy cesarza Karola V postać papieża Klemensa VII10.
10. M. Wiszniewski, Michała Wiszniewskiego historia literatury polskiej, t. IX, Kraków 1857, s. 496.
Po pierwsze Wolni Ludzie idą głosować 24 maja 2015 roku. Hasło tych wyborów pozostaje aktualne i brzmi następująco
Ponieważ w przeciwieństwie do pana Prezydenta nie zmieniamy poglądów pod wpływem obietnic a tylko pod wpływem faktów. Nie wierzymy też w obietnice, które obecnie stawia na porządku dziennym w czasie wyborów, miał 5 lat żeby je zrealizować.
Na początek zauważcie, że był człowiekiem długowiecznym, ponieważ w XIX i z początkiem XX wieku nie było częste by ktoś dożywał niemal 90-tki, zwłaszcza mężczyzna.
Niezmiernie trudno jest pisać o kimś takim tak żeby to jeszcze w ogóle kogokolwiek zainteresowało, bo o osobach takich jak Nikola Tesla pisano już tysiące razy, robiono filmy i powiedziano wszystko co było możliwe.
Cała Prawda Całą Dobę
Malarstwo Jarosława Kukowskiego po prostu poraża celnością i głębią. Polecam wszystkim jego galerię internetową: http://kukowski.pl/index_pl.html
Tutaj tylko kilka przykładów owej głębi:
Michał Federowski (ur. 1 września 1853 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1923 w Warszawie) – etnograf i folklorysta amator, badacz białoruskiej kultury ludowej.
Był samoukiem, jego formalne wykształcenie to 4 klasy progimnazjum (ukończone w 1870 roku). Nie kontynuował edukacji m.in. z powodów zdrowotnych.
Podczas praktyki w majątku ziemskim w Olkuskiem zetknął się z Oskarem Kolbergiem i Zygmuntem Glogerem; do badania kultury ludowej skłoniła go broszura Jana Karłowicza Podręcznik dla zbierających rzeczy ludowe (Warszawa 1871). W latach 1875-1877 przeprowadził pod kierunkiem Glogera badania w Kieleckiem, owocem których była dwutomowa monografia.
Od 1877 przebywał na ziemiach białoruskich, gdzie prowadził intensywne badania folklorystyczne. Zebrane tam materiały są dziś uznawane za podstawowe dla etnografii i folklorystyki białoruskiej.
W 1905 przeniósł się do Warszawy.
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Janina Kłopocka – U podstaw światopoglądu
http://www.pnpzadruga.pl/czytaj-zadruge/numer-1-1-01-1953/u-podstaw-swiatopogladu.html
Często się słyszy zdanie, pochodzące z kół katolickich, że jest profanacją nadawanie nazwy „święto” uroczystościom świeckim, np. „święto narodowe”, „święto morza”, „święto gór” itp., gdyż nazwa ta jakoby przysługuje jedynie uroczystym obchodom tajemnic chrześcijańskich. Oburzenie to jest, co najmniej, nie uzasadnione.
Wyraz „święto” jest prastary i był używany u Słowian, zanim ich naturalny światopogląd został zniekształcony przez nacierające chrześcijaństwo. „Świętymi” były dla Słowian wyobrażenia i rzeczy zupełnie inne od tych, jakie się później w schrystianizowanym świecie tym terminem mianowało. Tak zresztą, jak słowu „święty” nadano zupełnie inne znaczenie, tak wypaczoną została cała „Słowiańszczyzna”.
Rzućmy więc okiem w dziedzinę starych słowiańskich świętości.
Ruskie Byliny – Dzieciństwo Racibora
https://www.youtube.com/watch?v=DMpQX4R3otw
https://www.youtube.com/watch?v=DMpQX4R3otw
