O barwnych obrzędach Święta Wiosny i Słowiańskiego Nowego Roku
Nowy Rok Obrzędowy, czyli God i cykl nowych Godów słowiańscy rodzimowiercy rozpoczęli od Tanu Trzeciego Wielkiego – Jarych Godów, obchodzonych przez 7 dni od 20 do 26 marca każdego roku gwiezdnego/słonecznego. Święto to miało więc miejsce zaledwie 1-2 tygodnie temu, a obchodzona dzisiaj w Polsce powszechnie Wielkanoc jest dokładnie w 90% kopią, kalką przeniesioną żywcem do chrześcijaństwa i oprawioną w niezrozumiałą dla katolików liturgię – święcenia Wiechy-Palmy oraz kosza pełnego Jaj i Jadła – żertwy-ofiary i strawy bożej.
Upajając się tysiącleciami chińskiej tradycji obdarowywania się jajami w to święto, pamiętajmy o naszej słowiano-aryjskiej tradycji, tej którą w Wikipedii przypisuje Mezopotamii Temerskiej, a która pochodzi od Bharatu – (Haratu) – „Ludów Morza”, które w istocie były Ludami Har – Gór Harpątów (Karpat). jest równie stara jak ta chińska. Jajo czczono zapewne już w paleolicie czyli epoce kamienia, jako cud narodzin i źródło największej zagadki w dziejach – Co było wpierw – Pisanka czy Kura?
Przypominam ten artykuł z roku 2011 podczas przygotowań do wydania pełnego zapisu Trzeciego Tanu Wielkiego – Jarych Godów, w Księdze Tanów, w tomie I – Wiosna-Lato. Podaję też linki do innych artykułówe na ten temat na naszym blogu.
Dzik Zmartwychwstały
