Leszek S. Pręcikowski: „Kalendarz Słowiański” – środowisko neopogańskich mistyków w Polsce w latach 1946-1947

Leszek S. Pręcikowski: Kalendarz Słowiański – środowisko neopogańskich mistyków w Polsce w latach 1946-1947

Parę rzeczy w tym starym tekście z roku 1998 można by sprostować. Na przykład to, że Władysław Kołodziej był księdzem. Ksiądz to urzędnik katolicki, najniższy w hierarchii pracownik Międzynarodowej Handlowej Korporacji Watykańskiej. Władysław Kołodziej był co najwyżej pastorem chrześcijańskim, chociaż w chrześcijaństwo neopogańskie jakoś trudno uwierzyć. Ale nie czepiajmy się, drobiazgów. Warto poznawać historię prześladowań Rodzimowierstwa Polskiego w czasach PRL. Jak stwierdzicie zapewne po lekturze tego tekstu, w sensie medialnym środowisko rodzimowiercze przed II wojną światową miało znacznie większy stan posiadania, jeśli idzie o czasopisma i periodyki, niż ma obecnie.

Czytaj dalej

Dragomira Płońska „Co każdy Słowianin wiedzieć powinien – Zeszyt I”! (Wydawnictwo Armoryka); Joanna Chołuj o książce Dragomiry.

Dragomira Płońska Co każdy Słowianin wiedzieć powinien – Zeszyt I

Aktualizacja 22 07 2018 – KSIĄŻKA JEST JUŻ W SPRZEDAŻY TUTAJ: https://ksiegarnia-armoryka.pl/Co_kazdy_Slowianin_wiedziec_powinien_Zeszyt_I_Dragomira_Plonska.html

Wczoraj otrzymałem z Wydawnictwa Armoryka książkę Dragomiry Płońskiej (ponad 160 stron) „Co każdy Słowianin wiedzieć powinien – Zeszyt I”. Tym samym Dragomira zrobiła mi fantastyczny prezent imieninowy, bo właśnie dzisiaj jest Czesława. Bardzo dziękuję i cieszę się, że książka będzie w sprzedaży lada dzień. Nie mogę pominąć milczeniem udziału w pracy nad tym dziełem (będącym częścią większej całości) Adama Smolińskiego, człowieka bardzo mi bliskiego, członka naszego Zrzeszenia. Przyłączam się Adamie do podziękowań Dragomiry dla Ciebie.

Najpierw Andrzej Dębek, potem Dorota Bałuszyńska-Srebro, teraz Dragomira Płońska! Do tego jeszcze, także wczoraj, kolejny w tym roku świeżuteńki, doskonały artykuł na RudaWeb.pl – co za piękny czas!

Ktoś zdaje się wieszczył, że 2018 będzie rokiem przełomu? Tak jest! – Siędzieje!!!

 

Czytaj dalej

BezChaosowania (Czesław Michałowski): Rozmowa z Władysławem Kołodziejem; Alicja Sienkiewicz (Argumenty 1970)

Rozmowa z Władysławem Kołodziejem; Alicja Sienkiewicz

Polecam kanał Czesława Michałowskiego BezChaosowania na Youtube, jako doskonałe źródło materiałów dających świadectwo ciągłości Wiary Przyrodzonej Słowian przez wieki, ale także jako źródło wiedzy o filozofii przyrody/przyrodzonej i współczesnym słowiańskim podejściu do (współ)życia z Przyrodą i bycia w Przyrodzie.

Czytaj dalej

9.8.7 – Ciągłość Wiary Przyrodzonej w propagandzie watykańskiej

9.8.7 -Ciągłość Wiary Przyrodzonej w propagandzie watykańskiej

 

Stanisław Ząbkowic – Młot na czarownice. Strona tytułowa wydania z 1614 r w Krakowie. Foto: wikipedia.org.

Pracując na propagandowym materiale watykanistycznym i analizując go krok po kroku, docieramy oto do XVI i XVII wieku, znów z lekkim przeskokiem czasowym, lecz darzymy pełnym zaufaniem Propagandę Handlowej Korporacji Watykańskiej, co do jej zapewnień o ciągłości pracy i działania Strażników Wiary Przyrodzonej.

W tym odcinku zahaczymy już mocno o samą Polskę, a więc natkniemy się na pracę naszych polskich/słowiańskich Strażników Wiary Przyrodzonej Słowian. Mogłoby się to stać o wiele wcześniej gdyby autor artykułu o Zagrożeniach Mentalnych/Duchowych dla Katolików, od starożytności do XXI wieku ze strony Wiary Przyrodzonej (w tym oczywiście Wiary Rodzimej Słowian), polegał na alternatywnej „Niekatolickiej Historii Polski” choćby takiej, jaką prezentujemy na tym blogu. Wtedy natknąłby się na Strażników Wiary Przyrodzonej już w XI wieku, czyli zaraz po rzekomym Chrzcie Polski z 966 roku.

Czytaj dalej

Racjonalista.pl – Dziad i baba – guślarz i czarownica w państwie bez stosów (Józef Ignacy Kraszewski)

Dziad i baba – guślarz i czarownica w państwie bez stosów

Najsławniejsze święta słowiańskie to święta dziadowskie. Żaden wyraz nie ma u nas tylu znaczeń, co słowo baba. Do dziś mówimy: Gdzie diabeł nie może tam babę pośle albo Rozpuszczony jak dziadowski bicz. Powiedzenia te jednak nie odnoszą się do starych ludzi. Baba i dziad to nie wiek czy płeć, lecz profesja. Dziady i baby w dawnej Polsce tworzyli swoistą korporację guślarsko-czarowniczą. Pełnili role pośredników, zielarzy, wróżbiarzy. Nasze czarownice wpasowały się w kulturę chrześcijańską: ich modlitwom nadawano szczególną moc. Stawali się także żebrakami kościelnymi, dzięki którym chrześcijanie mogli realizować cnoty miłosierdzia, dając jałmużnę. Pełnili kluczowe funkcje w obrzędach przejścia: baby przyjmowały porody oraz przygotowywały ciała do pochówków. Regulowały także płodność: zapobiegały lub usuwały niechciane ciąże, ale i leczyły niepłodność oraz impotencję. Szlachciankom służyły za kosmetyczki, m.in. ucząc sposobów farbowania włosów. Szlachcie służyli do przenoszenia tajemnej korespondencji tudzież szpiegowania. Był także wśród możnych zwyczaj trzymania przez dziady i baby dzieci do chrztu. Można powiedzieć, że Polska stała się państwem bez stosów, bo polskie czarownice i guślarze byli potrzebni zarówno polskiemu ludowi, szlachcie, jak i księżom. Barwny i cyniczny opis dziadów i bab zostawił nam Kraszewski, tekst z ok. 1840. [Mariusz Agnosiewicz]

Czytaj dalej

Agnieszka Lisztwan: Cztery rodzaje energii oraz ich przejawy w mowie

4 rodzaje energii oraz ich przejawy w mowie

Istnieją różne rodzaje energii. W fizyce wyróżniamy na przykład energię cieplną, kinetyczną, potencjalną, jądrową, elektryczną i sprężystości.
W tym artykule jednak, interesuje nas energia, którą bezpośrednio wykorzystujemy w naszym życiu, oraz która przejawia się w ludzkiej mowie.
Istnieją 4 rodzaje energii, którymi bezpośrednio może posługiwać się człowiek:
– energia ki
– energia ko
– energia ku
– energia ka
Energia ki lub qi lub chi to energia życiowa, uzdrawiająca.
Energia ko to energia miłości, opiekująca.
Energia ku to energia seksualna, twórcza.
Energia ka to energia spalająca, niszcząca.

Czytaj dalej

Old European Culture: Neolithic Artemis (Neolityczna Artemida)

Old European Culture: Neolithic Artemis (Neolityczna Artemida)

nadesłał Jarosław Ornicz, tłumaczenie Czesław Białczyński

The Vinča culture, also known as Turdaș culture or Turdaș–Vinča culture, is a Neolithic archaeological culture dated to the period 5700–4500 BC. It occupied a region of Southeastern Europe (i.e. the Balkans) corresponding mainly to modern-day Serbia (with Kosovo), but also parts of Romania, Bulgaria, Bosnia, Montenegro, Republic of Macedonia, and Greece.
 Kultura Vinča, zwana także kulturą Turdaş lub kulturą Turdaş-Vinča, jest neolityczną kulturą archeologiczną datowaną na okres 5700-4500 p.n.e.. Zajmowała region Europy Południowo-Wschodniej (tj. Bałkany), odpowiadający głównie współczesnej Serbii (z Kosowem), ale także części Rumunii, Bułgarii, Bośni, Czarnogóry, Republiki Macedonii i Grecji.

Czytaj dalej