Apel do Ruchu Kukiz’15 o Inicjatywę w sprawie zmiany Godła i Barw Polski
Jak wam wszystkim wiadomo Ruch Wolnych Ludzi i Ruch Wolnej Polski oraz środowiska Wiary Przyrodzonej Słowian i ruch słowiański w Polsce od dawna zgłaszają potrzebę zmiany Godła, Flagi (Barw), Hymnu Narodowego. Zgłaszane były, między innymi na tym blogu propozycje tych zmian, padły takie propozycje z ekranu NTV przez Wojciecha Sergiela, Janusza Zagórskiego i innych, padały na I Zjeździe Zrzeszenia Słowian i zapewne padną też, jeśli dojdzie do Wiecu Zjednoczeniowego Ruchu Słowiańskiego.
Te propozycje jak do tej pory nie doczekały się unifikacji. Tymczasem PIS projektuje i wciela w życie inicjatywę zmiany Godła i Barw Polski. Na tę inicjatywę powinien jakoś odpowiedzieć Ruch Kukiza stąd pomysł Listu Rafała Kopko Orlickiego do Pawła Kukiza. Przedstawiam go po to byśmy mogli tę sprawę przedyskutować i zająć własne stanowisko podczas ewentualnego Zjednoczeniowego Wiecu.
Proszę żebyście nie traktowali tego Listu jako coś innego niż to ma miejsce – To osobista inicjatywa Rafała Kopko Orlickiego, a nie jakieś szerzej poparte lub wypracowane postulaty.
Polski Ruch Słowiański powinien zabrać głos w debacie nad Godłem i Barwami Polski i powinien to być głos mocny i dobitny.
Rafał Kopko Orlicki do Pawła Kukiza
Czym są obrazowania, medytacje, afirmacje i modły? Czym są myśli i marzenia? Jaki jest wpływ świadomości osobistej jednostki na jej byt materialny i realizację osobistych planów? Jaki jest ten wpływ na społeczność lokalną, jej stan i realizację zamierzeń w najbliższym otoczeniu? Jak to wszystko razem przekłada się na dzieje narodu, byt naszej ojczyzny i los wszystkich Polaków w kraju i na świecie? Wreszcie jak myśli, marzenia, wyobrażenia, obrazowania, intencje i określonego rodzaju koncepty duchowe wyrażane duchowo, a także spisywane w postaci opracowań i dzieł będących jednak wciąż w sferze „Wymyśloności” materializują/ufizyczniają się następnie w naszym świecie materialnym/fizycznym, jako produkty, czyny, przedsięwzięcia, formy zorganizowanej aktywności społecznej i politycznej?
Baju baju będziesz w Raju! – znacie to powiedzenie? Być może wielu młodych ludzi już go nie zna. My w Małopolsce, którzy mamy dzisiaj koło sześćdziesiątki (nie mówię o jeszcze starszych), a w latach czterdziestych do sześćdziesiątych XX wieku byliśmy małymi dziećmi, pamiętamy je bardzo dobrze. Tymi słowami każda mama kończyła, w czasach gdy nie istniała jeszcze telewizja, czytanie dzieciom bajek do poduszki.
