21 czerwca 2018 Krzeszowice: Wieczór Autorski „Tomirysa i Czaropanowie”

21 czerwca 2018 Krzeszowice: Wieczór Autorski Tomirysa i Czaropanowie

Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Krzeszowicach, 21 06 2018 – godzina 18.00.

Podczas spotkania będzie można tę książkę zakupić, ale przede wszystkim porozmawiać „o wszystkim”, także o Mitologii i Dziejach Słowian, czy o Wielkiej Zmianie i innych sprawach, z Autorem.

21 czerwca 2018 Krzeszowice: Wieczór Autorski Tomirysa i Czaropanowie 21 czerwca 2018 Krzeszowice: Wieczór Autorski Tomirysa i Czaropanowie

Walczowski o Szukalskim, w czasopiśmie „Żywioł” (Archiwum)

Walczowski o Szukalskim, w czasopiśmie „Żywioł” (Archiwum)

Franciszek Walczowski – O Stachu.

 

W dniu 15 maja 1981 rozmawialiśmy z Marianem Konarskim o Stachu z Warty Szukalskim. Mówiliśmy o tym Jego dziwnym, niespójnym stanowisku duszno-intelektualnym, o trudnościach Jego zestrojenia się z ludźmi którzy są dla niego życzliwi, przychylni i przyjaźni. Takie stanowisko, jakie zajmuje Stach, ma pozornie cechy schizofrenii, a nią na pewno nie jest. Głęboko drążące urazy, wyolbrzymione trudności, jakie miał ponoć w obcowaniu z przedstawicielami Polaków, jednostkami indywidualnymi, przeważnie życzliwymi Jego twórczości, wywołały tkwiącą w nim świadomość ukrzywdzenia, które mu Naród wyrządził.

Krzywdy to urojone, wypływające z podświadomości, mącące ciągi logiczne Jego postępowania, prowokujące istotne straty w artystycznej spuściźnie. Nad Jego twórczością ciąży niewątpliwie jakieś Fatum. To jest fakt oczywisty. Ale czy w tym Fatum zawinili Polacy? Czy o nim decydują? Czy jego odwrócenie było, względnie jest w ich mocy?

Czytaj dalej

Kazimierz Julian Mokłowski (1869-1905) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian ze Lwowa

Julian Mokłowski (1869-1905) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian ze Lwowa

Mokłowski Kazimierz Julian, pseud. i krypt. Galileusz, K. M., (k. m.), Ka. Zmokł., Kaz. Mokł., (m-i), M-i, Zm., Zmogus, Zmokł., Żaba, Żabski (1869–1905), działacz socjalistyczny, dziennikarz i publicysta, architekt i historyk sztuki. Ur. 17 VII w Kosowie w Galicji; był starszym synem Mieczysława, poety, wychowanka szkoły wojennej w Cuneo, byłego powstańca-oficera z r. 1863, a ówcześnie oficjalisty prywatnego, oraz Zofii z Pogórskich. W l. 1882–9 uczęszczał do wyższej szkoły realnej w Stanisławowie.

Czytaj dalej

Masala Soundsystem – XXI wiek cover Dezerter (XXI wiek); Molotov Cocktail Party @ Chwila Klub, Warszawa

Masala Soundsystem – XXI wiek cover Dezerter

Pełna negacja jest istotą tego, co pozytywne. Jedynie gdy następuje zanegowanie tych wszystkich rzeczy stworzonych psychologicznie przez myśl, zapanowuje miłość, która jest współczuciem i zrozumieniem. Czytaj dalej

Cafe Philo: Współczesny komunikat kodystyczny

Cafe Philo: Współczesny komunikat kodystyczny

 

Moją uwagę zwraca brak litery „C” w pierwszym pionie tego typowego kodystycznego komunikatu krzyżówkowego w słowie „EX(C)ELLENCE”. Wykorzystano tutaj tę sama zasadę twórczą co choćby w „Syntetycznej Małej Historii Polski”, lub w prezentowanym również w Przekroju (z 7 czerwca 1987) utworze krzyżówkowym „Partyzanci” (patrz: Jednodniówka i Manifest Kodystów Polskich z 20 12 1981 roku).

Czytaj dalej

Fryderyk Nietzsche – Tako rzecze Zaratusztra (audiobook)

 

Opowieść o proroku Zaratustrze to jedno z najgłośniejszych dzieł Friedricha Nietzschego, autora odkrywanego po raz kolejny w dobie postmodernizmu. Aby napisać swoją „nową Biblię” i ustami tytułowego mędrca mówić o przezwyciężaniu ludzkiej natury, o nadczłowieku, o wiecznym powrocie rzeczy, woli mocy i innych kluczowych dla swojej filozofii pojęciach, wielki filozof i pisarz uciekł się do biblijnej stylizacji, tworząc dzieło pełne ponadto wielorakich odniesień intelektualnych i wirtuozowskich gier słownych. W niespełna sto lat po tym, kiedy pod tytułem „Tako rzecze Zaratustra” słynne tłumaczenie Nietscheańskiego manifestu ogłosił Wacław Berent, proponujemy nową wersję polskiego „Zaratustry”. Autorzy niniejszego przekładu przybliżają książkę wrażliwości współczesnych odbiorców, zachowując jednocześnie jej podniosły ton; oddają w niej zarówno „jasną stronę naukowego wywodu”, jak i „mroczną głębię metafory”.

 

Czytaj dalej