Volkodav: Ostatni z rodu Szarych Psów

Napędzany pragnieniem zemsty, za wymordowanie rodu, Volkodav musi zmierzyć się z mrocznymi siłami.
Volkodav: Ostatni z rodu Szarych Psów

Napędzany pragnieniem zemsty, za wymordowanie rodu, Volkodav musi zmierzyć się z mrocznymi siłami.
MYŚLIWI – Abelard Giza

Fragment występu zarejestrowany 10 lutego 2018 roku w gdańskiej Ergo Arenie, przy okazji V Gali Stand-up Comedy.
Hołd Ruski 1611 w Gostyninie – dzisiaj odsłaniają mural!

Gostynin – Piątek 27.04 g.18.00 Miejskie Centrum Kultury ul. 1 Grudnia 1939 nr 2.
Czym był Hołd Ruski nie muszę chyba naszym czytelnikom tłumaczyć, ale przy okazji warto sobie odświeżyć w pamięci fakty. Obraz należy do zbiorów Muzeum Narodowego, eksponowanych w Domu Jana Matejki przy Floriańskiej w Krakowie. Można go swobodnie oglądać .
Fotoreportaż z krainy Słowian – Łemkowszczyzna
Fotoreportaż o Łemkowszczyźnie dedykuję mojej Kochanej Mamie Melanii
w szóstą miesięcznicę zakończenia doczesnego życia.

Łemkowszczyzna, zwana w języku rusińskich górali Łemkowyną (łemk. Лемковына) lub Łemkiwszczyną (łemk. Лемківщына) to długi na około 120 km i wąski na ok. 20 – 30 km pas Karpat w południowo-wschodniej Polsce oraz północno-wschodniej części Słowacji. Po stronie polskiej ziemie te do 1947 r. zamieszkane były w dość zwartym osadnictwie przez wschodniosłowiańską grupę etnograficzną Łemków, zwanych także Rusnakami, Rusinami czy góralami rusińskimi. Nazwa „Łemkowie” jest stosunkowo młoda, bo pochodzi z XIX w. Wzięła się ona od charakterystycznego słowa „łem” oznaczającego „tylko”. Początkowo było to przezwisko, jakim inni Rusini nazywali tych swoich pobratymców, którzy używali tego wyrazu. Z czasem nazwa się przyjęła i tak zostało do dziś.
Sielskie życie w dworze Tillów w Uhercach (część 2)

Kolejna część z życia wakacyjnych Uherzec Tillów, tym razem rok 1920, a więc Wojna Polsko – Bolszewicka i Cud nad Wisłą:
Jan Raszka (1871-1945) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian

Jan Florian[1] Raszka (ur. 2 maja 1871 w Ropicy, zm. 23 listopada 1945 w Krakowie) − polski rzeźbiarz, grawer, medalier, malarz, profesor i pedagog akademicki pochodzący ze Śląska Cieszyńskiego[1]. Tworzył pod wpływem modernizmu – secesji oraz art déco.
Tjurgen Kam – Książę Ałtaj

Pierwszy zaśpiew Tamary i pejzaże górskie, kadry jak z początkowych scen „Tomirysy i Czaropanów 1”, spod Góry Kara. Gędźba ałtajska, szamańska, przyroda syberyjskiej północy Królestwa SIS.
Слова Алмас Ханов. Видео неизвестного автора на музыку Тюргэн Кам.
Zagadka – Jaki to strój ludowy z terenu I Rzeczpospolitej? (3)

Wielcy Polacy: Józef Konrad Korzeniowski [Joseph Conrad] (1857 – 1924)

Wikipedia
Joseph Conrad, właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski[3][4][5] herbu Nałęcz (ur. 3 grudnia 1857 w Berdyczowie, zm. 3 sierpnia 1924 w Bishopsbourne) – pisarz i publicysta angielski pochodzenia polskiego.
Józef Korzeniowski był jedynym synem pisarza i działacza niepodległościowego Apollona Korzeniowskiego i Ewy z Bobrowskich. Nie ukończywszy gimnazjum wyjechał w 1874 do Francji i zaciągnął się na statek jako prosty marynarz. W 1894 osiadł w Anglii i poświęcił się pracy pisarskiej; zaledwie rok później wydał pierwszą powieść Szaleństwo Almayera. Publikując na obczyźnie używał pseudonimu Joseph Conrad, który utworzył z imion: Józef i Konrad.
Wybitna twórczość Korzeniowskiego pozostaje zjawiskiem odosobnionym w literaturze światowej, łącząc w sobie nurt romantyzmu z pozytywizmem, symbolizmu z impresjonizmem. Michał Choromański w tytule jednej z powieści nazwał Josepha Conrada „Słowackim wysp tropikalnych”. Większość przekładów na język polski, autoryzowanych przez Korzeniowskiego, jest dziełem kuzynki pisarza Anieli Zagórskiej[6].