Tropie Tarnów Opoka: Stanisław Pietrzak – Południowo-Wschodnia Polska praojczyzną indoeuropejskich narodów Europy i Azji (10.10 2021 r)

Stanisław Pietrzak – Południowo-Wschodnia Polska praojczyzną indoeuropejskich narodów Europy i Azji

 

Czytaj dalej

Inne Medium: Symbole Vinca – czy to najstarszy język świata?

Symbole Vinca – czy to najstarszy język świata?

Zamiast komentarza zamieszczam tablicę którą publikowaliśmy tutaj w artykule w roku 2017. Słowiański Internet bez naszej obecności (SSŚŚŚ) jako źródła nowych wiadomości i koncepcji kręci się jak pies wokół własnego ogona – bezproduktywnie i idiotycznie. jednak każda inicjatywa przypominająca jest cenna, więc publikujemy.

Czytaj dalej

Wedyjskie Opowieści – Judhiszthira, doskonały król i najstarszy Pandawa oraz Ardżuna – Modlitwa Ardżuny przed bitwą na polach Kurukszetry

Wedyjskie Opowieści – Judhiszthira, doskonały król i najstarszy Pandawa

Pandawowie to Panowie, Dawcy – Dawanie = Dardawianie, Dawanowie – Dewowie.

Według prostej (by nie powiedzieć płytkiej i prostackiej) wersji wiedzy encyklopedycznej, zachodniej: „Pandawowie zostali spłodzeni przez bogów: Dharmę (Judhiszthira), Waju (Bhima), Indrę (Ardźuna) i Aświnów (bliźniacy Nakula i Sahadewa). Pandu nie mógł mieć potomstwa z powodu ciążącego na nim przekleństwa. Pandawowie urodzili się z 2 matek: Kunti (Judhiszthira, Bhima, Ardźuna) i Madri (Nakula i Sahadewa); osieroceni w dzieciństwie, zostali przygarnięci przez brata Pandu, Dhrytarasztrę, i wychowywali się na dworze w Hastinapurze wraz z jego synami Kaurawami; P. mieli wspólną żonę, Draupadi; rywalizacja P. i Kaurawów, która zakończyła się bratobójczą walką na Polu Kurów (Kurukszetra) stanowi gł. wątek Mahabharaty.” – Encyklopedia PWN.

Dharma – Dar Ma(mający), Dar Dający – Dobry- Dabog / Daboga lub Dobry Bóg – Dadźbog. Jego syn Judhiszthira -Judiszt Hira  – Jodłowy Szczyta (Scyta), Jodło-Góra (jakby Wyrwidąb i Waligóra w jednym).

Bóg Waju – bez wątpliwości Strzybog, a jego syn Bhima, Bijmąż (Bijmąd, Bijmond, Bijmund).

Indra – JĄDRZEJ (SPOR) lub Perun – Jąt-Drak (Dzierżykij), i jego syn Ardżuna – Orłun, Oro-Łuna.

Aświnowie – Oświnowie, Ośzkenazowie, Osikołkowie (Skołoci), albo wręcz Synowie Welesa Lel i Polel oraz ich synowie Nakula – Nikuła, Mikuła, Nyks i Sahadewa – Sakodewa.

Kaurawowie – Kurakowie / Krukowie / Welesożarowie – potomkowie / dzieci-wnuki czciciele Welesa – Słowianie z Nowej Koliby (Lęgii Naddunajskiej) slowiano-aryjscy Panowie Urartu (Harowarty).

Odbiciem Bitwy na Polach Kurukszetry jest Bitwa Ludzi z Bożą Pomocą w apokryfie

„Z Królestwa SIS – Tomirysa i Czaropanowie – Świątynia Dziewięciu Kręgów”.

Czytaj dalej

UMK Toruń / Kopalnia Wiedzy / Radio PIK: W Borach Tucholskich – osada sprzed 1500 lat zachowana tak dobrze jak ta w Biskupinie

W Borach Tucholskich – osada sprzed 1500 lat zachowana tak dobrze jak ta w Biskupinie

Od Poli Dec

Osadę sprzed ponad 1,5 tys. lat we Wdeckim Parku Krajobrazowym naukowcy porównują do Biskupina. Archeolodzy podkreślają, że stanowisko jest wyjątkowe, ponieważ można na nim zobaczyć kompletnie zachowany układ osiedla ludzkiego.

Znaleziska z Borów Tucholskich zobaczysz na #portalUMK 👉 https://bit.ly/Osada_WdeckiParkKrajobrazowy
Planowane są badania na kolejne lata.

Czytaj dalej

OEC: Goran Pavlovic – White tailed eagle from Witaszkowo (Bielik z Witaszkowa)

White tailed eagle from Witaszkowo

Autor Goran Pavlovic © © tłumaczenie i komentarz Czesław Białczyński

Gold plaque depicting an eagle eating a fish…From „Livius.org„…

The plaque is (apparently) part of the Witaszkowo (Vettersfelde) Treasure, a sensational Scythian hoard of gold objects found in Northern Poland, with seriously cool animal calendar markers decorations…

Złota tablica przedstawiająca orła jedzącego rybę… Z „Livius.org”…

Tablica jest (podobno) częścią Skarbu z Witaszkowa (Vettesfelde), rewelacyjnego scytyjskiego skarbca złotych przedmiotów znalezionych w północnej Polsce, z naprawdę fajnymi dekoracyjnymi elementami kalendarzy zwierzęcych…

Czytaj dalej

Nowy Sącz (Nasze Miasto): Kości średniowiecznego psa mogą namieszać w historii miasta. Archeolodzy znaleźli ślady drewnianej osady pod sądeckim zamkiem

Archeolodzy znaleźli ślady drewnianej osady pod sądeckim zamkiem

Od Poli Dec

Podczas badań archeologicznych na zamkowym wzgórzu udało się odkryć ślady drewnianej osady z czasów przed lokacją miasta Nowego Sącza. Wykopane elementy, w tym kości psa i innych zwierząt, mogą pochodzić nawet z XI wieku. – To wiele zmieniłoby w historii Nowego Sącza, bo przyjęte jest, że miasto zostało założone na „surowym korzeniu” czy wręcz w lesie – zaznacza Jarosław Suwała, prezes Sądeckiej Agencji Rozwoju Regionalnego, która realizuje badania na zamku i planuje w przyszłości go zrekonstruować. Czytaj dalej

Racjonalista.pl: Joanna Żak-Bucholc – Inicjacja dziewcząt w starożytnym świecie minojskim (Archiwum 2005)

Inicjacja dziewcząt w starożytnym świecie minojskim

Tylko jedna uwaga początkowa do tego leciwego już tekstu bo dokładnie sprzed 20-tu lat.
Wiedza antropologów kultury o wierzeniach pogańskich była i jest cząstkowa oraz skażona intelektualizmem i chrystocentryzmem pomieszanym z ateizmem. Gdyby nie to każdy już dawno zauważyłby, że nie istniał „świat bogiń” ani „świat bogów” – Bóg (I) i Bogini (O) zawsze stanowili parę i świat był zawsze kompletny, zarządzany przez boga i boginię (Φ ) w poszczególnych jego widzialnych dla człowieka aspektach.  Te same wady rozumowania nie pozwalają naukowcom zauważyć już od dawna leżącej na tacy prawdy, że Wiara Przyrody (Przyrodzona) ma pochodzenie z Królestwa SIS – Słowian-Istów-Skołotów – Wielkiego Kaganatu Północy i nie wolno pomijać języka słowiano-aryjskiego w próbach tłumaczenia  mian bogów i bogiń. 
Jeśli pod rozważane przez autorkę imię „Wielkiej Bogini” Qe-ra-si-ja lub Qrasija podstawicie słowiańską boginię Krasę (Krasiję, rusińską tj. rosyjską, ukraińską, białoruską – Krasawicę), czyli Dziewannę, która w uczonych rozgaworach bywa stale łączona z Demeter (Dewą Matką – Dziewanną), a która jest znana nie tylko Słowianom Wschodnim, ale i Zachodnim, gdyż u Czechów jeszcze w późnym średniowieczu to jest Krasna Pani, Krasopani, Krasatina – Bogini Miłości i Piękna, to wtedy bez trudu zrozumiecie wszystkie powiązania i rytuały przedstawione w tej rozprawie popularnonaukowej.
Minojczycy to pierwszy rzut tzw „inwazji Ludów Morza” /Gór – Hariów, na południe z Europy (Białego Lądu) K-Harpackiego, Kręgu Kulturowego Naddunajskiego, około 2500-2000 p.n.e. – na Krecie była to kultura archeologiczna zwana minojską, poprzedzająca drugi rzut Hariów na południe i do Azji około 1600-1200 p.n.e. – na Krecie tzw archeologiczną kulturę mykeńską. I w jednej i w drugiej ważnym składnikiem byli ludzie o haplogrupie R1a, R1b oraz I1 i I2, w tym Słowiano-Ariowie (R1a+I2). Pomijanie w odtworzeniach nazw, imion bogiń i bogów, czy obrzędów i znaczeń wierzeniowych jak i słownictwa potocznego rdzeni słowiańskich, jest w świetle współczesnej naszej wiedzy NIE DO PRZYJĘCIA.
Polecam ten wspaniały tekst Joanny Żak-Bucholc, z tą właśnie uwagą, jako bardzo ważny dla odtworzenia rytuałów inicjacji, acz już  w pewnej części tekst jednak „historyczny”.

Czytaj dalej