Wpisy w kategorii: Wiara Przyrodzona

Wstęp do działu Poezja Polska na Nowym Portalu Wolnych Słowian i Wolnych Polaków: slowianie24.pl

Opublikowano przez

Wstęp do działu Poezja Polska na Nowym Portalu Wolnych Słowian i  Wolnych Polaków: slowianie24.pl

Pielęgnowanie polskości możliwe jest na wiele sposobów, na przykład poprzez pracę z  naszym językiem polskim. I  tu możliwe jest czytanie, a  jeszcze lepiej pisanie poezji. Jest to wielka przyjemność. Słowianie zawsze przywiązywali wielką wagę do związków ze swoimi Przodkami, ze swoim Rodem. Jednym z  łączników spajających różne pokolenia Polaków jest nasz język słowiański, a  studiowanie poezji jest być może najprzyjemniejszą i  najciekawszą formą kontaktu z  nim.

Kwiaty na trawniku koło mojego bloku
wczesne lato, gdzieś koło 21 czerwca 2018 roku
to też jest poezja, pisana naszemu naRodowi przez Matkę Przyrodę
Fot. Marian Nosal

 

Czytaj dalej →

PROGRAM7 TV – Archiwum 2016: Astronomiczna tajemnica Krakowa (film dokumentalny)

Opublikowano przez

Astronomiczna tajemnica Krakowa (film dokumentalny)

Mój komentarz do wypowiedzi początkowej pana archeologa w tym filmie na temat Awarów i zbudowania przez nich Kopca Kraka jest krótkim retorycznym pytaniem: Gdzie jeszcze w Europie wędrowni nomadowie zbrojni, dzikie hordy rabujące Europę, ciemiężcy Słowian – Awarzy (tak się ich przedstawia w oficjalnych opracowaniach historycznych) zbudowali jakieś podobne kopce, tak doskonale zorientowane astronomicznie i geodezyjnie??? CB

Zdradzę Wam pewną tajemnicę… Prof. Władysław Góral, geodeta z AGH, w 2006 r. napisał niespełna 11-stronicową pracę na temat krakowskich kopców oraz kopca Kraka II w Krakuszowicach. W tej pracy opisał zależności astronomiczne i geodezyjne między kopcami, a także Wzgórzem Wawelskim. Na podstawie tej pracy można powiedzieć, że mamy w Krakowie coś, co śmiało można porównać do Stonehenge. Szkoda tylko, że praca prof. Górala na nic się dla Krakowa nie przydała, bo jak widać, do tej pory, podobno najlepsze miasto turystyczne w Europie nic nie zrobiło z tą wiedzą. Uważam, że to wielka szkoda i postanowiłem, że spróbuję posłać tę wiedzę między ludzi. Możecie mi w tym pomóc rozsyłając ten link gdzie kto może. Bardzo Wam dziękuję.

Czytaj dalej →

Marian Nosal – Wolność i Radość podstawą życia i Wiary Przyrody Słowian. A nie jakieś naukowe, późne Peruny, czy Welesy…

Opublikowano przez

Wolność i  Radość podstawą życia i  Wiary Przyrody Słowian. A  nie jakieś naukowe, późne Peruny, czy Welesy…

W dzisiejszych czasach mamy całe panteony Bogów Słowian i  innych ludów. Mamy też Boga Wszechmogącego Jedynego, który występuje zarówno u  Słowian, jak i  na przykład w  chrześcijaństwie. Ale jak było dawniej? W  Co i  w Kogo wierzyli tak naprawdę Słowianie? I  czy Wolność i  Radość Istnienia nie były dla Nich ważniejsze od sztywnych reguł i  zasad? Krótko mówiąc: koniec z  Dulszczyzną Słowiańską. A  na koniec powiem, jaki jest związek między naszym poczuciem Wolności, a  naszą sytuacją polityczną, ekonomiczną i  demograficzną. Czyli Wolność, a  przeżycie lub śmierć Narodu Polskiego.

Święta Góra Ślęża w Słońcu i zasłonięta Kukurydzą
my Sławianie, Lachowie, Wandale nie boimy się żadnej Świętości
boimy się tylko utraty naszej Wolności, bo wtedy wszelka Świętość traci sens
wtedy nasze Słońce zachodzi, a Góra się zapada
Sławianinie, bądź dumny, jak Kukurydza
strzelaj z łuku do Nieba i do Słońca
może ustrzelisz jakiegoś Boga?
bądź dumny jak Indianin
nie bądź jak podściółka
pod coś „lepszego”
——————–
zdjęcie jest z
17 września
2018 roku
Fot. Marian Nosal

Czytaj dalej →

Marija Gimbutas (1921 – 1994) – Litewski Strażnik Wiary i Wiedy Bałtów i Słowian z Wilna (IV SSŚŚŚ)

Opublikowano przez

Marija Gimbutas (1921 – 1994) – Litewski Strażnik Wiary i Wiedy Bałtów i Słowian z Wilna

Marija Gimbutas (lit. Marija Gimbutienė; ur. 23 stycznia 1921 w Wilnie, zm. 2 lutego 1994 w Los Angeles) – amerykańska archeolog pochodzenia litewskiego, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego, badaczka religii i kultur neolitycznych i epoki brązu Starej Europy (zgodnie z terminem, który wprowadziła do archeologii) oraz autorka teorii kurhanowej. Jej publikacje wprowadziły nową perspektywę do archeologii, poprzez połączenie tradycyjnej metody archeologicznej z lingwistyką i interpretacją mitologii. Jej działalność naukowa, a zwłaszcza teoria o egalitarnej strukturze społecznej w Europie epoki neolitu oraz centralnej – materialnej i duchowej – pozycji kobiet[1], stała się kluczowa dla studiów matriarchalnych i ruchu Bogini.

 

Czytaj dalej →

Joanna Chołuj: Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego #OkiemMatki

Opublikowano przez

Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego

 

 

Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego #OkiemMatki Mówię o tym jak zapoznawać dzieci (i siebie) z mitami słowiańskimi Recenzuję książki.

 

Czytaj dalej →

Imperium Lechitów: Dragomira Płońska – Czym jest wiara? Wiara a religia

Opublikowano przez
Dragomira Płońska – Czym jest wiara? Wiara a religia

Wiara a religia

Czym jest wiara?

Wiara to wiedza o świecie. To, co dla jednego jest wiedzą, dla drugiego jest wiarą.

– Czy rozumiesz, w jaki sposób działa samochód, a komputer; czy potrafiłbyś te urządzenia poskładać, gdyby były rozłożone na części?

– Czy rozumiesz, jakie procesy zachodzą pomiędzy naciśnięciem klawisza w jednym telefonie komórkowym, a odezwaniem się dzwonka w drugim?

– Czy potrafisz wyjaśnić, co takiego się dzieje, że jak naciskasz przycisk kontaktu, zapala się żarówka?

Jeśli tak, to jest to dla Ciebie wiedza. Zaś, jeśli nie, wierzysz innym na słowo, że samochód wprawia w ruch praca silnika i poprzez przewody płynie prąd, a telefony działają na zasadzie jakichś nadajników i odbiorników, to jest to dla ciebie wiara.

Wiara / Wiedza

Jest próbą zrozumienia świata, zjawisk i procesów w nim zachodzących. Zajmuje się wszystkim tym, czym zajmuje się nauka oraz wieloma zagadnieniami, jakimi współczesna nauka się nie zajmuje. Takimi, jak np. duchowość (ezoteryka). Wiara w dawnych kulturach agrarnych objaśniała również, kiedy siać, kiedy kosić, bo jest to część wiedzy o świecie, a wiara to wiedza.

 

Czytaj dalej →

Radogoszcz i Radegast-Radhost

Opublikowano przez

Radogoszcz i Radegast

Pomnik wykonany ręką Albina Poláška (Morawy – zrekonstruowany w 1998 roku)

Antropomorfizowana osoba boga Radogosta o Lwiej Głowie (i lwich stopach), z kapturem w postaci Paszczy Byka (z którego to nakrycia lwia głowa się wyłania), z symbolicznym rogiem obfitości w prawej dłoni na którym siedzi ptak (kaczka, gęś, kura, gołąb), Słońcem na ozdobnym pasie na brzuchu oraz rytami runicznymi od pępka w dół, z falistym/fallicznym symbolem wód/płodności spływającym między stopy. Pomnik wykonany został w głębokiej zgodności z Filozofią Przyrody.

Niespodziewanie dla mnie samego, postać bóstwa Radogosta-Bożeboga (Dobrogosta/Dobroboga/Bożycza/Bożeńka) stała się probierzem poprawności nie tylko położenia tejże postaci i całego Tynu Bogów Domu i Gospodarstwa w Kole Bogów, ale w ogóle poprawności odtworzenia mitologicznego całego Koła Bogów oraz ułożenia obrzędów i świąt w odpowiedniej datacji, jak i z odpowiednią symboliką i reprezentatywnością w tanach/obrzędach w Księdze Tanów.

Początek tej tytanicznej pracy analitycznej jaką wykonałem, dysponując obecnie analizami z kilku źródeł poza moim własnym odtworzeniem:

a) także znaleziskami z Prillwitz zanalizowanymi przez Winicjusza Kossakowskiego,

b) analizą figurek z Prillwitz wykonaną przez Gorana, autora blogu Old European Culture w kontekście antropologii porównawczej i archeologicznych znalezisk z Eurazji  i Basenu Morza Śródziemnego (https://bialczynski.pl/2017/02/14/old-european-culture-leto-nadeslal-jaroslaw-ornicz/), (http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2015/02/radegost-welcome-guest.html) oraz (https://oldeuropeanculture.blogspot.com/search?q=radegast)

c) analizą symboliki pomnika Albina Polaszka na Górze Radogosta,

d) spostrzeżeniami Petko Nikolicza Viduszy z artykułu ŽUPA VIDOGOSSA JE SELO VIDUŠA na temat słowa „gosz”, „goszć”.

oraz

e) próbą odczytania znaczenia słowa „gosz/goszcz” w kontekście perskiego „gosza/gast” dokonaną przez Jarosława Ornicza

i

f) uwag Bez Chwili Zwątpienia, spod artykułu o Sierpie z żuchwy Jelenia

był banalny.

Oto fragment mojej dyskusji z Jarosławem Orniczem na temat możliwego pochodzenia słowa Radogoszcz, na podstawie spostrzeżeń naszych słoweńskich współbraci i przyjaciół oraz własnych dociekań. Doszły do tego niespodziewanie dalsze wypowiedzi z dyskusji pod artykułem o zębatym sierpie z żuchwy jelenia i kolejne nawiązania do Persji.

Czytaj dalej →

Jak symbol Węża przewija się przez polski Internet.

Opublikowano przez

Jak symbol Węża przewija się przez polski Internet.

Od chwili kiedy Joanna Chołuj poruszyła temat węża i wężowej symboliki przez polski Internet zaczął sie przewijać z prędkością światła cykl artykułów o wężach. Mało tego, nie wiem jakim cudem, ale skądś dowiedziano się o moim zainteresowaniu wężem Pinterest zawalił moją skrzynkę pinami ze słowiańskimi Skrzystymi Żmijami. 

Polecam wam dzisiaj wartościowy artykuł „Wąż Asklepiosa”, który pochodzi z polsko-kanadyjskiej strony Vismaya-Maitreya.pl (w dziale Miecz Prawdy), a który niedawno zamieścił u siebie Opolczyk i wzbogacił go o swoje sensowne spostrzeżenia dając tytuł „Węże w mitologiach kultur pogańskich oraz w antykulturze nadjordańskiej…”.

Dziwne jak to wszystko krąży – tego samego dnia dostałem link do filmu Klątwa Doliny Węży. Kwantowa Rzeczywistość?

Czytaj dalej →

Imperium Lechitów: Dragomira Płońska – Ofiara, żertwa, kapła

Opublikowano przez

Ofiara, żertwa, kapła

Zaznaczę dla wiadomości początkujących adeptów rodzimowierstwa słowiańskiego i Wiary Przyrodzonej Słowian, że sprawy ofiar i obiat są bardziej skomplikowane niż we wstępnym zarysie dla młodzieży, jakim jest Zeszyt I „Co każdy Słowianin wiedzieć powinien”. Jest kilkadziesiąt różnych rodzajów ofiar i żertw oraz tyleż samo nazw na nie. Bardzo wiele wymieniam i opisuję w Księdze Tura i Księdze Ruty, ale nie wszystkie, bo to jest właściwe dla Księgi Tanów, która jest w pisaniu.

 

Tak samo jest bardzo wiele różnych rodzajów wróżb i zamawiań, czy technik mogtycznych, oraz jest faktem, że każda grupa „żerców”/”kapłanów” zwana gromadą, miała swoją specyficzną nazwę związaną z rodzajem odprawianych żertw, obiat i wróżb, np: wołchwowie, kudiesnicy, żercy, rzekacze, wajdowie/wajdeloci, guślarze, nawęznicy, zinisowie/zniczjusowie, kołbiowie i kołbiele, kobcy, kołodunowie, burtnicy, wieszczki, drzewidzi i wiele innych. Jest prawdą, że kapłani z gromad nigdy nie żądali żadnych opłat za swoje czynności. Gromady kapłanów składały się wyłącznie z Wiedzących, ale prawdą jest, że ofiarę mógł składać każdy, nie musiał być wiedzącym. Jednak nie było możliwe żeby w Arkonie składał ofiary Świętowitowi byle kto. Każda z nich wykonywała inny rodzaj czynności związanych z kontaktem ze Światłem Świata, nawiązywała ten kontakt na innej drodze, przy użyciu innych sposobów, składała odmienne ofiary.

Czytaj dalej →

Marcin Stańczuk: Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia dla rekonstruktorów dawnych tradycji – Stowarzyszenie Niklot Warszawa

Opublikowano przez

Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia

Stowarzyszenie na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”
Zaprasza na prelekcję 
mgr Marcin Stańczuk (Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu)
Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia dla rekonstruktorów dawnych tradycji

Dn. 13 X (sobota) 16.00 w klubie „Junona” ul. Bazyliańska 1