o hrabinie Potockiej, pośle Pięcie i marszu Stop-NOP.
Witold Gadowski, co prawda marginalnie na końcu swego aktualnego felietonu na You Tube, stwierdza że problem przymusowych szczepień stał się sprawą polityczną, której nie wolno PISowi nie zauważyć, zlekceważyć i pozostawić bez poważnej specjalistycznej dyskusji, bez zważenia argumentów drugiej strony i bez właściwej politycznej odpowiedzi. Dzieje się to za sprawą Ruchu Wolnych Ludzi, za sprawą protestów Ruchu Stop NOP i szeroko rozumianej Wielkiej Zmiany, w tym wypadku w podejściu do sprawy zdrowia przez Polaków.
Świadomość wagi zdrowia i wolności wyboru metod leczenia, czy zapobiegania chorobom, jest dzięki działalności wielu oddanych tej sprawie Wolnych Ludzi zupełnie inna wśród obywateli naszego kraju dzisiaj, niż była kilka lat temu.
Tak się składa, że temat ten porusza także RudaWeb w artykule „Nie mówmy o chorobie, a sama zniknie”. Do sprawy szczepień można mieć różny stosunek, jednak do przymusu szczepień szczepionkami, które wywołują skutki uboczne w postaci trwałej ciężkiej choroby i dożywotniej niepełnosprawności powinniśmy mieć stosunek JEDNOZNACZNY.
Wczoraj TVP podała, że w Katowicach matka zabiła swoją sparaliżowaną od urodzenia córkę (porażenie mózgowe – de facto dorosłej już dzisiaj kobiety), a sama popełniła samobójstwo. Myślę, że tylko druga matka ma szansę wczuć się w ogrom tego dramatu.
Warto czasem sobie odświeżyć, a i innym przypomnieć, pieśń napisaną w 1976 roku przez Jana Pietrzaka „ku pokrzepieniu serc” w czasach tlącego się buntu przeciwko zaczynającej gonić w piętkę komunie. Dzisiaj warto jeszcze zwrócić uwagę na niezwykle prawidłowy początek pierwszej zwrotki. Pietrzak wywodzi nasz rodowód od miłych nam słowiańskich władców. I wybaczamy mu, że nie wymienił explicite Ariów, Scytów, Sarmatów i Wandalów. Wystarczy, że wspomniał o stepach.
