Artystyczna wizja hiperborejskiej osady, łącząca w sobie elementy mitologii hinduskiej, perskiej i wschodniosłowiańskiej. W eposie „Mahabharata” nieznane miejsce nazwane „państwem wiecznego szczęścia” lub „krainą błogosławionych” znajduje się na północnych stokach góry Meru
W przeciwieństwie do mitu o Atlantydzie, spopularyzowanego przez Platona i współczesną popkulturę, legenda o Hiperborei jest mniej znana, choć równie ciekawa, i mówi m.in. o jej związkach z przodkami Słowian. Dowody istnienia północnej kolebki ludzkości mają swoje odbicie w mitologii greckiej, hinduskiej i irańskiej.










