SŁOWIANIE, Pismo Etrusków to pismo słowiańskie
Język etruski to język prasłowiański. Do takich wniosków doszło grono naukowców: fizyk, astronom i językoznawca Giancarlo Tiziano Tomezzoli i Reinhardt Stein z Obserwatorium Etno-Archeologicznego z Munich w Niemczech i Uniwersytetu z Utrecht w Holandii.
Co na to p. Stanisław i jego akolici? UB a krzewienie wiedzy o Starożytnej Lechii
Tak komuniści niszczyli ludzi!
JARUHA / PROMETEJ – Powrót Bardów – 432Hz
BARDZO, NAPRAWDĘ BARDZO DOBRE! I niech te ORły wylatują jeden po drugim!!! Powodzenia! Tak trzymać. Czytaj dalej
SŁOWIANIE, Najstarsze pismo – pismo kultury Vinca
Serbski archeolog Prof. Pesic uszeregował wszystkie odnalezione znaki w kulturze Vinca w alfabetyczne pismo literowe nazwane vinczańskim. Zostało ono udokumentowane w 1987 roku w Mediolanie…i od tego momentu weszło do encyklopedii. W większej lub mniejszej mierze, bezpośrednio lub pośrednio narody przejmowały litery z alfabetu vinczańskiego. Adaptowany był cały znak lub tylko inspiracje. W każdym razie pismo vinczańskie było źródłem pism dla wielu cywilizacji.
Przepływ energii między Matką (Ziemią) a Człowiekiem
Uziemienie i Wyniesienie
Słowiańskie symbole na pisankach Serbołużyczan
Słowo wstępu do tego artykułu z tłumaczenia z rosyjskiego źródła oraz ode mnie – CB:
„Zwyczaj malowania jajek jest bardzo stary. Wiadomo, że w etruskich kurhanach archeolodzy znaleźli rytualnie malowane jajka – symbole zmartwychwstania. Rozważmy VII wiek p.n.e. etruskie jajo znalezione w kopcu Vulczi. Na jajku namalowane są u góry ptaki na niebie, które szybują nad ziemskimi trawami, następnie znajduje się tam rząd rombów, symbole pola już uprawianego, ale jeszcze nie obsianego zbożem – te pola czekają na swojego Boskiego Siewcę, Dawcę Życia.
Poniżej widzimy obrazy tancerzy trzymających się za ręce, wykonujących rytualny taniec etruski – W Kręgu. Podobny rytualny taniec w Kręgu widzimy na pieczęci z Mahendżo-Daro, która odzwierciedla moment narodzin Boga. Taniec ten nazwano KURAVAI – „kuravai”, symbol hinduskiego rozumienia czasu jako cyklu czasu, od narodzin, życia i śmierci. „Kuravai” wykonywało 7 tancerzy obracających się w kręgu symbolizującym krąg czasu, od narodzin do śmierci i ponownych narodzin. W dolnej części etruskiego jajka z VII wieku p.n.e. narysowane są symbole Wielkiej Bogini Matki – ptak i ryba. Te same symbole ptaków i ryb są przedstawione na pieczęci z Mahendżo-Daro nad głową Świętej Koźlicy – antropomorficznej inkarnacji Wielkiej Bogini Matki. Wizerunek ryby w Mahenjo-Daro i Harappa (północne Indie) był uważany za symbol Wielkiej Matki. Symbole swastyki dotarły do cywilizacji minojskiej na Krecie.
Etruska pisanka z Vulci – VII w.p.n.e
Symbol Ptaka”.
(źródło – http://ru-sled.ru/simvoly-prazdnika-pasxi/)
Taniec Kuravai jest dokładnie Tańcem Narodzin i oddaje cykl życia do śmierci oraz powtórnego odrodzenia. Jest to starożytny, z czasów Wed i sanskrytu Tan Kura i Jaja – taniec, który określa jego nazwa Tan Kura i Owalu-Uwijania – Owitu, Ovium. (jajko – czes. vejce, słowackie – vajce / jajeczko – veiczko / vaiczko). W Księdze Tanów ten taniec odbywany jest na wiosnę w Tanie Wielkiego Maja – Majumie (20-26 maja), jako Tan Kuraka (lub Cieciora – Cietrzewia).
Łemek z wiązką gałęzi leszczyny
Łemek z wiązką gałęzi leszczyny, z którą obchodzi się całe gospodarstwo w Święto Trójcy (Wypada to w nasz rodzimowierczy, pogański Tan Wielkiego Maja – Majumę).
Лемко із в’язкою гілочок лішини, жостеру та клокички, з якою після посвячення тричі обходить все господарство.
Nucleus of the Galaxy Milky Way looked from profile.
Picture by Adolf Schaller
Jądro Drogi Mlecznej tak wygląda z profilu. Zdjęcie: Adolf Schaller
O barwnych obrzędach Święta Wiosny i Słowiańskiego Nowego Roku
Nowy Rok Obrzędowy, czyli God i cykl nowych Godów słowiańscy rodzimowiercy rozpoczęli od Tanu Trzeciego Wielkiego – Jarych Godów, obchodzonych przez 7 dni od 20 do 26 marca każdego roku gwiezdnego/słonecznego. Święto to miało więc miejsce zaledwie 1-2 tygodnie temu, a obchodzona dzisiaj w Polsce powszechnie Wielkanoc jest dokładnie w 90% kopią, kalką przeniesioną żywcem do chrześcijaństwa i oprawioną w niezrozumiałą dla katolików liturgię – święcenia Wiechy-Palmy oraz kosza pełnego Jaj i Jadła – żertwy-ofiary i strawy bożej.
Upajając się tysiącleciami chińskiej tradycji obdarowywania się jajami w to święto, pamiętajmy o naszej słowiano-aryjskiej tradycji, tej którą w Wikipedii przypisuje Mezopotamii Temerskiej, a która pochodzi od Bharatu – (Haratu) – „Ludów Morza”, które w istocie były Ludami Har – Gór Harpątów (Karpat). jest równie stara jak ta chińska. Jajo czczono zapewne już w paleolicie czyli epoce kamienia, jako cud narodzin i źródło największej zagadki w dziejach – Co było wpierw – Pisanka czy Kura?
Przypominam ten artykuł z roku 2011 podczas przygotowań do wydania pełnego zapisu Trzeciego Tanu Wielkiego – Jarych Godów, w Księdze Tanów, w tomie I – Wiosna-Lato. Podaję też linki do innych artykułówe na ten temat na naszym blogu.
Kultura Amfor Kulistych (mapa interaktywna i artykuł)
Gdy Kultura Pucharów Lejkowatych (KPL) rozszerzała swój zasięg zajmując środkową Europę, w jej centrum, na Kujawach około 3700 r. p.n.e. zaczyna tworzyć się nowa Kultura Amfor Kulistych (KAK). Gliniane garnki (od których kształtu przyjęło się nazywać tworzącą się kulturę) stały się głównym wyznacznikiem jej zasięgu. KAK rozwijała się i poszerzała swój obszar w trzech etapach tworząc tzw. Grupę Centralną (Polską), Grupę Zachodnią i Grupę Wschodnią.
Marta Jamróg – Ikony -Dzikony
Dzik Zmartwychwstały
Autorką obrazów jest Marta Jamróg z Jasielskiej Pracowni Ikon – absolwentka Małopolskiego Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie. Pisaniem ikon zajmuje się od kilkunastu lat. Jej dzieła znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą. Na zamówienie Ursa Maior powstała kolekcja unikalnych modernistycznych ikon obrazujących bieszczadzkie zwierzęta. Każda z ikon przedstawia inną uniwersalną opowieść, a wszystkie nauczają o potrzebie dobrego traktowania zwierząt i ochronie dzikiego świata.
Wstępna prezentacja ikon w internecie wzbudziła zachwyt i refleksję, ale również oburzenie religijne niektórych osób.
