Święty Dąb z Whiteleaved Oak w Walii – drzewo pogańskie
Wciąż trwają tutaj obrzędy pogańskie i wiesza się na dębie święte bajorki z prośbami do bogów!
A co czynią Polacy? Co roku palą święte dęby, które mają po 500, 600, 800 lat! Za sprawą ministra profesora Szyszki masowo wycinają stare drzewa w Polsce, w tym w Puszczy Białowieskiej – ostatnim prawdziwym Borze Białego Lądu/Europy
Skoro nie chcesz płonąć, wyrośnij” – miał powiedzieć św. Franciszek z Asyżu, który w 1212 r. zatrzymał się na noc obok wioski Villa Verucchio (obecnie prowincja Rimini). Rozpalił ognisko, lecz jedna gałązka pozostała zielona. To z niej wyrósł cyprys. Zdarzenie upamiętnia fresk w klasztorze, który zbudowano wokół drzewa. – To ono było pierwszym mnichem – mówi brat Giuseppe, jeden z dziesięciu mieszkających tu zakonników. Sędziwy cyprys ma dziś ponad 7 metrów średnicy i 25 metrów wysokości. Wspiera go metalowy stelaż, by nie ugiął się pod własnym ciężarem. W jego cieniu co roku 2 sierpnia mnisi udzielają odpuszczenia grzechów wszystkim pielgrzymom.
A co czynią Polacy? Co roku palą święte dęby, które mają po 500, 600, 800 lat! Za sprawą ministra profesora Szyszki masowo wycinają stare drzewa w Polsce, w tym w Puszczy Białowieskiej – ostatnim prawdziwym Borze Białego Lądu/Europy
Świerk Old Tjikko rośnie w skrajnie niesprzyjających warunkach – na wysokości ok. 1000 metrów w Parku Narodowym Fulufjället w Szwecji. Śnieg, niska temperatura i wiatry, które wieją na płaskowyżu, nieraz niszczyły jego gałęzie, a nawet pień. Mimo to korzenie żyły i gdy klimat się zmieniał – wypuszczały nowe pędy. Obecnie istniejący pień ma „zaledwie” kilkaset lat, lecz podziemny system, z którego wyrasta, liczy 9500 lat. Były to czasy, gdy człowiek jeszcze nie potrafił uprawiać roślin, hodować zwierząt, nie wspominając o wynalezieniu pisma.
Przez tysiące lat Old Tjikko rósł w izolacji. Aż do 2004 r. Wtedy odkryło go dwóch szwedzkich naukowców badających, jak wysoko mogą rosnąć drzewa. Jeden z nich nazwał świerk tak jak swojego psa. Przyjęło się.
Władze parku narodowego dbają i strzegą skarbu, który mógł przetrwać epoki, ale mógłby nie przetrwać bezmyślności i chuligaństwa. W jego pobliże można się udać tylko latem w towarzystwie przewodnika.
A co czynią Polacy? Co roku palą święte dęby, które mają po 500, 600, 800 lat! Za sprawą ministra profesora Szyszki masowo wycinają stare drzewa w Polsce, w tym w Puszczy Białowieskiej – ostatnim prawdziwym Borze Białego Lądu/Europy
Stare drzewa są symbolami mądrości, długowieczności i spokoju. Zajmują centralne miejsce w ludzkiej kulturze. Dorastamy razem z nimi i przeżywamy w ich cieniu nie tylko własne życie, lecz życie rodzinnych pokoleń. Dąb Herchies ma swoją zdumiewającą historię płynącą z ducha starożytnych dziejów. Przez stulecia pokolenie po pokoleniu przychodziło do tego drzewa ze swoim bólem, z nadzieją na uzdrowienie. Nie inaczej jest także dzisiaj.
A jak Polacy traktują swoje stare drzewa? Co roku płonie w Polsce jakiś prastary dąb. Nie potrafi go upilnować lokalna społeczność, tak jak choćby Grecy pilnują swojego Platanu, czy Szwajcarzy drzewa na jeziorze Genewskim. Policja nie potrafi odnaleźć złoczyńcy, a choć jest on zapewne dobrze znany ludziom mieszkającym w pobliżu drzewa nie potrafią oni jak przystało Na Słowian wymierzyć mu sprawiedliwości na własną rękę, skoro sądy III RP są bezsilne.
Beth Moon, a photographer based in San Francisco, has been searching for the world’s oldest trees for the past 14 years.
Beth Moon fotograf z San Francisco spędziła 14 lat na fotografowaniu najstarszych drzew na naszej planecie. W wydanym niedawno albumie opowiada o prawdziwych świadkach minionych wieków.
Cisy z La Haye-de-Routot na północy Francji nie poszły na wojnę, bo z cisowego drewna wykonywało niegdyś łuki. Ale drzewa w tym normandzkim miasteczku przetrwały – najpierw jako obiekty kultu wikingów, a później jako część katolickiego cmentarza.
Miejscowa społeczność dba o nie jak o członków rodziny. Gdy mer zauważył, że igły jednego z dwóch 1000-letnich cisów zaczęły brązowieć, co mogło oznaczać chorobę, rozpłakał się. Z pokolenia na pokolenie przekazywane jest stanowisko opiekuna drzew, który codziennie rano otwiera ich drzwiczki, aby w środku nie pojawił się grzyb. Cisy są bowiem puste w środku i nie jest to dzieło człowieka. Zwykle puste cisy usychają, lecz te przetrwały. W jednym od 1866 r. jest kapliczka św. Anny. Aby przedłużyć ich żywot, stowarzyszenie opiekujące się zabytkami przyrody zainstalowało w środku metalowe rusztowanie, a na zewnątrz system lin pozwalający dotrzeć bezpiecznie do każdej gałęzi.
http://imagesenballade.blogspot.com/2015/02/ile-de-peilz.html
Nie jest to wcale bardzo stare drzewo, ale powszechnie jest uważane za skarb Genewczyków (Gwenedczyków).
Platan na Ile de Peilz na Jeziorze Genewskim wygląda, jakby wyrastał z wody. Zarasta całą wysepkę oddaloną od brzegu o 500 metrów. Jedna z legend mówi, że kazała ją usypać młoda kobieta, której ukochany utonął właśnie w tym miejscu w przeddzień ślubu. Wiadomo, że drzewo ma ok. 200 lat i działało na wyobraźnię romantycznych poetów, na czele z lordem Byronem, który opisał je w jednym z poematów.
Samotne i niewzruszone do dziś stawia czoło wiatrowi i podmywającym je falom. – Platan kojarzy mi się z wolnością i wielką przestrzenią. Wychodzę z domu, wsiadam na łódkę i za każdym razem przepływam obok niego – mówi Hubert Fivat, rybak, który codziennie o świcie łowi na jeziorze. Jego starszy brat, Jean-Marc, od lat fotografuje platan i rzadkie gatunki ptaków, które chronią się w jego koronie: – Każdego ranka sprawdzam, czy nadal tu jest. Działa na mnie kojąco. Wszystko wokół tak szybko się zmienia, a drzewo, odkąd je znam, zmieniło się niewiele.
Powyższe monologi pochodzą z filmu Telewizji Arte pokazywanego niedawno przez Planette Plus. Każdy godzinny odcinek jest poświęcony jednemu z ośmiu świętych drzew w Europie. Oczywiście nie ma pomiędzy nimi Polski, ponieważ jeżeli już w Polsce jakieś drzewo doznaje czci to zamiast się nim opiekować, zdziera się z niego po kawałku kory i trzeba je separować o ludzi. Stosunek Polaków do starych drzew określa to, że każdego roku płonie w Polsce 500-letni lub starszy Dąb Pomnik Przyrody podpalany rękami ludzi którzy wierzą rzekomo w Boga, albo ktoś kompletnie w żadne wartości poza mamoną nie wierzący zatruwa takie niewygodne drzewo, żeby postawić na jego miejscu blok, dom, willę.
Święte Drzewa: Platan z Geroplatanos (Grecja)
Jest świętym drzewem o które dba cała społeczność wioski. Jego świętość uznał kościół prawosławny, który w cieniu tego drzewa obchodzi swoje Święto Sześciu Męczennic. Owe męczennice nie uległy Turkom i wybrały śmierć zamiast hańby, czym dały przykład oporu całej Grecji. Jest to naprawdę pogańskie święte drzewo, które wyrasta nad źródłem i w źródle macza swoje korzenie. Ma 1000 lat, ale platany mogą podobno osiągnąć wiek 4000 lat, więc można rzec jest to drzewo młode.
Eunapius (347 – 414) grecki Strażnik Wiary Przyrodzonej
Znowu polska Wikipedia mnie zawodzi, gdy chodzi o tę tak wybitną postać. Nie potrafią tam nawet podać daty jego urodzin ani śmierci! Ledwo wzmianka.
Czy dlatego, że Eunapius był jednym z najzagorzalszych pogańskich polemistów chrześcijaństwa? A może dlatego, że jako przeciwwagę dla katolickich Żywotów Świętych napisał Żywoty Sofistów, 23 Filozofów przełomu IV i V wieku? Gdy te dwie pozycje zestawimy łatwo dostrzec po czyjej stronie był Rozum, a po czyjej Pusta Głowa i populizm? Bazując na tymże populizmie religia Nowego Rzymu (Cesarstwa) stała się narzędziem ponownego zniewolenia Europejczyków i oddania ich w ręce garstki feudałów, wywodzących się z grupy zawodowych morderców, z nadania Kościoła Watykańskiego, morderców i łupieżców zasłużonych dla niego w wojnach i krucjatach.
Po polsku w Wiki 9 linijek, tylko tyle. Zdecydowanie więcej niż poświęcono Hansowi Frankowi porządnemu chrześcijaninowi z Karlsruhe, „kulturalnemu Niemcowi”, a tak naprawdę pospolitemu łotrowi, mordercy, ludobójcy, złodziejowi dzieł sztuki, który wywiózł z Krakowa dzieła Rafaela, Rembrandta i Leonarda da Vinci, a profesorowi Szyszko Bohuszowi ukradł po prostu ziemię i dom na Bielańskiej Skale, gdzie postanowił zbudować sobie rezydencję władcy Polski – raczej tego co z Polski zostanie, po wymordowaniu Polaków. Czy napisałem już o Hansie Franku 9 linijek? Nie, dopiero 6. I nie napiszę ani jednej więcej.
Agnieszka Lisztwan – Gayatri Mantra (słowiańskie odczytanie)
Gayatri Mantra
Rozsławiona na cały świat mantra Gayatri Mantra, nazywana mantrą mantr… Okazuje się, że nikt do końca nie rozumie jej znaczenia. Aż do teraz…
Jest wiele błędnych tłumaczeń i interpretacji, całkowicie wyssanych z palca, podczas gdy każdy Polak z jako taką wiedzą o wierze przyrodzonej, gdy wczyta się w tekst z odpowiednim nastawieniem, zrozumie znaczenie tej mantry. Są też interpretacje bliższe prawdy, jednak dokonywane były one przez osoby, których język nie jest aż tak bliski staro-ariańskiemu. Najbliższy sanskrytowi jest język polski i inne języki słowiańskie.
Dominia (Dominika Dominiak) – Gayatri mantra
Bóstwo Kiru – Gaja/Gaj znane też jako Gaik/Maik oraz Maja/Maj, Ruja/Rujewit, Rana-Roja/Runa odpowiada za Kir lata, południa i dojrzewania. Stąd potrójna mantra, zachowana w tradycji wedyjskiej Indii nawiązująca do wiary przyrodzonej Słowia – Ojczyzny Północnej wszystkich Ariów (Hariów-Prasłowian, Istów-Bałtów i Skołotów (Irańczyków/Persów i Hindusów (potomków Koszetyrsów/Kszatrijów i Bramów/Braminów).
Göbekli Tepe (język turecki: wybrzuszone wzgórze; język kurdyjski: Girê Navokê) – stanowisko archeologiczne w południowo-wschodniej Turcji kryjące pozostałości prehistorycznego sanktuarium. Razem z Nevalı Çori zrewolucjonizowało współczesną wiedzę o neolicie w Eurazji. Göbekli Tepe jest najstarszym znanym miejscem kultu stworzonym przez człowieka (jego powstanie datowane jest na 10 tys. p.n.e.)[1]. Stratyfikacja terenu wykazuje, że miejsce to było używane przez szereg tysiącleci.
Sutra diamentowa – Wiara Przyrodzona-Wiara Przyrody gdzie indziej
Bibliotheca Buddhica Polonica – Diamentowa Sutra
Polski przekład Diamentowej Sutry dokonany przez profesora Marka Mejora rozpoczyna serię Bibliotheca Buddhica Polonica. Tłumaczenia dokonano z siedemnastowiecznego, iluminowanego złotym atramentem manuskryptu podarowanego Książnicy Pomorskiej przez J. Ś. Dalajlamę Tenzina Giaco podczas inauguracji The Buddhist Book Project Poland.
Zamysł serii Bibliotheca Buddhica Polonica powstał w związku z realizowanym w Książnicy Pomorskiej i działającym pod patronatem J. Ś. Dalajlamy międzynarodowym projektem The Buddhist Book Project Poland. Celem serii jest prezentacja tekstów buddyjskich, w szczególności tych kanonicznych. Dzieła tłumaczone będą na język polski z oryginałów zapisanych w pali, sanskrycie, języku tybetańskim, chińskim i japońskim. Praca translatorska powierzona została orientalistom z polskich ośrodków akademickich. W przypadku szczególnie ważnych tekstów planuje się dołączenie do tekstu w oryginalnej wersji językowej nagrania audio.
Jako suplement do książki przygotowano nagrania audio. Oryginał tybetański recytuje dr Kalsang Wangyal, przekład polski czyta Ksawery Jasieński.
