Joanna Chołuj: Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego #OkiemMatki

Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego

 

 

Zapoznawanie dzieci z mitami slowianskimi – Recenzje. Mitologia Cz.Białczyńskiego #OkiemMatki Mówię o tym jak zapoznawać dzieci (i siebie) z mitami słowiańskimi Recenzuję książki.

 

Czytaj dalej

Imperium Lechitów: Dragomira Płońska – Czym jest wiara? Wiara a religia

Dragomira Płońska – Czym jest wiara? Wiara a religia

Wiara a religia

Czym jest wiara?

Wiara to wiedza o świecie. To, co dla jednego jest wiedzą, dla drugiego jest wiarą.

– Czy rozumiesz, w jaki sposób działa samochód, a komputer; czy potrafiłbyś te urządzenia poskładać, gdyby były rozłożone na części?

– Czy rozumiesz, jakie procesy zachodzą pomiędzy naciśnięciem klawisza w jednym telefonie komórkowym, a odezwaniem się dzwonka w drugim?

– Czy potrafisz wyjaśnić, co takiego się dzieje, że jak naciskasz przycisk kontaktu, zapala się żarówka?

Jeśli tak, to jest to dla Ciebie wiedza. Zaś, jeśli nie, wierzysz innym na słowo, że samochód wprawia w ruch praca silnika i poprzez przewody płynie prąd, a telefony działają na zasadzie jakichś nadajników i odbiorników, to jest to dla ciebie wiara.

Wiara / Wiedza

Jest próbą zrozumienia świata, zjawisk i procesów w nim zachodzących. Zajmuje się wszystkim tym, czym zajmuje się nauka oraz wieloma zagadnieniami, jakimi współczesna nauka się nie zajmuje. Takimi, jak np. duchowość (ezoteryka). Wiara w dawnych kulturach agrarnych objaśniała również, kiedy siać, kiedy kosić, bo jest to część wiedzy o świecie, a wiara to wiedza.

 

Czytaj dalej

Radogoszcz i Radegast-Radhost

Radogoszcz i Radegast

Pomnik wykonany ręką Albina Poláška (Morawy – zrekonstruowany w 1998 roku)

Antropomorfizowana osoba boga Radogosta o Lwiej Głowie (i lwich stopach), z kapturem w postaci Paszczy Byka (z którego to nakrycia lwia głowa się wyłania), z symbolicznym rogiem obfitości w prawej dłoni na którym siedzi ptak (kaczka, gęś, kura, gołąb), Słońcem na ozdobnym pasie na brzuchu oraz rytami runicznymi od pępka w dół, z falistym/fallicznym symbolem wód/płodności spływającym między stopy. Pomnik wykonany został w głębokiej zgodności z Filozofią Przyrody.

Niespodziewanie dla mnie samego, postać bóstwa Radogosta-Bożeboga (Dobrogosta/Dobroboga/Bożycza/Bożeńka) stała się probierzem poprawności nie tylko położenia tejże postaci i całego Tynu Bogów Domu i Gospodarstwa w Kole Bogów, ale w ogóle poprawności odtworzenia mitologicznego całego Koła Bogów oraz ułożenia obrzędów i świąt w odpowiedniej datacji, jak i z odpowiednią symboliką i reprezentatywnością w tanach/obrzędach w Księdze Tanów.

Początek tej tytanicznej pracy analitycznej jaką wykonałem, dysponując obecnie analizami z kilku źródeł poza moim własnym odtworzeniem:

a) także znaleziskami z Prillwitz zanalizowanymi przez Winicjusza Kossakowskiego,

b) analizą figurek z Prillwitz wykonaną przez Gorana, autora blogu Old European Culture w kontekście antropologii porównawczej i archeologicznych znalezisk z Eurazji  i Basenu Morza Śródziemnego (https://bialczynski.pl/2017/02/14/old-european-culture-leto-nadeslal-jaroslaw-ornicz/), (http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2015/02/radegost-welcome-guest.html) oraz (https://oldeuropeanculture.blogspot.com/search?q=radegast)

c) analizą symboliki pomnika Albina Polaszka na Górze Radogosta,

d) spostrzeżeniami Petko Nikolicza Viduszy z artykułu ŽUPA VIDOGOSSA JE SELO VIDUŠA na temat słowa „gosz”, „goszć”.

oraz

e) próbą odczytania znaczenia słowa „gosz/goszcz” w kontekście perskiego „gosza/gast” dokonaną przez Jarosława Ornicza

i

f) uwag Bez Chwili Zwątpienia, spod artykułu o Sierpie z żuchwy Jelenia

był banalny.

Oto fragment mojej dyskusji z Jarosławem Orniczem na temat możliwego pochodzenia słowa Radogoszcz, na podstawie spostrzeżeń naszych słoweńskich współbraci i przyjaciół oraz własnych dociekań. Doszły do tego niespodziewanie dalsze wypowiedzi z dyskusji pod artykułem o zębatym sierpie z żuchwy jelenia i kolejne nawiązania do Persji.

Czytaj dalej

Jak symbol Węża przewija się przez polski Internet.

Jak symbol Węża przewija się przez polski Internet.

Od chwili kiedy Joanna Chołuj poruszyła temat węża i wężowej symboliki przez polski Internet zaczął sie przewijać z prędkością światła cykl artykułów o wężach. Mało tego, nie wiem jakim cudem, ale skądś dowiedziano się o moim zainteresowaniu wężem Pinterest zawalił moją skrzynkę pinami ze słowiańskimi Skrzystymi Żmijami. 

Polecam wam dzisiaj wartościowy artykuł „Wąż Asklepiosa”, który pochodzi z polsko-kanadyjskiej strony Vismaya-Maitreya.pl (w dziale Miecz Prawdy), a który niedawno zamieścił u siebie Opolczyk i wzbogacił go o swoje sensowne spostrzeżenia dając tytuł „Węże w mitologiach kultur pogańskich oraz w antykulturze nadjordańskiej…”.

Dziwne jak to wszystko krąży – tego samego dnia dostałem link do filmu Klątwa Doliny Węży. Kwantowa Rzeczywistość?

Czytaj dalej

Imperium Lechitów: Dragomira Płońska – Ofiara, żertwa, kapła

Ofiara, żertwa, kapła

Zaznaczę dla wiadomości początkujących adeptów rodzimowierstwa słowiańskiego i Wiary Przyrodzonej Słowian, że sprawy ofiar i obiat są bardziej skomplikowane niż we wstępnym zarysie dla młodzieży, jakim jest Zeszyt I „Co każdy Słowianin wiedzieć powinien”. Jest kilkadziesiąt różnych rodzajów ofiar i żertw oraz tyleż samo nazw na nie. Bardzo wiele wymieniam i opisuję w Księdze Tura i Księdze Ruty, ale nie wszystkie, bo to jest właściwe dla Księgi Tanów, która jest w pisaniu.

 

Tak samo jest bardzo wiele różnych rodzajów wróżb i zamawiań, czy technik mogtycznych, oraz jest faktem, że każda grupa „żerców”/”kapłanów” zwana gromadą, miała swoją specyficzną nazwę związaną z rodzajem odprawianych żertw, obiat i wróżb, np: wołchwowie, kudiesnicy, żercy, rzekacze, wajdowie/wajdeloci, guślarze, nawęznicy, zinisowie/zniczjusowie, kołbiowie i kołbiele, kobcy, kołodunowie, burtnicy, wieszczki, drzewidzi i wiele innych. Jest prawdą, że kapłani z gromad nigdy nie żądali żadnych opłat za swoje czynności. Gromady kapłanów składały się wyłącznie z Wiedzących, ale prawdą jest, że ofiarę mógł składać każdy, nie musiał być wiedzącym. Jednak nie było możliwe żeby w Arkonie składał ofiary Świętowitowi byle kto. Każda z nich wykonywała inny rodzaj czynności związanych z kontaktem ze Światłem Świata, nawiązywała ten kontakt na innej drodze, przy użyciu innych sposobów, składała odmienne ofiary.

Czytaj dalej

Marcin Stańczuk: Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia dla rekonstruktorów dawnych tradycji – Stowarzyszenie Niklot Warszawa

Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia

Stowarzyszenie na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”
Zaprasza na prelekcję 
mgr Marcin Stańczuk (Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu)
Cechy myślenia w kulturze ludowej Polski jako punkt odniesienia dla rekonstruktorów dawnych tradycji

Dn. 13 X (sobota) 16.00 w klubie „Junona” ul. Bazyliańska 1

Medytacja 7: Stusłowna Wadźra Święta (Modły z Królestwa SIS)

Medytacja 7: Stusłowna Wadźra Święta (Modły z Królestwa SIS)

100 СЛОГОВАЯ МАНТРА ВАДЖРАСАТТВЫ. MAGIC MANTRA. Это древняя магическая буддийская мантра, она с древних времен используется монахами Тибета. Мантра Ваджрасаттвы удаляет ненависть, злость, ревность, зависть. Эта мантра помогает излечиться от многих хронических заболеваний, подготавливает сознание к более высоким вибрациям. Эта мантра очищает карму, наполняет тело и душу спокойствием и умиротворением, приходит понимание Божественного бытия. Практика этой мантры снимает напряжение и волнение, успокаивает и помогает сосредоточиться на важных жизненных моментах.

Czytaj dalej

Marian Nosal: Wielka Lechia i ważność Żywiołu Wody w Wierze Przyrody i w życiu codziennym Słowian

Wielka Lechia i ważność Żywiołu Wody w Wierze Przyrody i w życiu codziennym Słowian

W filmie tym odpowiadam na apel Sławo-Widza, Pana Mariusza Urbana do mnie: „Może dałbyś radę zmontować coś o obyczajach/zachowaniach/prawach Słowian, które można byłoby wdrażać w naszym codziennym życiu.

Czytaj dalej

27 09 Odszedł nasz kolega, Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian, Żerca Ognia, wajdelota – Marek Wójtowicz (1951 – 2018)

Odszedł nasz kolega, Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian, Żerca Ognia, gajdelota/poeta – Marek Wójtowicz

Historyczne zdjęcie po Wyniesieniu Świętowita na Ślężę – Marek Wójtowicz w środku. (27 września 2010 roku)

Odszedł od Nas niespodzianie, we Śnie, przenosząc się w Wyższe Wymiary, w swoje ulubione Żywioły Swaroga i Sławiańskiego Słowa. W Pełnię Księżyca wybrał Drogę odNOVienia i złączenia ze Światłem Świata.

Był współtwórcą Kwartalnika „Słowianić” i autorem jego nazwy. Był jednym z tych, którzy po tysiącleciu nieobecności ponownie Wynieśli Świętowita na Ślężę. Był współzałożycielem Zrzeszenia Słowian i jego pierwszym Prezesem.

Był Strażnikiem Wiary Słowian w V Śląskiej Świątyni Światła Świata. Był Wielkim Ogniomistrzem i Żercą Ognia, człowiekiem ciepłym i żywiołowym jak Ogień, bardzo dobrym organizatorem i duszą towarzystwa.

Przede wszystkim był jednak wajdelotą/gęśćbiarzem, guślarem i rzekaczem, czyli Kapłanem i Magiem Słowa i Znaku, Wielkim Mogtą – twórcą „Trywida Ślężańskiego”.

Wiersz-Gęstba, Rzekanie – Mowa Uroczysta, były jego Przyrodzoną Mową, a Mowa Słowian Odwiecznym Borem, który z Umiłowaniem Przemierzał i jego Snem, który śnił każdej minuty swojego życia. Sny przenosiły przez jego osobę na naszą Matkę Ziemię Wiedę z Rdzenia Istoty i Znaki Świadomości Nieskończonej.

Pogrzeb odbędzie się we Wrocławiu, we środę, 3 października 2018 roku, o godzinie 11.00.

SŁAWA CI! SŁAWA! Sława – Sława – Sława!!!

Czytaj dalej