Wpisy w kategorii: Słowianie

The origins of the Tumulus culture: Proto-Lusatian and potential Proto-Balto-Slavic origins (by Carlos Quiles)

Opublikowano przez

Tumulus culture: Proto-Lusatian and potential Proto-Balto-Slavic origins

Carlos Quiles

Anthropology, Archaeology, Culture, Indo-European languages, Linguistics, North-West Indo-European

Proto-Lusatian tumulus culture

Interesting chapter The birth of a new world. Barrows, warriors, and metallurgists, by Przemyslaw Makarowicz. In: Urbańczyk P. (Ed.) THE PAST SOCIETIES. Polish lands from the first evidence of human presence to the Early Middle Ages, Warszawa 2017, vol. 3, U. Bugaj (Ed.) (2000 – 500 BC), Warszawa, pp. 127-186.

Some interesting excerpts from the introduction (emphasis mine):

Czytaj dalej →

Тюргэн Кам – Хан Алтай (Tjurgen Kam – Książę Ałtaj)

Opublikowano przez

Tjurgen Kam – Książę Ałtaj

Pierwszy zaśpiew Tamary i pejzaże górskie, kadry  jak z początkowych scen „Tomirysy i Czaropanów 1”, spod Góry Kara. Gędźba ałtajska, szamańska, przyroda syberyjskiej północy Królestwa SIS.

Слова Алмас Ханов. Видео неизвестного автора на музыку Тюргэн Кам.

Czytaj dalej →

Okiem Vrana: Wielka Lechia (Wielkie Królestwo) vs magistrowie ostforschungu

Opublikowano przez

Wielka Lechia (Wielkie Królestwo) vs magistrowie ostforschungu

Wielka Lechia/Slavia w V wieku – C.B.

Można odnieść wrażenie, że na naszych uczelniach to sami magistrowie ostforschungu się reprodukują, tzw. „teoria Wielkiej Lechii” jest na tyle dojrzała, że doczekała się tego, że dość zapalczywie zwalczają ją „elyty” wyedukowane przez jeszcze postkomunistyczny jednomyślny system nauczania, w którym dominuje jedyna słuszna „naukowo” linia, inna sprawa, że ten system został przejęty/przewerbowany od sowietów za pomocą grantów i stypendiów przez Niemców, jako jeden z prekursorów nowej fali „teorii lechickich” bo „Księgę Popiołów” wydałem jeszcze w roku 2000, jestem na różne sposoby zobligowany do ich/jej obrony.

Czytaj dalej →

Old European Culture: Breath, czyli Oddech/Tchnienie

Opublikowano przez

 Breath, czyli Oddech/Tchnienie

 

In Serbian the word for „life” is „život”. This word comes from the root „živ” which means „alive”.

These two words have their direct cognates in all Slavic languages, as well as Ancient Greek, Old Armenian, Baltic languages and Indo-Iranian languages:

Ancient Greek: ζάω (záō) – I live.

Tocharian B: śāw-, śāy – to live
The more to the front you pronounce „ž”, the more it changes from „ž” to „š” then to „z” and then to „s”.

W języku serbskim słowo „życie” to „život”. To słowo pochodzi od korzenia „živ”, co oznacza „żywy”.

Te dwa słowa mają swoje bezpośrednie odpowiedniki we wszystkich językach słowiańskich, jak również w starożytnym greckim, staroruskim, ormiańskim, bałtyckim i indonezyjskim:

Starożytny grecki: ζάω (záō) – Mieszkam.
Tocharian B: śāw-, ęy – żyć

Im więcej z przodu (wargowo-zębowo) wymawiasz słowo „ž”, tym bardziej zmienia się z „ž” na „š”, a następnie na „z”, a następnie na „s”. 

 

Czytaj dalej →

Ireneusz Ćwirko: Etruskie lekarstwo na grypę

Opublikowano przez
Eturskie lekarstwo na grypę

Wszystko wskazuje na to, że leczenie kataru przy pomocy tlących się, aromatycznych ziół, tak jak to odczytaliśmy w poprzednim zdaniu tego etruskiego tekstu, było skutecznym zabiegiem.

Jeszcze niedawno okadzanie pomieszczeń, oraz chorych osób i zwierząt, należało do powszechnie stosowanych praktyk leczniczych wśród Słowian.

Czytaj dalej →

Bogusław Dębek „Słowiańskie dzieje” (Bellona, 18 04 2018)

Opublikowano przez

Bogusław Dębek Słowiańskie dzieje 2

„Słowiańskie dzieje” to kompendium wiedzy o dawnych dziejach Słowiańszczyzny oraz ludów z nią spokrewnionych. Opowieść zaczyna się wiele tysięcy lat temu, gdy na obszarach azjatyckich wyodrębniły się pierwociny ludów indoeuropejskich. Ludność tę nazwano Ariami. Niektóre ludy indoaryjskie, np. Scytowie i Sarmaci, skierowały się później na zachód, dokonując podbojów na terenie Europy. Z nich wyłonili się Prasłowianie. Stało się to co najmniej 7, 5 tys. lat temu nad Dunajem, w dorzeczach Dniepru, Wisły, Odry i Łaby.
W efekcie rozwoju tych ludów w średniowieczu powstały słowiańskie narody i państwa, w tym naród i państwo polskie. Autor odtwarza ten proces, korzystając także z najnowszych osiagnięć genetyki. Ukazuje też władców, wydarzenia polityczne i wojny, organizację społeczną oraz bogaty świat wierzeń religijnych poszczególnych grup Słowian.
„Słowiańskie dzieje” to książka, która wprowadzając w skomplikowaną i fascynującą historię naszych przodków, wywołuje również refleksję nad naszym pochodzeniem.

Potrawy z wiosennej łąki – pokrzywa, mlecz, mięta 40 przepisów wiosennych 2011

Opublikowano przez

Potrawy z wiosennej łąki –  mięta i 40 przepisów wiosennych 2011

 

Mięta pieprzowa i dzika w kuchni

Zawiera olejki eteryczne, których głównymi składnikiem jest mentol oraz menton. W skład olejków wchodzą także tymol, cyneol, mentofuran i inne. Bogata jest także w flawonoidy, garbniki.

Mięta pieprzowa jest rośliną uprawną , uzyskaną ze skrzyżowania dwóch odmian, mięty zielonej i nadwodnej.

Nie wszyscy jednak wiedzą jakie moce lecznicze w niej drzemią.

Mięta działa przeciwskurczowo, uspokajająco , dezynfekcyjne , pobudza wydzielanie soków trawiennych, działa przeciw fermentacyjnie, pobudza wydzielanie żółci. Wykazuje także działanie przeciwbólowe.
Stosujemy ją głównie przy zaburzeniach trawiennych, takich jak wzdęcia, zgaga, nudności. Może być używana również jako środek pomocniczy przy przeziębieniach. Mięta wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych.

Najczęściej stosujemy ją w formie herbatki, czyli : 1 łyżeczka ziela , lub kilka świeżych liści na szklankę wrzątku. Zaparzamy 5-10 min. Herbatkę taką możemy pić po zbyt obfitym obiedzie. Dzięki niej ograniczymy nieprzyjemne żołądkowe dolegliwości. Możemy ją również wykorzystać do płukania w razie nieżytu gardła.
Jest ona również głównym składnikiem likieru miętowego.
Czytaj dalej →