Wpisy w kategorii: Słowianie
29, 30, 31 maja 2015 Spotkanie nad Jeziorem Głuszyńskim – Stefanowo! Zapraszamy razem z Ku-Jawią!
Jarosław Kukowski – według Wiki kontrowersyjny, według mnie trafia w 10!
Malarstwo Jarosława Kukowskiego po prostu poraża celnością i głębią. Polecam wszystkim jego galerię internetową: http://kukowski.pl/index_pl.html
Tutaj tylko kilka przykładów owej głębi:
Michał Federowski (1853 – 1923) – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian (II SSŚŚŚŚ Warszawa)
Michał Federowski (ur. 1 września 1853 w Warszawie, zm. 10 czerwca 1923 w Warszawie) – etnograf i folklorysta amator, badacz białoruskiej kultury ludowej.
Był samoukiem, jego formalne wykształcenie to 4 klasy progimnazjum (ukończone w 1870 roku). Nie kontynuował edukacji m.in. z powodów zdrowotnych.
Podczas praktyki w majątku ziemskim w Olkuskiem zetknął się z Oskarem Kolbergiem i Zygmuntem Glogerem; do badania kultury ludowej skłoniła go broszura Jana Karłowicza Podręcznik dla zbierających rzeczy ludowe (Warszawa 1871). W latach 1875-1877 przeprowadził pod kierunkiem Glogera badania w Kieleckiem, owocem których była dwutomowa monografia.
Od 1877 przebywał na ziemiach białoruskich, gdzie prowadził intensywne badania folklorystyczne. Zebrane tam materiały są dziś uznawane za podstawowe dla etnografii i folklorystyki białoruskiej.
W 1905 przeniósł się do Warszawy.
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
- Lud z okolic Żarek, Siewierza i Pilicy, Warszawa 1888-1889.
- Lud białoruski na Rusi Litewskiej. Materiały do etnografii słowiańskiej zgromadzone w latach 1877-1905, t. 1 (1897), t. 2 (1902), t. 3 (1903), t. 4 (1935), t. 5 (1958), t. 6 (1960), t. 7 (1969), t. 8 (1981).
- Maria Czurak, Michał Federowski, [w:] Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t. II, pod red. Ewy Fryś-Pietraszkowej i Anny Spiss, Wrocław-Kraków 2007.
- Julian Krzyżanowski, Michał Federowski, [w:] Słownik folkloru polskiego, Warszawa 1965.
Janina Kłopocka – "U podstaw światopoglądu", czyli czytajcie Zadrugę!
Janina Kłopocka – U podstaw światopoglądu

http://www.pnpzadruga.pl/czytaj-zadruge/numer-1-1-01-1953/u-podstaw-swiatopogladu.html
Często się słyszy zdanie, pochodzące z kół katolickich, że jest profanacją nadawanie nazwy „święto” uroczystościom świeckim, np. „święto narodowe”, „święto morza”, „święto gór” itp., gdyż nazwa ta jakoby przysługuje jedynie uroczystym obchodom tajemnic chrześcijańskich. Oburzenie to jest, co najmniej, nie uzasadnione.
Wyraz „święto” jest prastary i był używany u Słowian, zanim ich naturalny światopogląd został zniekształcony przez nacierające chrześcijaństwo. „Świętymi” były dla Słowian wyobrażenia i rzeczy zupełnie inne od tych, jakie się później w schrystianizowanym świecie tym terminem mianowało. Tak zresztą, jak słowu „święty” nadano zupełnie inne znaczenie, tak wypaczoną została cała „Słowiańszczyzna”.
Rzućmy więc okiem w dziedzinę starych słowiańskich świętości.
Ruskie Byliny – Dzieciństwo Racibora (na 1 maja prezent z ZSRR)
Ruskie Byliny – Dzieciństwo Racibora
https://www.youtube.com/watch?v=DMpQX4R3otw
https://www.youtube.com/watch?v=DMpQX4R3otw
Podobieństwa rytów na ceramice Tornow i Kamiana Mohyła.
Ładny tekst o Łabędziu.
ŁABĘDŹ
Улетай на крыльях ветра – Uleć na skrzydłach wiatru!
Jarek z Bielska: Skała Czarownic – Approfondimento bipenne
Na szczęście Wspaniała Rzeczpospolita Kamila Dudkowskiego wróciła cała i zdrowa. Ja zapraszam do równie ciekawego Blogu Jarka z Bielska: „Half science non-fiction”, gdzie pojawił się nowy bardzo ciekawy artykuł „Skała Czarownic – Approfondimento bipenne” Tutaj fragment, a całość pod linkiem: http://halfsciencenonfiction.blogspot.com/2015/04/skaa-czarownic-approfondimento-bipenne.html
Skała Czarownic – Approfondimento bipenne .
Zielone Świątki – 20 -26 kwietnia – Święto Roślin, Święto Drzew, Święto Boru (także 1-3 maja: Tan Boru , Boru-tan)
Sanktuaria Światła Świata – Perunowe Wzgórze (Góra Krzyży) pod Szawlami, koło Meszkucia (Litwa).
Perunowe Wzgórze zwane obecnie Górą Krzyży (lit. Kryžių kalnas) położone jest kilkanaście kilometrów na północ od Szawli, w pobliżu miasteczka Meszkucie (Litwa). Pradawne sanktuarium pogańskie, rodzimowiercze, z wiecznie płonącą Zniczą Istów, poświęconą Perkunasowi, odpowiednikowi słowiańskiego boga Peruna, Pana Gromu i Błyskawicy, Władcy Żywiołu Pioruna (Światła-Ognia Niebieskiego – Plazmatycznego).
Bronchos i Linux – dwaj nowi Domowinowie już u nas!
© foto by Kira Białczyńska
Dwaj nowi Domowinowie są już u nas od miesiąca. Przybyli 28 marca 2015. To koty o skomplikowanych dziejach, oczywiście azylanci.
Są kotami Kiry i Łukasza, a więc ich Domowinami, ale w związku z wyjazdem ich obojga na długo i bardzo daleko musieli zmienić dom. Są to więc dla nas w zasadzie „starzy znajomi” chociaż nowi Domowinowie. Bronchos ma 5 lat, a Linux 3 lata.
Wywód Iedynowłasnego Państwa Świata – czyli Zasłużony dla Wiary Przyrodzoney Słowian ksiądz Wojciech Dębołęcki (1585 – 1646), albo o antypolskich kłamstwach Wikipedii i "Skądże to zbłaźnienie" R. Sztybera!
Rozprawa ks.Wojciecha Dębołęckiego, która ukazała się w Warszawie w 1633 roku. Jeden z najważniejszych zabytków literatury sarmackiej. Opisuje legendarne pochodzenie Scythów, których sukcesorem ma być współczesne mu Królestwo Polskie.
Nie będziemy tutaj próżno dowodzić skąd się wzięły lwowskie występki i odstępstwa od chrześcijańskich reguł księdza Dębołęckiego, jego luźny tryb życia, wręcz hulaszczy i z lekka występny. Jest oczywistością, że swym dziełem zasłużył się on Wierze Przyrodzoney Słowian zwracając uwagę jako pierwszy na świecie człowiek i dokumentując na piśmie bliski związek BIBLII z Wiarą Przyrodzoną Słowian i językiem polskim oraz wywodząc Polaków bezpośrednio od Scytów. Jako pierwszy wskazał na pochodzenie wiary chrześcijańskiej od skołockiej/scytyjskiej a więc pra-słowiańskiej Wiary Przyrody.
Oćc-Otzi z Gór Ojców (Ötztaler Alpen-Alpi Venoste)
Dziki Szpic w Alpach, Góry Ojców
Zacznijmy od samych gór, we wschodnich Alpach, czyli Górach Białych Kauków-Alków. Jesteśmy na południowo-zachodniej rubieży Kraju Wenedów (Wędów), około 3300 lat p.n.e. Miejsce: Góry Ojcowskie lub Góry Ojców, jakbyśmy je mogli inaczej nazwać. Po niemiecku Ötztaler Alpen. Ci którzy mają możliwość zajrzeć do Księgi Ruty mogą poszukać w niej kim byli owi Ojce i Ostroch-Ojce, którzy jako plemię kultury ceramiki sznurowej, czyli pochodzące z ARIÓW-Prasłowian (haplogrupa Y-DNA R1a), właśnie w tym czasie zajmowali także Dolinę Bytu i Dolinę Ojców pod grodem Caroduną oraz rozległy obszar Białego Lądu (Europy) aż po Dunaj. Nie ruszali się oni zresztą z tego obszaru aż do czasów Aleksandra Wielkiego, a więc przez niezły kawał czasu. Współdziałały z nimi w tym czasie grupy ludzi miejscowych, Staroeuropejczyków (głównie haplogrupy I2, a potem także I1).
uzupełniono 20 01 2016










