Prawdomir: Słowianie starożytni

Hasło wyjęte z „Encyklopedii Staropolskiej” Zygmunta Glogera wydawanej w latach 1900-1903 z rysunkami Krzysztofa Kajdera, które ilustrowały ten tekst wydany w 1984 roku jako samodzielna książeczka.

W opublikowanej u schyłku zaborów Encyklopedii Staropolskiej pod hasłem Słowianie starożytni, ich charakter, pojęcia i zwyczaje umieszczony był cały znajdujący się poniżej tekst. Choć nikt wówczas nie śnił o genetyce, a archeologia była jeszcze w powijakach – wskazywanie starożytnych Słowian jako przodków Polaków nie było odbierane jako teorie spiskowe, czy też teorie w ogóle, lecz jako fakt i to fakt encyklopedyczny. Czytając zaś przytaczanych dwunastu kronikarzy trudno jest nie dostrzegać podobieństw między starożytnymi mieszkańcami naszych ziem a Polakami.  Ich obyczaje, postawa czy charakter cechuje ponadczasowa swojskość. Swojskość, która z łatwością daje się nazwać polskością, i której nie sposób połączyć z żadnym innym narodem.

Prokop, piszący w VI w. po Chrystusie, powiada o Słowianach:

Czytaj dalej

Tan 5 – Święto Rodów, Rusalia-Rodżanica (Święto Rodżany, Święto Różane, Rozalia, Rasalia, Rosaria, Radunica, Rodusie, Kołożary, Caluszari) 20-26 maja – Święto Rodnej Pani, Kwietnej Matki, Bogini Przyrody.

Tan 5 – Święto Rodów, Rusalia-Rodżanica (Archiwum 2016)

W tym roku w związku z bardzo ciepłą wiosną Rusalia w Polsce są zgodne w czasie z Rusaliami na Bałkanach i nad Dunajem. Ponieważ nasi słowiańscy rolnicy 5000 lat temu ustanawiali kalendarz rolniczo-astronomiczny mieszkając nad Dunajem i Adriatykiem – system Świąt i Obrzędów jaki zawierać będzie Księga Tanów odnosić się będzie do Linii Dunaju, Świętej Rzeki Słowiano-Ariów, która płynęła środkiem ich dziejowej Dziedziny w Białym Lądzie.

RusalkiMakowski Rusałki

Rusalia to wbrew pozorom nie jest święto głównie Rusałek – to święto wielu bóstw płodności – także oczywiście Kraszeniów-Dziwieniów (Kraszenia-Dziwienia-Kupały, Krasy-Dziewanny, Krasatiny-Krasopani i Zielji-Dzieliji-Ziewuny-Dzidzileli) – Święto Kwiatów (Krasatina, Rusałki ), Święto Wód (Wąda, Wodo-Uden-Wodan, Wodyca i Wodnik) i Święto Sporów – Bogów Mnożności (Rosza, Spor-Spas/Złotowąs/Złoty Dziad, Sporzycha-Średcza/Złotowłosa/Złota Baba, Wołos/Rogal – Pan Bydła).

Czytaj dalej

Ireneusz Ćwirko: Parę uwag o znaczeniu imion Jezus i Mahomet

Parę uwag o znaczeniu imion Jezus i Mahomet

Jak wiecie bardzo krytycznie śledzę wątki związane z postacią Jezusa jako faktycznie istniejącej osoby, gdyż nawet jeden z naszych największych polskich teologów po długich poszukiwaniach na zlecenia Papieża Jana Pawła II dowodów bezsprzecznych na istnienie rzeczywiste takiej postaci, w wyniku swoich ustaleń dokonał apostazji – czyli wystąpił z Korporacji Watykańskiej, nie chcąc dalej wprowadzać w błąd wiernych. Mamy też wiele dowodów że jego postać jest elementem rozgrywających się na Niebie Gwieździstym cykli, podobnie jak wiele innych opowieści biblijnych, czego dowiodło wielu naukowców i pasjonatów. Część z tych odkryć przedstawiałem w serii artykułów o Odciętej Nodze Gwiezdnego Byka/Tura. 

Był czy nie był, był Semitą czy Słowianinem – nie czuję się w tym temacie ekspertem. Publikuję więc zajawkę ciekawego, z punktu widzenia lingwistyki i zapisów runicznych, artykułu pana Ireneusza Ćwirko z jego Blogu Krzyształowy Wszechświat. 

Trzy najważniejsze religie monoteistyczne są ze sobą ściśle związane i powołują się na wspólny fundament jakim jest Stary Testament.
Kojarzymy je z ludami semickimi i oficjalna nauka wpoiła nam przekonanie o tym, że to właśnie ludy semickie rozpowszechniły tę religię po świecie.
W moim cyklu artykułów o inwazji „Ludów Morza” na Bliskim Wschodzie przedstawiłem moją wersję wydarzeń i w tej wersji centralną rolę odgrywają Słowianie.

Czytaj dalej

Blowminder.com: Katarzyna Wiekiera – Leśny krąg kobiet. Historia jednego snu

Czy kiedykolwiek zrobiliście coś pod wpływem snu?

Chciałabym Wam dziś opowiedzieć o mocy intuicji i śnie, który doprowadził mnie w magiczne miejsce.

A to było tak: Pewnego dnia, przyśnił mi się leśny krąg. Wyobraźcie to sobie. Zapada zmierzch. Słyszycie szum drzew. Las pachnie i zaprasza Was do środka. W gronie kobiet zbliżacie się do ogniska na leśnej polanie, przy którym czeka na Was prowadząca, otulona w ciepły koc. Czujecie ciepło i spokój. Za chwilę rozpocznie się krąg, z którego popłynie ogromna moc…

Czytaj dalej

Adrian Leszczyński: Fotoreportaż z krainy Słowian – Andaluzja

Adrian Leszczyński: Fotoreportaż z krainy Słowian – Andaluzja

Andaluzja na mapie Hiszpanii (źródło: Wikipedia).

Osoby niezorientowane w najnowszych odkryciach dotyczących Słowian oraz w zapisach dawnych źródeł pisanych odnośnie powiązań Słowian z Wandalami, mogą być zdziwione tytułem niniejszego fotoreportażu. Cóż bowiem hiszpańska Andaluzja może mieć wspólnego ze Słowianami? Z góry zaznaczam, że tytuł jest poprawny i nie zawiera żadnego błędu. Jest jednak w jakimś stopniu prowokacyjny, ale jest to zamierzone działanie.

Czytaj dalej

RudaWeb: Z rozsądkiem do Słewów

RudaWeb: Z rozsądkiem do Słewów

Warto przeczytać też dyskusję pod tym artykułem na RudaWeb, gdyż słychać tam już bardzo cichutkie i piskliwe wycie dobijanych Allo-Allo-Pseudohistoryków. Naprawdę wielka to satysfakcja dla ludzi o Otwartych Umysłach hołdujących Swobodnemu Myśleniu i Wolnej Myśli. Wielka to satysfakcja dla każdego Wolnego Polaka.

Pierwsze wzmianki o Słowianach pod ich własną, niezmienną w rdzeniu nazwą pochodzą od autorów z rzymskiej epoki klasycznej. Nie Juliusz Cezar pisał o nich pierwszy, lecz Lucius Kornelius Sisenna (zm. w 66 p.n.e.), który zanotował o włóczniach (lancach) słewskich – „Suevi lanceis configunt”. W 63 r. p.ne. Kornelius Nepot stwierdził, że król słewski Ariowist podarował pretorowi Quintyliuszowi Mettelusowi Celerowi kilku Indów. Dopiero teraz pojawiają się Słewowie u Juliusza Cezara, w pisanych przed 49 r. p.n.e., „Commentarii de Bello Gallico”. Niemal półtora wieku później powstaje najpopularniejsza relacja o słewskiej federacji – Tacyta w jego opisie Germanii.

Czytaj dalej

O lnie w naszej kuchni. I nie tylko… (2013)

len

Na początek fragment bardzo ciekawej informacji o wymianie lnu między Słowianami i Fenicjanami  1500 lat p.n.e i o jego leczniczych właściwościach. A rzecz opisała Alicja Zobel przy okazji swojej podróży na Galapagos, przedruk zaś na interesującej stronie: Walentyna Rakiel Czarnecka

Tutaj tylko interesujący nas fragment  więcej pod linkiem :

Czytaj dalej