Wódz „polskich” narodowców-katolików niejaki Robert Winnicki, ksywka „Debil” zbezcześcił Święte Wota Rodzimowierców Polskich na Ślęży. Zapewne namówił go do tego tamtejszy watażka judeo-chrześcijański Czarnej Sotni, znany „Święty” księżulek z Sulistrowic i równie święty wójt Sobótki.
Pierwszy i drugi „święty” od lewej.
Wielcy Polacy: Wera Rubin (z domu Koper
Wera Rubin urodziła się w 1928 roku. Niewiele znajdziecie słów poświęconych w Polskiej Wikipedii tej uczonej. Urodziła się w USA, jednakże jej ojciec był Polakiem z Wilna, więc i ona jest Polką, zapomnianą w Polsce i zapomnianą przez Polskę z powodu zawieruchy dziejowej, ale dobrze znaną na świecie.
Wimany – Brahma jako źródło Kabały/Kobyły, Koby/Kaby – świętej wróżby.
https://www.youtube.com/watch?v=KnXdYKofbH0&list=UUpdXoN2J3Irki8-9AWqtEsA&index=22
Stanisław Przybyszewski (1868-1927, Strażnik Wiary Przyrodzoney) – Nad morzem
Dlaczego Stanisław Przybyszewski, znany powszechnie jako okultysta i satanista jest Strażnikiem Wiary Przyrodzoney???
„Jestem tylko meteorem, który na chwilę zabłyśnie, na chwilę ludzkość straszy i przeraża, a potem nagle niknie – a szczęśliwy jestem, że tym przeświadczeniem żyję.
Droga meteorom wyznaczona jest miliard razy dłuższa aniżeli zwykłym gwiazdom (…) Być meteorem, to istotna moja tęsknota: zniszczyć na swej drodze kilka światów, roztopić je w sobie, wzbogacić się nimi i po miliardach lat znowu powrócić, stokroć gorętszym blaskiem rozpłonąć, wieść nowe przemiany i wywody i znowu zniknąć – to to, co w moich najkosztowniejszych snach przeżywam…
Niech zgasnę, czym prędzej zgasnę, bym mógł tylko we wzmożonej potędze powrócić…
A wrócę – wrócę!”
Czy to wystarczy? Ta wiara w ciągłe odradzanie się życia i wieczne życie, życie po śmierci?
„Hippiesi, kudłacze, chwasty.” – książka Instytutu Pamięci Narodowej o polskim ruchu hippisowskim
Wielcy Polacy – Marian Mazur (1909 – 1983) i jego Człowiek Maszyna
Marian Mazur jest dla mnie postacią wybitną i wybitnie ważną ponieważ obaj zajmowalismy się tym samym zagadnieniem z różnych stron. Ja badałem teorię informacji od strony etymologiczno-literacko-propagandowej, a zaburzenia przekazu informacji stały się kluczowym elementem Manifestu Kodystów Polskich i kodyzmu, jako awangardowej sztuki ukazującej kłamstwo w przekazie informacji. Klasycznym przykładem takiego kłamliwego komunikatu jest już samo motto do pierwszej kodystycznej powieści na świecie „Śmierć buntownika”. Brzmiało ono tak:
https://bialczynski.pl/powiesci-poezja-sztuka-eksperymentalna/powiesci/smierc-buntownika-czesc-1/
(Śmierć Buntownika -początek)
[str 5]
Nie znam autora, ale piękna bajka
Tadeusz Miller (1912 – 2007) Trzy tysiące lat państwa polskiego – fragment
Mapa autorstwa Tadeusza Millera pochodzi z jego książki
©® copyright and all rights reserved by Tadeusz Miller
Przytaczamy tutaj skromny fragment ważnej dla Słowiańszczyzny pracy popularno-naukowej na temat odległych dziejów państwa Wenedów i Chorwatów (Hariów), nie żyjącego już niestety autora z Bielska Podlaskiego – Tadeusza Millera. Czynimy to, ponieważ nie może być tak, żeby postać tak ważna i zasłużona dla Słowiańszczyzny pozostawała wciąż w cieniu, nieznana, nie opisana, nie doceniona. Wydawnictwo Slovianskie Slovo zrobi wszystko, aby tę książkę wydać w najbliższej przyszłości, jako że wciąż, także obecnie, w roku już niemal 2015, świeżością spojrzenia, dalekowzrocznością i odwagą stawianych hipotez i wyciąganych wniosków autor wykracza poza konstatacje oficjalnej nauki.
Fizyka Czary-Czaru, czyli Łodzi Osta, albo Ka dla Ra
https://www.youtube.com/watch?v=ojij26OcmJU
Wehikuł dla ducha opuszczającego ciało Egipcjanie zwali KA, samego Ducha-Światłość zwali zaś RA, tak samo jak my Słowianie zwiemy boską Światłość IST-ichOR, który to człon zawieRAmy W IMIONACH WSZYSTKICH JASNYCH BOGÓW SŁOWIAN, jako określenie formy doskonałej, lecz biernej RA lub AR, albo jako określenie formy podatnej na zmianę, naruszonej (wytrąconej z bierności trwania), znajdującej się w twORczym ruchu OR lub RO.
©® by Kira Białczyńska & Łukasz Dudek
Białczyński – Borowczycy – fragment powieści Z Królestwa Sis – Tomirysa i Czaropanowie
[UWAGA: Tylko dla Dorosłych (15+)]
© by Czesław Białczyński
Tamara przemieszczała się powolnym krokiem przez pobojowisko jakim stało się miejsce uczty. Słońce dawno już wyszło ponad postrzępioną krawędź gór na wschodzie. Ją samą zbudził tętent wierzchowca. Zdziwiła się, tak szybkiemu porannemu przejazdowi wywiadowcy. – Jakby uciekał przed duchami gór? Wychyliła twarz przez okienko. To była Ludmiła, wracająca z rekonesansu. Nie miała ochoty wysłuchiwać tej butnej księżniczki znad Wiady zwanej też Odrą-Obdzierą, albo Sławuną. Podniosła się z łożnicy i poszła pod Zapis. Nie wiedziała, że pilnie śledzi każdy jej ruch Okras. – Te orgie – pomyślała patrząc na rozrzuconych w bezładzie śpiących na powietrzu, a właściwie splecionych bez przytomności w dziwnych konfiguracjach ludzi, staną się kiedyś przyczyną naszej klęski. Trzeba zerwać z tym archaicznym obyczajem „gościny do upadłego”. To była jej zdaniem pozostałość jakiegoś ciężkiego czasu ludzkości, wielkiego niedostatku, wręcz śmiertelnego głodu.
Kiedy przychodzi ten dzień składania Wam, Drodzy Moi, świątecznych i noworocznych życzeń Wszystkiego Dobrego i Szczodrych Godów, Wesołego Kraczuna, Udanej Kolady-Kołodaru, Jasnych Krojów i Krótkiego Słońcestania – co niniejszym czynię – nareszcie mogę sobie pozwolić nie tylko na szczyptę romantyzmu, ale i sentymentalnego kiczu. Dzisiaj zmieszamy te dwa składniki z prawdziwym malarstwem i cofniemy się w nostalgiczny czas XIX wieku, by otrzymać smakowitą świąteczną strawę.
Jednakże na sam początek, całkiem na poważnie zapraszam do artykułu na kolejny słowiański blog Polska Słowiańska, tym razem na Facebooku, po to żeby wejść łagodnie w świąteczne nastroje. U nas fragment , więcej na FB:
