Kali x Pawbeats – Korzenie (Chakra Album)


„Bakunin w Bautzen“ jest utworem historycznym, co autor wyjaśnia czytelnikowi w zwięzłym wstępie. Tekst ilustruje w dialogu dramatycznym na niecałych trzydziestu stronach autentyczne spotkanie między Janem Arnoštem Smolerem (1816–1884), czołowym reprezentantem serbołużyckiego odrodzenia (lub przebudzenia) narodowego, a rosyjskim rewolucjonistą i anarchistą Michaiłem A. Bakuninem (1814–1876), które miało miejsce w maju 1849 w Budziszynie /Bautzen /Budyšin. (Smoler sam kilkakrotnie o tym pisał.)
Czesław Białczyński – Patrol (Młody Technik 10/1980)
Wstrząsające krótkie opowiadanie o wymowie antywojennej. Kiedyś myślałem, że takie teksty po roku 2000 nie będą miały racji bytu. Zdziwiłem się czytając po latach, że udało mi się osiągnąć tak porażającą puentę. A może to czas obecny, kiedy jesteśmy wyczuleni na Świadomość Innych Form Życia, sprawił, że czyta się to jako ostry protest przeciw Naszym Współczesnym Nieludzkim Czasom.
Wstrząsajace króciutkie antywojenne opowiadanie s-f z 1980 roku.
Jerzy Harasymowicz – Strażnik Wiary Przyrodzonej Słowian i Ruski Lichtarz

Jeden z trzech najbliższych przyjaciół Stanisława Pagaczewskiego – pozostali dwaj to Jalu Kurek i Tadeusz Śliwiak. Moja żona często bywała u niego w domu na Łobzowskiej, gdzie królowały chorągwie. Prawdziwy Strażnik Słowiańskiej Wyobraźni, Świata Bóstw, Przyrody i Przyrodzonej Wiary Słowian. Określał sam siebie panteistą i buddystą. Jego najsłynniejszy chyba poemat Lichtarz Ruski, którego komunistyczne władze bardzo długo nie chciały opublikować, powstał z podarunku jaki otrzymał od Stanisława Pagaczewskiego – jednego z dwóch lichtarzy ruskich odnalezionych w ruinie rodzinnego dworu Pagaczewskich w Uhercach.
Maksym Suhariew, Car Słońce (Siłnce, Sounce, SouaRAżicz, Swarożyc, Pan Ognia Nadziemskiego, Niebieskiego) – My Słowianie to Soua-Wiano (Soł-wianie/Słowianie, oczywiście także stąd Sławić i Słowić – Sława i Słowo, oraz Matka Sława – SouaRA, Swara/Zwora, Pani Żaru Niebiańskiego)
Wkrótce po opublikowaniu prac Maksyma Suhariewa w „Syberyjsko-Pribajkalskiej Baji” (http://vesemir.blogspot.ru/), napisałem mail do Maksima, z przeprosinami za zwłokę i otrzymałem od niego odpowiedź krótką i treściwą:
Сухарев Максим – 27 maja 06:56
Mieszkając wśród bogów – osiedle mieszkaniowe Midgård

Midgård – osiedle mieszkaniowe w Västervik
Czas powstania: 1995-1996
Po tym, jak w wyniku ogłoszenia w Polsce stanu wojennego, Jerzy Przybył (pseudonim artystyczny Jan Pol) zdecydował się pozostać w Szwecji, gdzie akurat przebywał, przedmiotem jego zainteresowania i starań była możliwość dopasowania się do życia tam, także mentalnego, a więc poznania duchowości, charakteru i kultury Szwedów. W procesie tego poznania, artysta zaszedł aż do samego rdzenia, korzenia: mitologii, z której kultura się wywodzi. Artystę bardzo ciekawiło, jaka właściwie jest ta mitologia, zwana podówczas nordgermańską. Okazała się dla niego wielce obfitująca w wartości humanistyczne, pełna humoru i mądrości. Stała się inspiracją do dalszej jego twórczości.

Armia Imperium Rosyjskiego demoluje Pałac Zamoyskich w Warszawie w ramach represji po nieudanym zamachu na namiestnika Fiodora Berga w czasie powstania styczniowego w 1863 roku, zniszczono wtedy fortepian Chopina, co stało się dla Norwida inspiracją do napisania wiersza
Tym niewątpliwie mocnym akcentem jakim jest końcówka życiorysu Fryderyka Chopina i wykonanie jego Piano Concerto No. 1 Op.11 przez Jewgienija Kissina kończymy nasz prywatny rok chopinowski na Blogu Starosłowiańskiej Świątyni Światła Świata, który zafundowaliśmy sobie w przerwie między Konkursami Chopinowskimi – kolejny w roku 2020.
Żmije – Lipka – pieśń życia, pieśń śmierci
Teledysk powstał przy współpracy Chutoru Gorajec i zespołu Żmije. Poświęcony jest pamięci wokalistki zespołu Żmije Agnieszki Barć. Kręcony na Roztoczu w okolicach Gorajca. Jest to kompilacja muzyki tradycyjnej oraz autorskiej (Grzegorz Barć -zespół Żmije). Wszystkie prawa zastrzeżone.
Zmarł Wojtek Wójcik
Nie mam w zwyczaju odnotowywać kolejnych śmierci osób ze świata filmowego, z którym nie czuję się w zasadzie związany, poza obowiązkami wynikającymi z członkostwa w Polskiej Akademii Filmowej i udziału w przyznawaniu Nagrody Filmowej – Orły. Zrobił całkiem niezły film według mojego scenariusza („Trzy dni bez wyroku” – 1991), a potem w konkurencyjnej ekipie pokonał nasz zespół w drodze do realizacji serialu kryminalnego w Telewizji Polskiej w roku 1993/94 – była to „Ekstradycja” (1995-1998). Mimo, że „dopisał się” do mojego scenariusza, co było wtedy w powszechnym zwyczaju w Zespołach Filmowych, polubiłem go i obserwowałem dalsze jego filmy. „Ekstradycja” była bardzo w porządku, naprawdę w tym serialu Wojtek się spełnił. Zdjęcie pochodzi z czasów naszej współpracy nad filmem „Trzy dni bez wyroku”.
Podaję za wczorajszym Onetem tę smutną wiadomość:
Emisja filmu Zakaz Wjazdu w TVP1 (24 czerwca 1986)

Planeta nazywała się Irma, a nie Irena, rzecz jasna. Premiera 24 czerwca 1986 TVP 1.
Emisja filmu Zakaz Wjazdu w TVP 1 [24 czerwca 1986]
NaGłos: Czesław Białczyński – Śmierć buntownika (1996)
Druga, po „Czwarty nas piąty, maj, 80” powieść kodystyczna, rozsypana na zlecenie Wydziału Kultury KC PZPR w czerwcu 1989 roku w wydawnictwie Czytelnik, NaGłos opublikował fragment w 1996.

Z Krakostanu do Kirgistanu – Wyprawa Krótkofalowców z Baltazarem Gąbką

Materiał pochodzi z czasopisma Propagacja oraz radiostacji Meloradio. Udzieliliśmy zgody na tę akcję z wykorzystaniem postaci z Trylogii „Przygody Baltazara Gąbki” Stanisława Pagaczewskiego w związku z nadchodzącym 50-cioleciem produkcji serialu rysunkowego w Studio w Bielsku Białej. W tym roku odbędzie się wyprawa do Kirgistanu, a główne obchody 50-lecia powstania bajki w Studio Filmów Rysunkowych będą miały miejsce w roku 2019.
Czy nadanie imienia Stanisława Pagaczewskiego ulicy w Krakowie dojdzie do skutku w tym roku, czy też sprawa ta padnie ofiarą kolejnych wyborów samorządowych? A może prędzej niż w Krakowie powstanie ulica imienia Stanisława Pagaczewskiego w Bielsku Białej?
Oj – będzie wstyd dla Władz Krakowa, Urzędu Miasta i Radnych!!!