Ljubljana Marshes Wheel (Koło z bagien Lubljańskich)
Wielka Lechia i niezbite dowody naukowe na istnienie Imperium Lechitów, część 1, wstęp
Celem niniejszego artykułu wstępnego i następnych tekstów oraz filmów z tej serii jest uporządkownie naukowych dowodów na istnienie naszej wielkiej słowiańskiej przeszłości i zaprzeczenie tezie, jakoby Polska powstała dopiero 1000 lar temu.
W ODWIEDZINACH U SŁOWIAŃSKIEGO METROLOGA
Nie ulega wątpliwości, że Słowianie posługiwali się systemem sześćdziesiątkowym, który zapewne trafił na Nasze ziemie w spuściźnie po pra pra-przodkach, którego pierwowzorem był system liczbowy jakim posługiwali się Sumerowie, później Babilończycy od których ten system przejęli Arabowie. Powiązany z nim jest system 12-tkowy opisany obszernie w artykule Pana Rafała Kopko Orlickiegohttps://bialczynski.pl/2018/12/18/rafal-kopko-orlicki-jaki-system-liczbowy-posiadali-praslowianie/.
Ja chciałbym jednak zająć stanowisko, że bliższy naszym przodkom był ten pierwszy system liczbowy.
Mir RA, spadek po Słowianach na półwyspie Synaj i w kościele judeo-chrześcijańskim
Myrrh is a red-brown resinous material, the dried sap of the tree Commiphora myrrha. It is native to Somalia and the eastern parts of Ethiopia. The sap of a number of other Commiphora and Balsamodendron species are also known as myrrh, including that from C. erythaeca (sometimes called East Indian myrrh), C. opobalsamum and Balsamodendron kua. Its name entered English through the Ancient Greek, μύρρα, which is probably of Semitic origin.
Mirra jest czerwonobrązowym żywicznym materiałem, wysuszonym sokiem drzewa Commiphora mirra. Pochodzi z Somalii i wschodniej części Etiopii. Sok z wielu innych gatunków Commiphora i Balsamodendron jest również znany jako mirra, w tym od C. erythaeca (czasami nazywane mirra wschodnioindyjska), C. opobalsamum i Balsamodendron kua. Jego nazwa wpisana jest w język angielski przez starożytną grekę, μύρρα, jest prawdopodobnie pochodzenia semickiego.
Tan Dwunasty Wielki – Tan Orła/Łabędzia – Szczodre Gody (Święto Świtu)
Ten artykuł ma charakter cząstkowy, nie jest to żaden pełny opis Dwunastego Tanu, lecz przekaz cząstki z prac jakie toczą się nad tymże Dwunastym Tanem. Ten obraz powyżej, także jest odbiciem takiego cząstkowego zrozumienia tego Wielkiego Tanu
Czwarta Kwadra
Tan Dwunasty Wielki – Szczodre Gody
20 – 26 grudnia – Największy Tan Zimowy = Dzikie Łowy Niebieskie Zimy = Święto Świtu, Słońcestanie, Kraczun, Kroje, Szczodre Gody, Święto Kolady/Kostromy i Czarnogłowa, Święto Bab i Dziadów Zimowych, Święto Nieba i Powietrza, Kir Północ – znak Wodnika/Małpy/Orła/Łabędzia/Ptaka (Skrzystego Człowieka-Anioła) – Zimowe Górowanie Ciemności/Nocy (Zodiak Koziorożec do Wodnika) – IV Filar Ziemi (herb Łabędź) – Tan Orła/Łabędzia → Młodego Tura/Bożej Krówki (Wedraka/Bedrika); Koło Bogów: 20-26 grudnia Swarogowie i Rodowie
Ten Tan rozpoczyna się jutro i potrwa przez siedem kolejnych dni. Czytaj dalej
Zdrojowa TV – Suplement do „jAk SŁOWO CIAŁEM SIĘ STAŁO” (dyskusja – fragmenty)
Panu z Uniwersytetu Jagiellońskiego, który zadał pytanie po co nam mitologia, jaką ma pełnić rolę i po co tak daleko sięgać mamy w przeszłość historyczną, a któremu nie odpowiedziałem może do końca dogłębnie, zadam tylko jedno pytanie: A na co Żydom Biblia i 5000 lat historii, albo na co starożytne korzenie Niemcom, Hindusom, Chińczykom, Irańczykom, Egipcjanom, albo Grekom i Włochom?!
Anastazja – Wóz z Bronocic (próba rekonstrukcji)
Moim zdaniem próba bardzo udana! CB
Obudziłam się i zdecydowałam na budowę wozu. Skala w miarę zachowana, zgodnie z opisem z mojego ostatniego wpisu. Jeszcze będę nad tym zagadnieniem pracować, to zabrało mi 30 minut.Opis dołączę po skończeniu, wysyłam dlatego ze ciekawa sprawa , z muzeum w Krakowie jest taki tekst że głowa boli z rysunkami , ładne ale nie opisują /ilustrują oryginalnego przedstawienia na wazie.
Sława Naszym Dziadom – Siła Nam!
Dziesięciolecie Słowian
Rok 2019 będzie rokiem Słowian – gdzieś przeczytałem w Sieci. Nie wiem czy to internetowe proroctwo spełni się choć w części. Poza tym nie przywiązuję wagi do magii dat – w procesach dziejowych są one zazwyczaj mniej czy bardziej ważnymi przystankami. Same z siebie nie zmieniają traktów ludzkich losów. Ważniejsze są ciągi wydarzeń, które kształtują ogląd człowieczej rzeczywistości.
Rafał Kopko Orlicki – Jaki system liczbowy posiadali Prasłowianie?
Współcześnie, posługujemy się systemem dziesiętnym. Jednak w przypadku dawnych Słowian, krążą przekazy o nieco dłuższym układzie liczbowym, bo dwunastkowym.
Może to wynikać z odzwierciedlenia w nim, podziału roku na dwanaście miesięcy. Rok taki miał jeszcze (to bardzo prawdopodobne) u Słowian miesiąc trzynasty, wyraźnie krótszy, W ten sposób, Słowianie mieli niwelować różnice pomiędzy rokiem księżycowym a słonecznym.
Wojciech Fabin – O Dagome iudex oraz o pewnym kurhanie na Mazowszu.
Przedstawiam do dyskusji bardzo ciekawy i odkrywczy artykuł dotyczący „Dagome iudex”, a także do wglądu opis odkrycia, zapewne starożytnego kurhanu, na Mazowszu. CB
Od dłuższego czasu interesuję się historią a od niedawna intensywnie historią Lechitów. Chciałbym się podzielić, jeśli można dwoma tematami, które w ostatnim czasie intensywnie zgłębiałem.
Pierwszy to „Dagome iudex”….
a tak wygląda oficjalne łacińskie tłumaczenie
Item in alio tomo sub Iohanne XV papa Dagome iudex et Ote senatrix et filii eorum: Misicam
et Lambertus – nescio cuius gentis homines, puto autem Sardos fuisse, quoniam ipsi a III
iudicibus reguntur – leguntur beato Petro contulisse unam civitatem in integro, que vocatur
Schinesghe, cum omnibus suis pertinentiis infra hos affines, sicuti incipit a primo latere
longum mare, fine Bruzze usque in locum, qui dicitur Russe et fines Russe extendente usqie
in Craccoa et ab ipsa Craccoa usque ad flumen Oddere recte in locum, qui dicitur Alemure, et
ab ipsa Alemura usque in terram Milze recte intra Oddere et exinde ducente iuxta flumen
Oddera usque in predictam civitatem Schinesghe.
Konferencja Neopoganstwo i Rodzimowierstwo w Europie środkowo-wschodniej
Jak wiadomo Akademia im. A. Frycza Modrzewskiego to uczelnia profesora Jacka Majchrowskiego, człowieka zasłużonego dla ocalenia pamięci o ciągłości historycznej polskiego Rodzimowierstwa, poprzez opracowania naukowe na temat RODZIMOWIERSTWA W II RZECZPOSPOLITEJ, PRL oraz III RP.
Stanisław Bulza – Wielka Lechia. Sławiańszczyzna Zachodnia.
Co prawda artykuł ten powinien nosić tytuł: „Dowody na istnienie Wielkiej Lechii we wczesnym Średniowieczu”, ale warto go przeczytać choćby po to żeby uświadomić sobie, że za istnieniem Wielkiej Lechii w wiekach od I do X n.e. przemawia wiele faktów. CB
Germania w granicach od Renu do Łaby
Swetoniusz w książce „Poczet cesarzy” pisze, że „wiosną 9 p.n.e Druzus, jako konsul rzymski, poprowadził wojska w głąb Germanii. Zaatakował i pokonał Chattów, Szwabów, Markomanów i Cherusków. Przekroczył Wezerę i dotarł do Łaby. Był to najdalszy punkt na terenie Germanii, do jakiego kiedykolwiek dotarła rzymska armia. Dla utrwalenia zdobyczy podjął wiele środków: budował fortece wzdłuż Łaby, Wezery i Mozy, zorganizował stałą flotyllę na Renie. Podobno od przekroczenia Łaby odwiodło go tylko widzenie, w którym nadnaturalnej wielkości zjawa kobiety przepowiedziała mu zbliżającą się śmierć”. Miesiąc później zmarł. Rzymianie byli bardzo przesądni, wierzyli w wiele rzeczy, których nie mogli logicznie wytłumaczyć, i dlatego już później nie zapuszczali się za Łabę. Po nich zapewne przejęli to Germanie. Liczne rzymskie wyprawy na wschód od Łaby musiały zostać porzucone po przegranej bitwie w Lesie Teutoburskim w 9 r. n.e.
Jeżeli obszar od Renu aż po Wisłę zamieszkiwali Germanie, to dlaczego Druzus budował fortece wzdłuż Łaby, Wezyry i Mozy? Odpowiedź jest prosta. W 9 r. p.n.e. za Łabą na wschód nie było plemion germańskich. Natomiast zamieszkiwały tam plemiona słowiańskie.
Od dawien dawna toczy się spór o to, kiedy Słowianie zajęli obszerne swe siedziby, albowiem według teorii uczonych niemieckich mieszkały niegdyś w całej Europie Środkowej narody germańskie. Nie było zatem miejsca dla Słowian, którzy posunąć się mogli dopiero wtedy ku zachodowi, gdy Niemcy im ustąpili, co miało stać się w VI, a nawet może już w IV wieku po Chrystusie (Wojciech Kętrzyński, „О Słowianach, mieszkających niegdyś między Renem a Łabą, Salą i granicą czeską”).
Obecnie sami Niemcy już przyznają, że Słowianie zamieszkiwali obszar na wschód od Łaby od VII w., ale nie można mówić o znaleziskach archeologicznych świadczących o tym, że obszar ten był zamieszkały przez Słowian o kilka wieków wcześniej. W wiekach IV-VI doszło do wielkiej wędrówki ludów – okres migracji plemion barbarzyńskich, w szczególności Hunów i Germanów na terytorium Cesarstwa Rzymskiego i sąsiednie, u schyłku starożytności i w początkach średniowiecza.
Niemcy twierdzą, że w tej wędrówce plemiona germańskie opuściły swoje ziemie na wschód od Łaby i udały się na zachód, a na ich miejsce przybyły plemiona słowiańskie. Obecnie przyznają, że Słowianie rzeczywiście zamieszkiwali obszar na wschód od Łaby, ale twierdzą, że zamieszkiwali oni na ziemiach germańskich.
