Od Unicorna

Podczas realizacji inwestycji drogowej na Lubelszczyźnie natrafiono na nieznane wcześniej stanowisko archeologiczne. Odkrycie w Bełżcu doprowadziło do wstrzymania prac budowlanych i przeprowadzenia szeroko zakrojonych badań ratowniczych, które ujawniły liczne zabytki sięgające nawet III tysiąclecia p.n.e.

Jesienią 2025 roku, w trakcie budowy drogi ekspresowej S17 na odcinku Piaski – Hrebenne, w rejonie Bełżca odkryto nieznane dotąd skupisko obiektów archeologicznych. Nowe stanowisko, oznaczone jako AZP nr 96-90/31-32, zostało zidentyfikowane podczas robót ziemnych prowadzonych na fragmencie trasy między Tomaszowem Lubelskim a Hrebennem.

W związku z odkryciem Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków zdecydował o natychmiastowym wstrzymaniu prac budowlanych na tym odcinku. Inwestor, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Lublinie, został zobowiązany do przeprowadzenia ratowniczych badań wykopaliskowych.

Badania przeprowadzono w marcu 2026 roku na zlecenie GDDKiA przez warszawską firmę archeologiczną „ASINUS Igor Maciszewski”. Kierownikiem zespołu badawczego był dr Józef Niedźwiedź. Prace objęły obszar około 45 arów.

W trakcie badań zidentyfikowano i przebadano łącznie 53 obiekty archeologiczne o zróżnicowanym charakterze i chronologii. Z ich wypełnisk pozyskano około 870 zabytków ruchomych. Najstarsze ślady działalności człowieka na tym terenie pochodzą z epoki neolitu i wiązane są z kulturą pucharów lejkowatych, datowaną na III tysiąclecie p.n.e. Odkryto 32 obiekty gospodarcze związane z tą kulturą, a także liczne fragmenty naczyń glinianych, w tym charakterystyczne formy, takie jak flasza z kryzą.

Znaleziska obejmują również bogaty zestaw narzędzi krzemiennych i kamiennych. Wśród nich znajdują się m.in. wiórowce, drapacze, fragment siekiery krzemiennej, ostrze toporka kamiennego oraz ciężarek tkacki, co wskazuje na rozwiniętą działalność gospodarczą dawnych mieszkańców tego obszaru.

Kolejne fazy osadnictwa reprezentowane są przez znaleziska z wczesnej epoki brązu. Odkryto fragmenty ceramiki przypisywane kulturze mierzanowickiej oraz trzcinieckiej, datowane na okres od około 1900 do 1500 lat p.n.e. Towarzyszą im narzędzia krzemienne, takie jak ostrza, groty i skrobacze, a także elementy wyposażenia kamiennego, w tym rozcieracze i fragmenty żaren.

Część zidentyfikowanych obiektów nie zawierała materiału zabytkowego, co uniemożliwiło określenie ich chronologii oraz przynależności kulturowej.

Po zakończeniu opracowania wyników badań oraz sporządzeniu pełnej dokumentacji, wszystkie pozyskane zabytki zostaną przekazane do Muzeum Regionalnego w Tomaszowie Lubelskim.

źródło + galeria zdjęć: https://www.lublin112.pl/nowe-odkrycia-archeologiczne-na-trasie-budowy-s17-w-belzcu-prace-wstrzymane-badania-ujawniaja-slady-neolitycznych-osadnikow/