Aleksander Jadczyk: Basaraba Nicolescu o „Gurdzijewa Filozofii Przyrody”. (Archiwum 2009)
Prawo trzech
Jako, że mam sporo do porachowania i do zrozumienia, potem do zaprogramowania i do pokazania, innymi słowy sporo pracy przed sobą u samego początku nowego roku, postanowiłem odłożyć ambitniejsze wpisy na potem. Zdecydowałem więc by kontynuować moje tłumaczenie artykułu fizyka, Basaraba Nicolescu o „Gurdzijewa Filozofii Przyrody”. Treść tego artykułu wiąże się dość ściśle z tematyką fizyki kwantowej, co jest mi na rękę, będziemy bowiem mogli w ten sposób podyskutować na tematy aktualnie mnie interesujące. Ze względu na ograniczenia czasowe będę podawał to tłumaczenie w krótkich odcinkach.
Każdy człowiek, który nie próbował nigdy zajmować się filozofią i nie zastanawiał się nad światem, jest wyznawcą tak zwanego naiwnego realizmu ontologicznego. Znaczy to tyle, że jest przekonany o istnieniu świata zewnętrznego niezależnego od podmiotu poznającego. Znaczy to tyle, że gdyby nas nie było to też by świat istniał. Jest to w przeciwieństwie do światów, które istnieją tylko dzięki temu, że ktoś je doświadcza. Tak jest w przypadku snu. Jeżeli śnisz, to wydaje ci się, że istnieje coś czego w rzeczywistości nie ma. Podobnie jest w przypadku złudzenia. Bez ciebie, jako podmiotu poznającego, te światy nie istnieją.