Od Poli Dec
Daniel Stępniowski z Potoka Górnego wyszedł na swoje pole plewić tytoń. W ziemi zauważył niepozorny kamień. Nie wyrzucił go jednak na skraj pola, bo przedmiot wydał mu się nietypowy. Okazało się, że trzyma w ręku krzemienną siekierkę, która ma około 5 tysięcy lat. Niezwykłe znalezisko wkrótce trafi do Muzeum w Biłgoraju.
Miał być zwyczajny dzień pracy w polu
Daniel Stępniowski, mieszkaniec Potoka Górnego plewił tytoń. W pewnym momencie jego uwagę zwrócił niewielki kamienny przedmiot. Mógł go odrzucić i pracować dalej. Zamiast tego przyjrzał mu się dokładniej.
Kształt znaleziska był na tyle charakterystyczny, że mężczyzna uznał, iż może mieć do czynienia z czymś znacznie starszym niż przedmioty, które zwykle można znaleźć podczas prac polowych.
Jeszcze tego samego dnia napisał do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie. Podał swoje dane, numer telefonu, numer geodezyjny działki i przesłał fotografie znalezionego przedmiotu.
Reakcja była szybka. Już nazajutrz informacja o odkryciu dotarła do archeologa z zamojskiej delegatury WUOZ. Specjalista skontaktował się z Danielem Stępniowskim i umówił termin spotkania.
16 czerwca archeolodzy przyjechali do Potoka Górnego. Mężczyzna przekazał im znalezisko, a później zaprowadził badaczy na swoje pole i pokazał dokładnie miejsce, w którym je znalazł.
Archeolodzy szczegółowo obejrzeli powierzchnię pola. Innych przedmiotów, które można byłoby uznać za zabytki archeologiczne, tym razem nie znaleźli. Za to sam niepozorny „kamień” okazał się prawdziwą archeologiczną perełką.
Niepozorna siekierka ma około 5 tysięcy lat
To niewielka czworościenna siekierka wykonana z krzemienia wołyńskiego o charakterystycznej jasnej, mlecznoszarej barwie. Ma około 9 cm długości, do 4 cm szerokości i 2,5 cm grubości.
Jej twórca poświęcił sporo pracy na wykonanie narzędzia. Górna i dolna powierzchnia zostały niemal w całości wygładzone. Ślady gładzenia zachowały się również na jednej ze ścian bocznych przy ostrzu. Samo ostrze jest częściowo wykruszone, podobnie jak prostokątny obuch.
Najciekawsze jest jednak to, kiedy siekierka powstała.
Analiza jej wielkości, proporcji i typologii wskazuje, że najprawdopodobniej była wyrobem ludności kultury ceramiki sznurowej, żyjącej u schyłku neolitu. Archeolodzy datują ją na około 2800–2400 rok p.n.e.
Oznacza to, że narzędzie znalezione podczas plewienia tytoniu ma dziś około 5 tysięcy lat.
Pole pod Biłgorajem opowiada historię sprzed tysięcy lat
Znalezisko jest ciekawe nie tylko ze względu na swój wiek. Dokłada kolejny element do wiedzy archeologów o pradziejach dzisiejszego powiatu biłgorajskiego.
Jeszcze do niedawna zakładano, że tereny te mogły stanowić swego rodzaju pustkę osadniczą. Kolejne odkrycia każą jednak patrzeć na tę część Lubelszczyzny inaczej.
– Odkrycie kolejnego zabytku archeologicznego w powiecie biłgorajskim świadczy, że teren ten nie był typową pustką osadniczą w pradziejach, jak do niedawna zakładali archeolodzy, ale rozwijało się tu również osadnictwo, którego intensywność dopiero zaczynamy rozpoznawać – podkreśla Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków.
Niewykluczone więc, że ziemia w Potoku Górnym kryje jeszcze niejedną pozostałość po ludziach, którzy żyli tutaj tysiące lat temu.
Z pola trafi do muzeum
Siekierka znajduje się obecnie w dyspozycji Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie, Delegatury w Zamościu. Niebawem zostanie formalnie przekazana do Muzeum w Biłgoraju, gdzie będą mogli zobaczyć ją zwiedzający.
Miejsce odkrycia również zostanie odnotowane. Dla pola, na którym Daniel Stępniowski znalazł siekierkę, powstanie karta ewidencyjna nowego stanowiska archeologicznego.
Historia z Potoka Górnego pokazuje, że archeologiczne odkrycie nie zawsze zaczyna się od wielkich wykopalisk, namiotów badaczy i specjalistycznego sprzętu. Czasami wystarczy pójść plewić tytoń i schylić się po kamień, który przez około pięć tysięcy lat czekał w ziemi, aż ktoś zwróci na niego uwagę.
źródło: https://tygodnikzamojski.pl/artykul/poszedl-plewic-tyton-n2449278