Wielcy Polacy- Jakub Węgierko (1889 – 1960) – cukrzyca i insulina

Jakub Ryszard Węgierko (ur. 26 stycznia 1889 w Warszawie, zm. 2 czerwca 1960 tamże) – polski diabetolog i internista żydowskiego pochodzenia, pionier w leczeniu cukrzycy.
Profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, pierwszy rektor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, wykładowca Akademii Medycznej w Warszawie; współzałożyciel (obok Józefa Grotta[1]) Sekcji Diabetologicznej Towarzystwa Internistów Polskich – obecnego Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.
Urodził się w Warszawie jako syn Mieczysława (1860–1933), ogrodnika cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej i Justyny z domu Ostblaum (1860–1923). Jego bratem był Aleksander Węgierko, aktor i reżyser teatralny. W 1907 ukończył szkołę średnią w Warszawie. W latach 1908–1909 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Zurychu. Następnie kontynuował naukę na Uniwersytecie w Bernie, gdzie 18 lutego 1914 uzyskał dyplom lekarza oraz stopień doktora medycyny za pracę O budowie mikroskopowej mięśnia sercowego, którą wykonał pod kierunkiem prof. Wilhelma Sahlego. W drugiej połowie 1914 nostryfikował dyplom na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Kijowie. W tym samym roku został powołano jako lekarza do armii rosyjskiej. Od 1918 był lekarzem wojska polskiego w stopniu kapitana.












