Od Poli Dec

Wykopaliska archeologiczne w starożytnym mieście Troja, w północno-zachodniej Turcji, odsłoniły ślady zabytku datowanego na około 2800 lat.

Archeolodzy odkryli ślady placu publicznego sprzed około 2800 lat, brukowane uliczki i ceramikę z epoki żelaza w starożytnym mieście Troja w północno-zachodniej Turcji. Te nowe dowody sugerują, że obszar ten mógł zostać ponownie zasiedlony już 80-90 lat po upadku Troi, a nie, jak wcześniej sądzono, opuszczony przez wieki.

Odkrycia dokonano na stanowisku archeologicznym na wzgórzu Hisarlik w ramach projektu wykopaliskowego prowadzonego od 2014 roku przez tureckie Ministerstwo Kultury i Turystyki we współpracy z Uniwersytetem Çanakkale Onsekiz Mart. Troja, miejsce związane z eposami Homera „Iliada” i „Odyseja”, została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1998 roku. Według informacji opublikowanych przez Euronews 22 września, archeolodzy odkryli najstarszy plac publiczny, czyli agorę, jaki kiedykolwiek znaleziono w Troi, datowany na około 2800 lat. Odkrycie to dostarcza dalszych danych na temat długiego i często niewyjaśnionego okresu w historii Troi, a zwłaszcza okresu po upadku miasta pod koniec epoki brązu.

Według tradycyjnego datowania, wojna trojańska miała miejsce około 1184 roku p.n.e. Wcześniej jeden z poglądów sugerował, że po tym wydarzeniu miasto zostało opuszczone na wieki, zanim Grecy eolscy przybyli na ten obszar w VIII wieku p.n.e., a miasto później stało się znane jako Ilion. Jednak nowe dowody archeologiczne podważają ten okres przerwy.

Badany obszar znajduje się w przestrzeni publicznej Troi VI, której powstanie szacuje się na około 1700-1300 r. p.n.e. i która uważana jest za kluczowy okres rozwoju miasta przed legendarną wojną trojańską. Obok agory archeolodzy odkryli brukowaną drogę prowadzącą do południowej bramy miasta oraz ceramikę z epoki żelaza. Obecność tych artefaktów dowodzi, że osadnictwo w Troi powróciło do życia wcześniej, niż wcześniej sądzono, biorąc pod uwagę wieki całkowitego spustoszenia miasta.

Reyhan Körpe, zastępca kierownika wykopalisk, powiedział, że nowi mieszkańcy przybyli na ten obszar około 80-90 lat po upadku Troi. Wykorzystali stare mury miejskie do budowy domów. Odkrycie to stanowi kolejny element złożonej historii archeologicznej Troi – stanowiska, które od ponad wieku przyciąga uwagę badaczy.

Około 1870 roku niemiecki archeolog Heinrich Schliemann rozpoczął słynne wykopaliska w Hisarlik, opierając się na opisach zawartych w eposach Homera – „Iliadzie” i „Odysei”. Późniejsze badania archeologiczne podzieliły historię tego obszaru na dziewięć głównych okresów, od Troi I do Troi IX, odzwierciedlając wielowarstwowe osadnictwo i zabudowę, które następowały kolejno na tym samym stanowisku. Ta cecha utrudnia ustalenie historii Troi. Miasto nie było pojedynczą osadą, która przetrwała nienaruszoną przez tysiące lat, lecz składało się z wielu warstw architektury, które powstawały, niszczały i odbudowywały się w różnych okresach.

Nowe dowody z agor, bruku i ceramiki z epoki żelaza mają zatem istotne znaczenie dla określenia przebiegu osadnictwa po okresie trojańskim epoki brązu. Zamiast wielowiekowej pustki, wyniki wykopalisk sugerują, że ludzie powrócili na ten obszar stosunkowo wcześnie i nadal korzystali z części dawnej infrastruktury miasta.

Należy jednak odróżnić znaleziska archeologiczne od opowieści przekazywanych w eposach. Troja zajmuje szczególne miejsce w kulturze zachodniej, ponieważ jest scenerią wojny trojańskiej, opisanej przez Homera w Iliadzie, podczas gdy Odyseja opowiada głównie o powrocie Odyseusza do domu po wojnie.

Zainteresowanie opinii publicznej Troją i światem eposów Homera wzrosło ostatnio, szczególnie po premierze filmu Christophera Nolana „Odyseja” . Dla archeologów wykopaliska w Hisarlik nadal dostarczają materialnych dowodów, rzucających światło na historię regionu w różnych okresach. Odkrycie placu publicznego sprzed około 2800 lat, wraz ze śladami dróg i ceramiki z epoki żelaza, sugeruje, że powstanie i zasiedlenie Troi były znacznie bardziej złożone niż typowy obraz miasta opuszczonego przez wieki.

Te nowe odkrycia nie tylko pogłębiają naszą wiedzę na temat życia miejskiego w Troi, ale także pomagają wypełnić lukę w historii regionu pomiędzy epoką brązu i epoką żelaza, zapewniając tym samym dodatkowe podstawy archeologiczne do badania długoterminowego rozwoju jednego z najsłynniejszych starożytnych stanowisk archeologicznych na świecie.

źródło: https://www.vietnam.vn/pl/phat-hien-moi-he-lo-bi-mat-ve-thanh-troy-huyen-thoai