Anomalia magnetyczna na zachodzie Polski. To osada sprzed tysięcy lat.
Od Poli Dec
Stanowisko archeologiczne Żagań-Lutnia 5 po raz kolejny dostarczyło interesujących informacji na temat tych okolic. Tym razem archeolodzy potwierdzili przypuszczenia dotyczące przeznaczenia miejscowego grodziska.
![Anomalia magnetyczna na zachodzie Polski. To osada sprzed tysięcy lat](https://www.focus.pl/_next/image?url=https%3A%2F%2Fkonto.focus.pl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F02%2Fgrodzisko-osada.jpg&w=1600&q=90)
Jego pozostałości sięgają epoki żelaza, która w naszej części Europy rozpoczęła się około 2700 lat temu. O wynikach najnowszych badań przeprowadzonych na terenie stanowiska poinformował Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Ekspertyzy terenowe miały rzekomo nieinwazyjny charakter, ponieważ uczestnicy ekspedycji postawili na tzw. metodę magnetyczną.
Dzięki tej technologii archeolodzy są w stanie identyfikować obiekty na podstawie generowanych przez nie anomalii magnetycznych. W tym przypadku wybrane podejście okazało się strzałem w dziesiątkę: bez fizycznego naruszania gruntu archeolodzy byli w stanie potwierdzić, że mają do czynienia z dawnym grodziskiem, które pełniło w epoce żelaza funkcję obronną.
Dzięki wykorzystaniu metody magnetycznej archeolodzy uznali, że osada z epoki żelaza znajdująca się w województwie lubuskim pełniła funkcję obronną
Odczyty wykonane na bazie metody magnetycznej najprawdopodobniej odnoszą się do podpowierzchniowych konstrukcji ziemno-drewnianych, stanowiących pamiątki po mieszkańcach tego obszaru sprzed tysięcy lat. I choć naukowcy określili ustawienie murów grodziska, to zarazem nie zebrali informacji, które pozwoliłyby im ustalić, jak osada była zorganizowana wewnątrz, ani gdzie dokładnie znajdowała się brama wjazdowa.
Datowanie osady wskazuje na jej pochodzenie z tzw. okresu halsztackiego, zwanego również wczesną epoką żelaza. Jeśli zaś chodzi o mieszkańców grodziska, to badacze wskazali na przedstawicieli grupy białowickiej kultury łużyckich pól popielnicowych. Tej samej grupie przypisuje się zbudowanie – jak stwierdził konserwator – stworzenie najbardziej znanego zabytku archeologicznego województwa lubuskiego, jakim jest gród w Wicinie. Poza tym mogli oni odpowiadać za stworzenie osad obronnych w dorzeczach Łaby, Nysy Łużyckiej i Odry.