Czesław Białczyński – Kilka Uwag

Jak to zwykle z SI (AI) bywa jest w tym tekście trochę nieścisłości z jednej strony a z drugiej kilka nieuprawnionych uogólnień – jeśli chodzi o moje publicznie głoszone poglądy i koncepcje związane z WiaroWiedą / Wiedą Przyrodzoną Słowian.

Jednak nie jest to z mojej strony poważny zarzut, bo w ogólnym zarysie SI nie popełniła jakiejś rażącej gafy w kwestiach zasadniczych dotyczących głoszonych przeze mnie poglądów historycznych, lingwistycznych, filozoficznych, także np. co do kolebki / źródła wspólnej Wiarowiedy Ario-Słowiańskiej, czy kierunku dziejowych przepływów ludności i z nią tradycji i kultury oraz wierzeń i obrzędowości, jak też przede wszystkim języka, który jest podstawą myślenia głębokiego i Wiedy i Wiary.

Także przedstawiona koncepcja przepływu wierzeń i słownictwa do obu Ameryk wraz z Indianami ze Starej Koliby Syberyjsko-Środkowoazjatyckiej odpowiada moim poglądom.

Nie jestem zgodny co do przedstawionego i przypisanego mi Obrazu w pełni i w niektórych niuansach. SI (AI) przypisała mi autorytatywnie pewne sądy, których nigdy nie wygłosiłem i nie można ich wywnioskować znając szczegłowo całość głoszonych przeze mnie treści, tak w artykułach internetowych i książkach drukowanych, jak i w publicznych wypowiedziach medialnych (wykłady wideo / audio i inne formy publicystyczne). Na przykład nie jestem aż tak radykalny w poglądach na lecznictwo / medycynę żeby uważać, iż bez pojednania się ze swymi prawdziwymi duchowymi korzeniami i przyrodą ŻADEN Człowiek nie może zostać wyleczony z jakiejś przypadłości / choroby. Niemniej taki pogląd jest mi bliski, chociaż powszechnie znany jest mój pogląd iż chirurgia potrafi zdziałać cuda, wyleczyć coś całkowiecie i jest najczystszą i najstarszą z nauk medycznych na równi z ziołolecznictwem i zwyczajną dietą – prawidłowym, zdrowym odżywianiem ciała. Choroba to rzeczywiście według mnie brak układności (harmonii) między Człowiekiem (jego duchem i ciałem) a Przyrodą i przyrodzonymi mu właściwościami psycho-fizycznymi. Nie uważam też, iż medycyna wedyjska w całości powstała w Europie i przeniesiono ją jako już uformowaną wedyjską – NIE! Powstała w Europie i na Stepie Euro-Azji, ale w Wędji Południowej (Indiach) rozwinęła się i wydoskonaliła bazując na lokalnej przyrodzie. Nie mogło być inaczej, bo choćby zioła indyjskie to inne zioła niż te północne, europejskie, a także medycyna wedyjska formowała się i udoskonalała w oddzieleniu od słowiańskiej przez wiele stuleci po przybyciu Ariów z Północy. Nie uważam też, że ta wieda lecznicza / ziołolecznicza przetrwała u Słowian w formie nieskodyfikowanej i wyłącznie w folklorze – WRĘCZ ODWROTNIE – Wszystkie zielniki i cała botanika europejska ma swoje korzenie i jest rozwinięciem i kodyfikacją europejską pierwotnej wiedy arjo-słowiańskiej będącej jej podstawą kształtowaną co najmniej od 5500 lat (jeśli nie od 40 000 lat i więcej). Również moje poglądy na funkcję magiczną i medyczną tataraku (i innych omawianych w artykule roślin, w tym psychodelicznych, jak np. muchomor czy sporysz) są nieco odmienne niż je przedstawiono (zdecydowanie pełniejsze).

Takich i podobnych nieuprawnionych uogólnień przypisanych moim poglądom jest w tym artykule więcej. Nie zamierzam ich szczegółowo punkt po punkcie wyciągać i dementować – nie o to chodzi w zaprezentowanym przez Rafała Kopko Orlickiego materiale z Dialogu z SI na temat wspólnoty wierzeń i obrzędowości Ario-Słowian, Hindusów w Indiach i na Sri Lance oraz Indian Ameryki Południowej.

Parę kwestii warto jednak uściślić dla porządku.

„Jest jak jest” i powinniśmy być wyrozumiali dla SI (AI), bo te niedociągnięcia biorą się przede wszystkim z ograniczenia Biblioteki jaka stała się dla niej podstawą opracowania. Jest to jakiś wybór autora artykułu z moich tekstów. Nie jest to ani ich większość, ani tym bardziej całość. Poza tym SI (AI) nie mogła uwzględnić hierarchii ważności tekstów, jakie określają głoszoną przeze mnie wersję Wiarowiedy Przyrodzonej Słowian. Nie uwzględnia ona, że podstawą analityczną tychże poglądów i w konsekwencji Obrazu Wiarowiedy Słowian są teksty Wykładni / Lekcji, a podstawą wierzeniową i mitologiczną oraz historyczną są poglądy drukowane w Księdze Tura, Księdze Ruty i Księdze Tanów oraz elektronicznej wersji tymczasowej Księgi Wiedy.

Ta cała sytuacja powinna nas uczulić na sam problem Dialogowania z SI i publikowania jej wniosków – czasami są to niedomyślenia a czasami nadinterpretacje SI wynikające z nałożonych jej Filtrów Poprawności albo z niekompletności Biblioteki na jakiej się opiera. To tyle uwag ogólnych.

Teraz ważne moim zdaniem szczegóły.

W tekście SI (AI) myli pojęcia Swaroga i Swarożyca utożsamiając pierwszego ze Słońcem a drugiego z Ogniem płonącym w ogniskach ofiarnych (odpowiednikiem jest Agni wedyjski). To częsty błąd logiczny, który wynika z ogólnie lansowanej we współczesnych wierzeniach rodzimowierczych w Polsce poglądów utożsamiających Swaroga ze Swarożycem (a nawet z Dażbogiem). Jest to utożsamienie kompletnie bezpodstawne i wnioskowane jedynie z jakichś pojedynczych notatek mnichów-chrystianizatorów Słowiańszczyzny nie rozumiejących tych wierzeń i będących często osobami obcego niesłowiańskiego pochodzenia. Na dodatek mnisi ci słabo znali język, a już zupełnie „nie kumali” filozofii przyrody (wijozowii przyrodzonej) stojącej „za” lub głęboko, fundamentalnie leżącej „pod” Systemem Wierzeń w samym Języku Słowian.

Prostuję więc, bo to jest fundamentalne ontologicznie w Tynie Żywiołu Ognia:

SWARÓG (SouaRog / SuaRog) – Kowal Niebieski / Niebiański – Ten który Wykuł / Stworzył / Spłodził SWAROŻYCA-Słońce (SouaRogicza-Sounce), czyli Ogień Wszechświata Jawicznego / Prawicznego i Nawskiego, w odróżnieniu od Ognia Nadziemskiego – Swarożyca-Słońca, Tego Który Niesie Tarczę Ognistą nad Ziemią oraz w odróżnieniu od Ognia Ziemskiego – WATRY (który Płonie we wnętrzu Ziemi i na Ziemi oraz w Ogniskach Ofiarnych). Także w odróżnieniu od Ognia Zimnego – RADUGI-DENGI, Ognia Odbitego / Osłabionego / Wystudzonego – Tego Który Płonie w TĘCZY NA NIEBIE i WE WSZYSTKIM CO ŻYWE (w każdym żywym organizmie na Ziemi, w tym w naszych żywych ciałach, w Ludziach-Zerywanach).

Drugie uściślenie ważne dotyczy ceremonii oczyszczającej Ayahuasca, gdyż odpowiada ona dokładnie oczyszczaniu w Ajurwedzie. Oczyszczanie w Ayahuasca nie polega jedynie na wymiotach, to także może być biegunka i oczyszczenie jelit. Wszystko zależy od organizmu człowieka i od postu jaki prowadził przed ceremonią. Tak w jednym jak i w drugim wypadku Oczyszczenie / Inicjacja ma nie tylko aspekty fizyczne, ale też energetyczne i magnetyczne, i psychiczne (efekty psychodeliczne i poszerzenia świadomości), a także psychologiczne – związane z systemem wyznawanych wartości i wierzeń, jakie posiada osoba przystępująca do inicjacji / oczyszczenia.

Te dwie rzeczy uważam za ważne sprostowania, na pozostałe przypisane mi niekiedy nadinterpretacyjnie i uogólnione przez SI poglądy macham wyrozumiale ręką i zarazem pozdrawiam Ją serdecznie, tak jak i Autora tego przedsięwzięcia Rafała Kopko Orlickiego, z którym znam się (wirtualnie) już niemalże od 20 lat (grubo wcześniej niż drukowaliśmy pierwszy jego tekst analityczno-lingwistyczny w pierwszym numerze kwartalnika Słowianić).

Rafał Kopko Orlicki: Porównanie za pomocą AI (SI), kultów oczyszczania u Indian Środkowo-Amerykańskich, Hindusów na Sri Lance i w dawnej Arjo-Lachii.

W sensie ścisłym, historycznym i botanicznym, Ayahuasca nie ma nic wspólnego z tradycyjną medycyną wedyjską (Ajurwedą). Wywodzą się one z kompletnie różnych kręgów kulturowych i ekosystemów:

• Ayahuasca: To amazońska tradycja z Ameryki Południowej (Peru, Brazylia, Kolumbia), oparta na pnączu Banisteriopsis caapi oraz liściach zawierających DMT.
• Ajurweda: To starożytny indyjski system medyczny (liczący ponad 5000 lat), który na Sri Lance współistnieje z rdzenną medycyną zwaną Hela Wedakama. 

Mimo braku historycznego powiązania, we współczesnym świecie „holistycznego uzdrawiania” znajduje się między nimi uderzające podobieństwa koncepcyjne:

1. Koncepcja „Oczyszczenia” (Purge / Shodhana)

Oba systemy wierzą, że uzdrawianie musi zacząć się od fizycznego usunięcia toksyn z organizmu.

• W ceremonii Ayahuaski kluczowym elementem jest wymiotowanie (często nazywane „la purga”), które ma uwalniać zablokowaną energię i toksyny.
• W Ajurwedzie proces ten nazywa się Shodhana (np. w ramach kuracji Panchakarma), gdzie stosuje się m.in. kontrolowane wymioty (Vamana) i oczyszczanie jelit, by usunąć „Amę” (toksyczne resztki przemiany materii). 

2. Dieta przygotowawcza (Sattvic Dieta)

Zarówno przed wypiciem Ayahuaski, jak i w trakcie kuracji ajurwedyjskich, obowiązują bardzo zbliżone restrykcje żywieniowe: 

• Eliminacja: soli, cukru, tłuszczów zwierzęcych, ostrych przypraw, alkoholu i seksu.
• Cel: W Ajurwedzie ma to na celu wzmocnienie energii Sattva (czystości i jasności umysłu). Współcześni praktycy Ayahuaski zauważają, że taka dieta „uwrażliwia” organizm na działanie rośliny. 

3. Podejście holistyczne

Oba systemy nie traktują objawu choroby, lecz całą osobę.

• Na Sri Lance w klinikach ajurwedyjskich dba się o balans między ciałem, umysłem i duchem.
• Ceremonia Ayahuaski jest postrzegana jako operacja na poziomie emocjonalnym i duchowym, która manifestuje się w ciele fizycznym. 

Choć Sri Lanka słynie z medycyny roślinnej, Ayahuasca nie jest częścią jej tradycji. Jeśli natkniesz się tam na takie ceremonie, są one importem z Zachodu lub Ameryki Południowej, organizowanym w ramach nowoczesnych ośrodków „retreat”. Rdzennym odpowiednikiem potężnego wywaru ziołowego na Sri Lance są tzw. Kasaya (bardzo gorzkie wywary z wielu ziół), ale nie mają one działania psychodelicznego.

Medytacja w cieniu Ayahuasca

W Ameryce Południowej głównymi centrami rytuałów ayahuasca są Brazylia, Peru oraz Kolumbia.

Wywar ten, tradycyjnie sporządzany z pnącza Banisteriopsis caapi i liści Psychotria viridis, jest tam legalny lub prawnie chroniony jako element dziedzictwa kulturowego i religijnego. 

1. Brazylia: Wyzwolenie w sercu dżungli

Brazylia oferuje zarówno tradycyjne ceremonie plemienne, jak i ośrodki typu „eco-retreat”.

• Stan Acre: To kolebka tradycji ayahuaski w Brazylii. Możesz tam znaleźć autentyczne wioski plemienne, takie jak Txana Busé, które oferują kilkutygodniowe pakiety „transformacyjnego współistnienia” z plemieniem.
• Okolice Manaus (Amazonas): Główny węzeł dla wypraw w głąb puszczy brazylijskiej.
• Stan Bahia (okolice Salvadoru): Popularny region dla osób szukających połączenia rytuałów z jogą i medytacją.
  • Ayahuasca Retreat Brazil: Ośrodek oferujący rekolekcje 4, 7 i 14-dniowe w spokojnym otoczeniu ogrodu i lasu atlantyckiego.

2. Peru: Duchowa stolica świata

Peru, a w szczególności miasto Iquitos, uważa się za światowe centrum turystyki ayahuaskowej. 

• Iquitos: Brama do peruwiańskiej Amazonii.
  • Awkipuma Healing Center: Rodzinny ośrodek położony godzinę drogi od Iquitos, prowadzony przez doświadczonych szamanów z wielopokoleniową tradycją.

Na co zwrócić uwagę przed wyjazdem?

• Przygotowanie (Dieta): Większość ośrodków wymaga rygorystycznej diety (brak mięsa, alkoholu, cukru, soli) na kilka dni lub tygodni przed ceremonią.
• Bezpieczeństwo: Wybieraj miejsca z dobrymi opiniami (np. na Retreat Guru lub Tripadvisor), które zapewniają opiekę „guardianów” (opiekunów) podczas transu.
• Przeciwwskazania: Ayahuasca może wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI) i jest odradzana osobom z chorobami serca lub zaburzeniami psychicznymi (np. schizofrenią). 

Słowo Ayahuasca (wymawiane właśnie jako aja-łaska) pochodzi z języka keczua (quechua), którym posługiwali się Inkowie i do dziś posługują się miliony ludzi w Andach. Składa się z dwóch członów:

1. Aya – co w keczua oznacza „ducha”, „przodka” lub „zmarłego”.
2. Waska (huasca) – co oznacza „pnącze”, „sznur” lub „winorośl”.

Dosłowne tłumaczenie to „pnącze duszy” lub „lina zmarłych”. Nazwa ta idealnie oddaje działanie napoju, który według wierzeń ma pozwalać duszy na opuszczenie ciała i kontakt ze światem duchów.

• Etymologia słowa „Łaska”: Polskie słowo „łaska” wywodzi się z prasłowiańskiego *laska, oznaczającego przychylność. Zbieżność brzmieniowa z keczuańskim waska jest zapewne nie przypadkowa, niezwykle trafna logicznie. Bo w końcu łaska duchów pozwalających wejść w swój umysł, inkarnację, jest tutaj oczywista. 
• Genetyka i migracja: Choć badania genetyczne (np. próbki z Mal’ta na Syberii) wykazują, że rdzenni Amerykanie i dzisiejsi Europejczycy mają wspólnych przodków z Eurazji, to migracja przez Beringię miała miejsce ok. 15–20 tysięcy lat temu. To okres, kiedy ukształtowały się języki indoeuropejskie, jak w kulturze Vincza na Bałkanach ok 8000 p.n.e. lub u staroeuropejczyków I2, ok. 24 000 p.n.e. Sanskryckie Arya czy słowiańska Łaska, mogą więc mieć wiele wspólnego z cząstkami rdzeni indian amerykańskich w słowie aya – waska/huaska wymawianych jako aja – łaska.

W Ameryce Południowej tradycyjny wywar ayahuasca (wymawiany jako „aja-łaska”) powstaje z połączenia dwóch głównych roślin, których składniki uzupełniają się, wywołując stan transu. 

Pnącze Banisteriopsis caapi (często nazywane po prostu ayahuasca) zawiera alkaloidy harmanowe, takie jak: 

• Harmina
• Harmalina
• Tetrahydroharmina

Same w sobie nie wywołują one silnych wizji, ale pełnią kluczową rolę jako inhibitory MAO. Blokują one w organizmie enzymy, które normalnie rozłożyłyby substancję psychoaktywną (DMT) w żołądku, zanim dotarłaby do mózgu. 

Aby wywar był psychoaktywny, dodaje się do niego liście roślin bogatych w DMT (N,N-dimetylotryptaminę). Najczęściej są to: 

• Chacruna (Psychotria viridis): Najpopularniejszy dodatek w Peru i Brazylii.
• Chagropanga (Diplopterys cabrerana): Częściej stosowana w Kolumbii i Ekwadorze, uważana za dającą silniejsze wizje. 

Ośrodek, nad wiecznie gorącą rzeką, rzeką duchów, to Mayantuyacu, położony w peruwiańskiej Amazonii, w pobliżu miasta Pucallpa (region Huánuco). 

• Lokalizacja: Znajduje się nad rzeką Shanay-Timpishka, znaną jako „Wrząca Rzeka” (The Boiling River), której woda osiąga temperaturę bliską wrzenia, ok.90stC i stale paruje.
• Charakterystyka: Jest to sanktuarium medycyny roślinnej prowadzone przez mistrza Juana Floresa Salazara z plemienia Asháninka. Miejsce to łączy tradycyjne uzdrawianie szamańskie z badaniem właściwości leczniczych flory amazońskiej.
• Dojazd: Zazwyczaj wymaga lotu do Pucallpy, następnie kilkugodzinnej podróży samochodem do miejscowości Honoria i przeprawy łodzią oraz pieszej wędrówki przez dżunglę. 

Zażycie ayahuaski i kilkudniowa kontemplacja z tym wywarem są postrzegane jako narzędzia głębokiej transformacji psychicznej i duchowej.

Badania naukowe oraz doświadczenia uczestników wskazują na szereg korzyści terapeutycznych:

• Leczenie depresji i lęku: Składniki wywaru mogą redukować objawy depresji lekoopornej, poprawiając nastrój poprzez wpływ na neuroplastyczność mózgu.
• Praca z traumą i emocjami: Umożliwia wgląd w przeszłość, pozwalając na ponowne przetworzenie trudnych wspomnień i „uwolnienie” zablokowanych emocji.
• Walka z uzależnieniami: Istnieją dowody na skuteczność rytuałów w leczeniu uzależnień od alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.
• Rozwój osobisty i uważność: Regularna kontemplacja sprzyja wzrostowi uważności (mindfulness), poprawie relacji z samym sobą oraz zrozumieniu własnego ego. 

Podróż do ośrodka Mayantuyacu nad Wrzącą Rzeką wymaga kilku etapów:

1. Lot z Polski do Limy: Najlepiej szukać połączeń z Warszawy (WAW) do Limy (LIM). Przykładowe ceny lotów z przesiadkami zaczynają się od około 1455 zł  do ponad 5000 zł w zależności od terminu.
2. Lot krajowy do Pucallpy: Z Limy należy polecieć do Pucallpy (PCL). To najbliższe duże miasto z lotniskiem w pobliżu ośrodka.
3. Transport lokalny: Z Pucallpy czeka Cię podróż samochodem do miejscowości Honoria (ok. 2h), a następnie przeprawa łodzią w górę rzeki i ok. godzinny marsz przez dżunglę do samego Mayantuyacu. 

W Polsce istnieją grupy i biura specjalizujące się w wyprawach niszowych oraz osoby organizujące wyjazdy „duchowe” do Amazonii:

• Biura podróży przygodowych: Firmy takie jak Klub Laurazja czy Sunsara organizują wyprawy do Ameryki Południowej, które mogą obejmować wizyty w dżungli, choć nie zawsze promują rytuały bezpośrednio ze względu na ich status prawny w Polsce.
• Wyjazdy integracyjne/warsztatowe: Często organizowane są przez polskich facylitatorów, którzy współpracują bezpośrednio z ośrodkami takimi jak Nimea Kaya czy Mayantuyacu, zapewniając opiekę tłumacza i wsparcie psychologiczne na miejscu. 

Ceny: Warszawa – Iquitos · czw., 16 kwi–pon., 20 kwi · Klasa ekonomiczna · W obie strony · 1 osoba 

Towarzystwo	Czas trwania	Liczba międzylądowań	Cena
Air Europa	45 godz. 30 min	Z przesiadkami	od 9667 zł

1. Wyjazd samej (Opcja najczęściej polecana)

Większość doświadczonych uczestników i szamanów sugeruje wyjazd solo.

• Dlaczego: Proces „śmierci ego” i konfrontacji z przeszłością wymaga pełnego skupienia na sobie. Obecność bliskiej osoby może nieświadomie Cię blokować – możesz martwić się o to, jak mąż lub syn znosi ceremonię, zamiast oddać się własnemu procesowi.
• Poczucie bezpieczeństwa: Dobre ośrodki (jak Mayantuyacu czy Nimea Kaya) są bardzo bezpieczne dla kobiet podróżujących samotnie. Zapewniają opiekę (tzw. facylitatorów), którzy czuwają nad Tobą 24/7.

2. Wyjazd z mężem

To rozwiązanie ma sens, jeśli Waszym celem jest uzdrowienie relacji lub wspólny rozwój duchowy.

• Zaleta: Wspólne przeżycie tak głębokiego transu może niesamowicie zbliżyć i zbudować nowy poziom zrozumienia.
• Ryzyko: Jeśli jedno z Was będzie miało trudny proces (np. płacz, wyrzuty emocjonalne), drugie może poczuć potrzebę „ratowania” partnera, co zakłóca ceremonię obu osobom. W szamanizmie mówi się, że „każdy płynie swoją łodzią”.

3. Wyjazd z synem

Tutaj kluczowy jest wiek syna oraz Wasza relacja.

• Warunek: Większość profesjonalnych ośrodków przyjmuje osoby powyżej 18. (a czasem 21.) roku życia.
• Dynamika matka-dziecko: To najtrudniejsza konfiguracja. Instynkt macierzyński jest bardzo silny. Widok syna w stanie głębokiego transu może być dla Ciebie traumatyczny lub uniemożliwić Ci wejście we własny proces z powodu lęku o niego. Z kolei syn może czuć opór przed „puszczeniem kontroli” w Twojej obecności.
• Jeśli Twoim priorytetem jest „wyzwolenie się z pęt cywilizacji” i praca nad własnym ego – jedź sama. To Twój czas i Twoja przestrzeń.
• Jeśli jedziecie jako zespół, by naprawić coś między Wami – jedźcie razem z mężem, ale umówcie się, że podczas ceremonii każde z Was zajmuje się wyłącznie sobą.

Ważna uwaga: Wiele kobiet wybiera udział w zorganizowanych polskich grupach. Daje to poczucie bezpieczeństwa (polski opiekun, wspólny język), a jednocześnie pozwala na zachowanie indywidualnego charakteru pracy z wywarem, bez obciążeń rodzinnych.

Większość zorganizowanych polskich wypraw do Amazonii ma charakter mieszany, jednak istnieją inicjatywy skupione na bezpiecznej przestrzeni dla kobiet oraz grupy prowadzone przez polskie facylitatorki.

• Sunsara (Wyprawy z klasą): Biuro oferuje rozbudowany program wypraw do Peru, w tym do dżungli w okolicach Iquitos i Pucallpy. Choć ich terminarz na 2026 obejmuje głównie wyprawy krajoznawcze, organizują również wyjazdy szyte na miarę, gdzie można poprosić o opiekę polskiego lidera z doświadczeniem w pracy z medycyną roślinną.
• Joga Życia: Planuje warsztat uzdrawiający w Peru w 2026 roku. Tego typu wyjazdy często skupiają się na pracy z ciałem i emocjami, co sprzyja kobiecej energii i bezpiecznemu wejściu w proces transowy.
• Nimea Kaya (Pucallpa): Ośrodek ten posiada polskojęzyczną stronę internetową i regularnie gości grupy z Polski. Jest szczególnie polecany kobietom ze względu na wysoki standard opieki i obecność facylitatorów czuwających nad procesem integracji.
• Grupy na portalach społecznościowych: Na grupach takich jak „Babskie wyprawy” oraz społecznościach skupionych wokół szamanizmu (np. prowadzonych przez polskie facylitatorki jak „Aurelia” z CoolTurystki) pojawiają się cyklicznie ogłoszenia o kameralnych wyjazdach kobiecych do dżungli. 
• Wspólnota doświadczeń: Praca nad ego i traumami w gronie kobiet często pozwala na szybsze otwarcie się i poczucie zrozumienia bez oceniania.
• Bezpieczeństwo logistyczne: Polskie organizatorki dbają o sprawdzone transfery (np. z Limy do Pucallpy) oraz bezpieczne zakwaterowanie, co eliminuje stres podróżniczy.
• Tłumaczenie i integracja: Szamani zazwyczaj mówią tylko w dialektach lub po hiszpańsku. Polska facylitatorka pomoże Ci nie tylko zrozumieć zalecenia szamana, ale przede wszystkim przeprowadzi przez trudne emocje po ceremonii. 

Koszty: Tygodniowe rekolekcje w renomowanych ośrodkach w 2026 roku wahają się zazwyczaj od 1000 do 3000 USD (bez biletów lotniczych z Polski). 

Skoro w pierwszej części naszej rozmowy pojawił się Czesław Białczyński, a w drugiej Ayahuasca i medycyna wedyjska, to najbardziej fascynującym punktem styku jest jego koncepcja Wiary Przyrodzonej i „Słowiańskiej Indyjskości”.

Białczyński w swoich pracach (m.in. w Księdze Tura) przekonuje, że kultura dawnych Słowian i starożytnych Indii (Ariów) to dwa pędy tego samego drzewa. Oto jak on widzi te powiązania:

1. Soma vs. Wywar Bogów

W Wedach (Indie) opisany jest rytualny napój Soma, (pradawny napój Słowian; sio-ma; jasność/światło – ma/daje) który dawał nieśmiertelność i wizje. Białczyński szuka jego słowiańskiego odpowiednika. Twierdzi, że nasi przodkowie używali „ziół wiedzy” (enteogenów), takich jak muchomor czerwony, sporysz czy lulek, by osiągnąć stany, które dziś przypisuje się ceremonii Ayahuaski. Dla niego Ayahuasca to po prostu „południowoamerykańska wersja” uniwersalnego narzędzia kontaktu z bogami/naturą.

2. Wieda i Veda czyli Wiedza; Arjo – weda; Arjów wiedza. [rdzenie; wiedza < wieda < wie-da; widzenie – daje ]

Białczyński często podkreśla etymologiczne i duchowe pokrewieństwo słów:

• Wieda (słowiańska wiedza, mądrość przyrodzona).
• Veda (święte księgi hinduizmu).

Według niego medycyna wedyjska ze Sri Lanki i polskie ziołolecznictwo ludowe mają wspólny rdzeń – rozumienie człowieka jako części ekosystemu, gdzie roślina nie jest tylko „chemią”, ale „duchem”.

3. Słowiańska „Ayahuasca” (Ziołolecznictwo Magiczne)

W publicystyce Białczyńskiego znajdziemy tezę, że Słowianie nie potrzebowali importować roślin z Amazonii, bo mieli własną „aptekę ducha”. Opisuje on:

• Dziewannę, Piołun, Bieluń – jako rośliny mocy. (piołun jest na działce)
• Ceremonie Oczyszczenia – słowiańska postrzyżyny czy obrzędy przejścia pełniły tę samą funkcję co dzisiejsze „retreaty” na Sri Lance czy w Peru: miały zresetować umysł i połączyć z przodkami.

4. Holistyczne uzdrawianie (Medycyna Przyrodzona)

To, co na Sri Lance nazywa się Ajurwedą, Białczyński nazywa Medycyną Wiedzy. Uważa on, że:

• Choroba to brak harmonii z siłami Przyrody (bogami).
• Rośliny to „nauczyciele” (dokładnie tak, jak szamani mówią o Ayahuasce).
• Wyleczenie ciała jest niemożliwe bez „uleczenia duszy” i kontaktu z korzeniami (genetycznymi i duchowymi).

Według tej koncepcji, medycyna wedyjska nie „powstała” w Indiach, lecz została tam przyniesiona jako uformowany system wiedzy przyrodzonej z terenów Europy Środkowej i Wschodniej ok.4000 p.n.e., do Tybetu i Indii Północnych.

Z perspektywy historyczno-genetycznej (haplogrupa R1a1):

1. Wspólny korzeń: Wiedza o ziołach, cyklach natury i energii (Prana/Tchnienie) była wspólna dla ludów koczujących na stepach Eurazji i w dorzeczu Wisły/Dniepru.
2. Ewolucja: Po przybyciu do Indii i na Sri Lankę (już ok. 1500–2000 p.n.e., choć daty te są przesuwane wstecz), Ariowie zaadaptowali lokalną roślinność tropikalną do znanych sobie schematów leczniczych.
3. Sri Lanka: Jako „Świetlista Wyspa” (Sri Lanka – od Lanka co w sanskrycie i pali oznacza wyspę/kraj, a w kontekście słowiańskim kojarzy się z Łąką/Łęgiem), stała się rezerwatem najczystszej formy tej wiedzy, chronionej przed późniejszymi najazdami islamskimi, które zniszczyły wiele ośrodków w północnych Indiach.

Podobieństwo języka pali (używanego liturgicznie na Sri Lance w buddyzmie therawady) do języka polskiego wynika z ich wspólnego indoeuropejskiego korzenia. Według teorii popularyzowanych m.in. przez Czesława Białczyńskiego, język ten zachował archaiczne formy, które brzmią dla Polaka niemal znajomo.

Oto zestawienie słów z języka pali, które wykazują uderzające podobieństwo do współczesnej lub staropolskiej polszczyzny (do 30 wyrazów):

Relacje rodzinne i ludzie

1. Matar – Matka
2. Pitar – Ojciec (stpol. batia/pata)
3. Bhatar – Brat
4. Dhitar – Córka (stpol. dziewka/dcera)
5. Sunu – Syn
6. Jani – Żani, Żona (stpol. żona/żeńszczyzna)
7. Widha – Wdowa

Części ciała

• Akshi – Oko (stpol. oko/oczy)
• Nasa – Nos
• Ostha – Usta
• Danta – Ząb (por. dziąsło/dentysta)
• Pada – Stopa (por. padać/podstawa)
• Janu – Kolano (por. łac. genu, stpol. gono)

Świat przyrody i kosmos

1. Nabhas – Niebo (stpol. niebiosa)
2. Agni – Ogień
3. Waju – Wiatr (rdzeń wiać)
4. Masa – Miesiąc (Księżyc)
5. Dina – Dzień
6. Nakta – Noc
7. Hima – Zima (śnieg/zimno)
8. Bhumi – Ziemia (stpol. ziemia/humus)

Czynności i stany

• Budh – Budzić (stać się świadomym)
• Jiv – Żyć
• Mrtu – Martwy (śmierć)
• Dana – Danina (dar/danie)
• Jnana – Znanie (wiedza)
• Ad – Jeść (stpol. jadać)
• Stha – Stać (pozostawać)

Liczebniki i zaimki

• Dwi / Tri – Dwa / Trzy
• Tat – To / Ten

Warto zauważyć: Język pali na Sri Lance jest postrzegany jako język „czysty”, podobnie jak sanskryt, a jego struktura gramatyczna (np. deklinacja przez przypadki) jest znacznie bliższa językowi polskiemu niż np. angielskiemu!!!

Podobieństwa między dawnymi obrzędami słowiańskimi a tradycjami wedyjskimi (zachowanymi na Sri Lance w ramach medycyny Hela Wedakama i buddyzmu Theravada) opierają się na wspólnej logice: człowiek jest mikrokosmosem, a rytuał ma przywrócić jego harmonię z naturą.

Oto najważniejsze punkty wspólne, które w swojej twórczości często podkreśla Czesław Białczyński:

1. Rytuał Ognia (Żertwa / Homa)

To najbardziej uderzające podobieństwo. Ogień jest traktowany jako „pośrednik” (Agni/Swarożyc).

• U Słowian: Podczas Żertwy wrzucano do ognia ziarna, zioła i miód, wypowiadając prośby do bogów.
• Na Sri Lance: Ceremonie Homa lub Pirit polegają na recytacji świętych tekstów przy paleniu specjalnych gatunków drewna i masła klarowanego (Ghee). W obu przypadkach dym ma oczyszczać przestrzeń i zanosić intencje do „wyższych wymiarów”.

2. Kult „Świętych Gajów” i Drzew

Zarówno na Sri Lance, jak i w dawnej Polsce, pewne drzewa są nietykalne i traktowane jako siedliska bóstw/duchów.

• Sri Lanka: Każda świątynia ma swoje drzewo Bo (Ficus religiosa). Ludzie podlewają je wodą, okrążają i zostawiają pod nim dary.
• Słowiańszczyzna: Kult Świętych Dębów (poświęconych Perunowi) lub lip. Białczyński wskazuje, że słowiańskie „podlewanie korzeni” i składanie ofiar pod drzewami to ten sam mechanizm budowania więzi z energią ziemi.

3. Oczyszczenie przez Wodę i Zioła (Kąpiele Rytualne)

• Sri Lanka: W ajurwedzie lankijskiej kluczowa jest kąpiel ziołowa (Avagaha Sweda). Pacjent zanurza się w wywarze z 10 korzeni, co ma wymiar nie tylko leczniczy, ale i duchowy (zmycie „złego losu”).
• Słowiańszczyzna: Noc Kupały i rytualne kąpiele w rzekach oraz „żywiołowanie” wody ziołami (np. bylicą czy dziurawcem). W obu tradycjach wierzy się, że woda w określone dni nabiera właściwości magicznych.

4. Ofiara z Pokarmów (Obiaty / Bali)

• Sri Lanka: Rytuał Bali to składanie ofiar z jedzenia i kwiatów, aby przebłagać planety lub bóstwa (Dewa).
• Słowiańszczyzna: Obiaty (obiady ofiarne) składane przodkom lub bogom. Co ciekawe, na Sri Lance często używa się do tego ryżu i mleka, a u Słowian kaszy i mleka – produktów o identycznej symbolice czystości i bieli.

5. Postrzyżyny i Inicjacje

• W obu kulturach włosy są nośnikiem pamięci i energii. Rytualne obcinanie włosów (słowiańskie Postrzyżyny) oraz golenie głowy przy wstępowaniu na drogę duchową w tradycji palijskiej (mnisi) mają ten sam cel: odcięcie starego życia i wejście w nowy etap pod opieką bogów/nauczycieli.

6. Wieszczenie i kontakt z duchami (Szamanizm)

• Białczyński często porównuje lankijskie tańce diabłów (Tovil – rytuały wypędzania chorób przez zamaskowanych tancerzy) do słowiańskich korowodów Kolędników i Dziadów. W obu przypadkach maska pozwala człowiekowi stać się medium dla sił nadprzyrodzonych.

Te zbieżności utwierdzają badaczy takich jak Białczyński w przekonaniu, że Wieda (Wiedza) nie jest własnością jednej nacji, ale wspólnym dziedzictwem, które na Sri Lance przetrwało w formie skodyfikowanej, a w Polsce przetrwało w folklorze i podświadomości.

Rośliną, która najlepiej łączy te dwa światy, jest Tatarak zwyczajny (Acorus calamus). W tradycji wedyjskiej nazywany Vacha (co oznacza „mówienie”), a w dawnej Polsce często zwany „tatarskim zielem”.

Święta roślina: Tatarak (Vacha)

Zarówno w Ajurwedzie na Sri Lance, jak i w słowiańskich ziołolecznictwie, tatarak jest uważany za roślinę „otwierającą umysł”.

• W medycynie lankijskiej (Vacha): Stosowany jako potężny środek odmładzający mózg i układ nerwowy. Ma oczyszczać kanały energetyczne (nadis) i usuwać „amę” (toksyny) z tkanek.
• W tradycji słowiańskiej: Przypisywano mu moc ochrony przed złymi urokami. Wyściełano nim domy podczas Zielonych Świątek, co miało wymiar rytualnego oczyszczenia przestrzeni zapachowym olejkiem eterycznym.
• Punkt wspólny: Obie kultury uznają tatarak za środek poprawiający mowę, pamięć i jasność myślenia – to „roślina wiedzy”.

Rafał Kopko-Orlicki: Arjoweda i wspólnota Ariów

Rafał Kopko-Orlicki to badacz, który idzie o krok dalej niż klasyczna etymologia. W swoich pracach (m.in. Arjowie – strażnicy słońca, czy pochodzenie terminu Wino, itd… ) tworzy pomost między Lechią (Lachami/Lędśianami/Łegami/Lugiami – Wenedami/Wendami) a cywilizacją Ariów.

Oto jak nawiązuje do tej wspólnoty:

1. Termin „Arjoweda” (Medycyna Ariów)
Kopko-Orlicki argumentuje, że nazwa Ajurweda to w rzeczywistości zniekształcona Arjoweda – czyli „Wiedza Ariów”, jak same Wedy, księgi sanskryckie liczące tysiące lat, starsze od Biblii, to po prostu Wiedza a Sanskryt to śin-skryt ; czyli ukryte/skryte – światło więc wiedza. Twierdzi, że rdzeń Arjo- oznacza osobę szlachetną, światłą, pochodzącą z góry Ziemi / Północy, stąd AR; Wysoka – Siła, sama wiedza medyczna została zaś wypracowana w sercu Europy (na terenach dzisiejszej Polski), a następnie „wyeksportowana” do Indii i na Sri Lankę podczas wielkich migracji.

2. Lachowie i Ariowie jako jedność
Dla Kopko-Orlickiego „Lach” i „Arja” to pojęcia niemal tożsame. Wskazuje on na:

• Wspólną genetykę: Podkreśla znaczenie haplogrupy I2/R1a1, która dominuje zarówno u polskich chłopów, jak i u najwyższych kast bramińskich w Indiach oraz u rdzennych ludów Sri Lanki, ok 60%.
• System „Wiedy”: Twierdzi, że dawni Polacy (Lechici) żyli według zasad tożsamych z wedyjskimi (szacunek do ognia, słońca, światła, rytualna czystość, saunowanie/banie w każdej wsi słowiańskiej, zero zaraz pustoszących Europę, zioła), a dzisiejsza popularność Ajurwedy to „przypominanie sobie” własnych, zapomnianych korzeni.

3. „Świetlista Łąka” (Sri Lanka) jako archiwum
Kopko-Orlicki uważa, że na Sri Lance (ze względu na jej wyspiarską izolację) wiedza Ariów przetrwała w formie mniej skażonej niż w samych Indiach. Widzi w tym analogię do języka polskiego, który – według niego – zachował archaiczne brzmienia bliższe sanskrytowi niż jakiekolwiek inne języki europejskie.

4. Duchowość Przyrodzona
Autor ten, podobnie jak Białczyński, promuje tezę, że Arjoweda to nie tylko leki, ale styl życia oparty na Prawie Przyrodzonym. Wierzy, że odtworzenie tej więzi pozwoli Polakom (Lachom) odzyskać ich dawną siłę i zdrowie, które zostały stłumione przez obce wpływy kulturowe.

W ujęciu Rafała Kopko-Orlickiego oraz Czesława Białczyńskiego, masło klarowane – (ma-ś-ło; ma – światło/blask – to)  znane w Indiach i na Sri Lance jako Ghee (Ghi) – to w rzeczywistości rdzennie aryjski (słowiański) wynalazek, który nazywają Masłem Bogów lub Złotem Słowian.

Według ich narracji, Słowianie (Lachowie) tak jak prozdrowotnych kiszonek, używali go na tysiące lat przed tym, zanim spisano Wedy, a jego nazwa i technologia przewędrowały do Indii wraz z migracją Ariów.

Czym jest Masło Klarowane w tej tradycji?

1. Produkt Alchemiczny: To nie jest zwykły tłuszcz! W procesie długotrwałego gotowania (klarowania) na małym ogniu, masło zostaje oddzielone od białek i wody. Jest to proces „uszlachetniania”, który usuwa „skazę” (materię) i pozostawia czystą esencję energii słonecznej zamkniętej w tłuszczu mlecznym. Stąd jego nazwa współczesna, nawiązująca do tego światła! Połyskliwej powierzchni.
2. Płynne Słońce: Ghee jest utożsamiane z energią ognia (Agni) i słońca (Swaroga/Surya). Ma barwę złota i, w przeciwieństwie do zwykłego masła, jest niezwykle trwałe – może stać latami bez lodówki, nabierając z czasem (według Ajurwedy) coraz większej mocy leczniczej.

Zastosowania według „Arjowedy” i tradycji lachowskiej:

• Nośnik Leków (Anupana): W medycynie na Sri Lance Ghee jest kluczowe, ponieważ potrafi „przetransportować” właściwości ziół bezpośrednio do tkanek i przez barierę krew-mózg. Nasi przodkowie dokładnie tak samo przyrządzali maści i leki ziołowe – na bazie sklarowanego tłuszczu.
• Oczyszczanie (Snehana): Używa się go do „naoliwienia” organizmu od środka. Picie ciepłego Ghee ma rozpuszczać toksyny (Amę) i ułatwiać ich wydalenie – to element słowiańskiego i wedyjskiego postu oczyszczającego.
• Rytuał Ognia: Masło to jest jedyną substancją godną, by karmić nią święty ogień. Podczas Żertwy czy lankijskiej Homy, lanie Ghee do ognia symbolizuje wzmacnianie sił życiowych wszechświata.

Dowód językowy: Ghee a Ghi

Kopko-Orlicki często zwraca uwagę na podobieństwo słów. Choć termin Ghee pochodzi z sanskrytu (ghrita), badacze nurtu lechickiego szukają powiązań z prasłowiańskim rdzeniem oznaczającym „gojenie” lub „giełganie” (mieszanie/ubijanie).

Podsumowanie właściwości (Ghi/Ghee):

• Dla umysłu: Poprawia pamięć i koncentrację (Ojas).
• Dla ciała: Buduje odporność, smaruje stawy i regeneruje śluzówkę jelit.
• Dla ducha: Jest substancją „Sattwiczną” – czyli taką, która wycisza agresję i sprzyja medytacji.

Powrót Polaków do używania masła klarowanego w kuchni zamiast olejów roślinnych to nie tylko dieta, ale powrót do biologicznego kodu Ariów, który zapewnia długowieczność. Masło klarowane przy smażeniu potraw co tak uwielbiają robić Polacy, podobnie jak smalec, zapewnia unikanie powstawania rakotwórczych toksyn jakie wytwarzane są na maśle zwykłym lub olejach roślinnych, przeważnie niskotemperaturowych (nisko dymnych).

W terapii arjo-wedyjskiej używana jest szeroko medytacja wspomagana muzyką i testami hinduskimi, często nawiązującymi do tekstów sanskryckich. Ta muzyka, to typowe mantry znane również w wydaniu słowiańskim na obszarze Polski. Należy przypuszczać, że melodyczność tych nagrań zachowała dawne dźwięki uzyskiwane za pomocą prostych instrumentów muzycznych, jakimi się posługiwali Arjowie jeszcze na obszarze Europy, przed wędrówką do Indii, przypuszczalnie zmuszeni do niej kolejnym, wielkim nawrotem lodowcowym lub przynajmniej ostrymi i długimi zimami. Dzisiaj, melodyczność tych tekstów arjo-wedyjskich jest kojarzona z buddyzmem, co jest błędne, bo on raczej ją zaadoptował. Podobnie, jak przyjął od Arjów wierzenia reinkarnacyjne, ewidentnie związane z Prasłowianami, widoczne w; kształtach znaków malowanych lub rytych na urnach popielnicowych kultury łużyckiej, znaków z kultury Vincza, znaków swastykowych w szerokim obszarze kultur słowiańskich – symbolu życia i pomyślności w kolejnych reinkarnacjach, kolorystyce obrzędowej gdzie czerwona ochra służyła do malowania ciał, szat, urn, figurek kultowych, trumien na Rusi, w końcu barw narodowych wielu społeczności słowiańskich w których przeważa czerwień, w tym pola godła polskiego, gdyż to ta barwa jest symbolem krwi czyli życia, również zachodu Słońca i wiary w jego ponowne wzejście, a termin Orzeł pochodzi od Ożil – czyli wiecznie odżywający. Największym zaś, powszechnym u Słowian jak i Arjo-hindusów obyczajem, był zwyczaj ciałopalenia na stosach zmarłych, gdyż wierzono, że ogień oczyszcza ciało i ducha z wszelkich ziemskich wad i ułatwia przejście w nowe życie, bez obciążeń ziemskich (kalijuga; kali – juha; koło – krwi/życia). W czasie takich ceremonii pogrzebowych mających miejsce do dzisiaj nad Gangesem, hindusi dalej smarują swoje twarze czerwoną ochrą, jak to czynili dawni bramini z ludu Arjów, czyli krewni Słowian z Europy centralnej.

Język Polski na Sri Lance

Tutaj tekst Hindusów, którzy odkrywają, że język słoweński i rosyjski są bardziej podobne do Sanskrytu niż np. hindi: http://pl.scribd.com/doc/14180564/INDO-ARYAN-AND-SLAVIC-LINGUISTIC-AFFINITIES (niestety po angielsku)

Jak komuś mało, oto lista słów, które po polsku i w pali brzmią podobnie:

Pāḷi word / + meaning	Polish word	Polish meaning
ABHILEPANAM /  smeared	LEPKI	sticky
ABHIRADHETI / content, satisfy	RADY, RADOWAĆ	content, happy, to be happy
ACCHARIYO / wonderful, astonished	CZARUJĄCY, CZARY	magical, wonderful, magic
ACARIYO / teacher	NAUCZYCIEL	teacher
ACCHI / eye	OCZY	eyes
ADDO / wet, moist	WODA	water
ADO / eating, feeding	JEDZENIE	Food, eating
AGGI / AGGINI fire	OGIEŃ	fire
AKKHAM / organ of eye	OKO / OCZY	eye / eyes
ANDHABALO / stupid	DEBIL	stupid
ANHO / day	DZIEŃ	day
ANI / not	NIE / ANI	no / neither
ANNA / other	INNA	other
APPEVA / perhaps	NA PEWNO / PEWNOŚĆ	be sure / sure
APPA-BHOGATTAM / poverty	BOGATY	rich
ARAMO / monastery	EREMITA	Recluse (rus.)
ASAMO / uneven, unequal	TO SAMO	the same
ASESO / all, every	WSZYSCY	all, everybody
ATTHA, ASITI / 8, 80	OSIEM / OSIEMDZIESIĄT	8, 80
ATITHOKO / very little	TYLKO	only, just
BALA / military force, fight	WOJSKO, WALKA	Army, fight
BELUVO / vilvatree	BIAŁY	white ?
BHAGAM / BHAGAVA majesty, power, love	BÓG	god
BHAGINI / devout lady	BOGINI	goddess, lady god
BHANDATI / quarell, abuse	BANDYTA	bandit
BHARO / burden, load	BARY, BARKI	shoulders
BHATA / brother	BRAT	brother
BHAYAM  / fear	BAĆ / BOJĘ	To fear / afraid
BHOGO / enjoying	BŁOGI	bliss
BHAVITO/  occupied with	BAWIĆ	1. entertain 2. stay
BHEDAKO / one who breaksBHEDO / breaking, rending	BIEDAKBIEDA	poor manpoorness
BHUMI / earth	ZIEMIA	earth
BRAHMA / gods name	BRAMA	gate ?
BRAVITI / BRUTI / say, tell, call	BREDZIĆ	talk nonsense, to rave
BUBBULA / bubble	BĄBEL	bubble
CATTARO, CATTANSAM / 4 , 40	CZTERY, CZTERDZIEŚCI	4, 40
CHA, SATTHI / 6, 60	SZEŚĆ, SZEŚĆDZIESIĄT	6, 60
CHAMA / earth	ZIEMIA	earth
CHAYA / shadow	CIEŃ	shadow
CIRAM / bark, fibre	KORA	Bark
CUCUKAM / nipple	CYCKI	breasts
CULA / top-knot of hair on the head	KULA, CZUB	Ball, sphere, round shape
DADATI , DETI , DAYATI / give	DAĆ/ DAWAĆ/ DAJ	To give / giving / give
DALETI / split	DZIELIĆ	To split
DANAM / givings	DANINA	Tribute / gift
DARU / wood	DRZEWO	tree
DASA / 10	DZIESIĘĆ	10
DASSIYATI / to be shown	DOSTRZEGAĆ	to spot
DHUMO / smoke	DYM	smoke
DAUSARO / grey	SZARY	grey
DHIGHAKO, DHIGO / long	DŁUGO / DŁUGI	long
DHITIKA /  daughter	DZIEWCZYNKA, DZIECKO	Girl, child
DIVA, DIVASO / by day	DZIEŃ	day
DIVOKO / deva	DZIW	old word for a deity
DOHATI / to milk	DOIĆ	To milk
DUSETI / to injure	DUSIĆ	strangle
DUVARAM, DVARAM  / door	DRZWI	door
DVE, DVADASA / 2, 20	DWA, DWADZIEŚCIA	2, 20
DVIKAM / two, a pair	DWÓJKA	Pair of two
EKAM / 1	JEDEN	1
ESAKO / seeking	SZUKAĆ	To seek
ETHRAHI / now	TERAZ	now
GABHIRO / deepGAMBHIRATA / depth	GŁĘBOKOGŁĘBIA	Deepdepth
GABATI speak	GADAĆ, GĘBA	Speak, mouth
GAHO / house	GMACH	Big house
GALO / throat	GARDŁO	throat
GARULA / garuda bird	ORZEŁ	eagle
GAVI , GO / cow	KROWA	cow
GHOSETI / shout, proclaim	GŁOSIĆ	proclaim
GIRI / mountain	GÓRA	mountain
GIVA / neck	GRZYWA	mane
GULA / pock, pimple	GULA	boil
HAMSO / goose	GĘŚ	goose
HASO / happy	HASAĆ	Sporting, jesting, mirth, joy
HIMO / cold	ZIMNO	cold
ISA / axis	OŚ	axis
JAMBU / apple	JABŁOŃ	Apple tree
JANGALO / jungle	DŻUNGLA	jungle
JANI / wife	ŻONA	wife
JARA / old age	JARY	old word for young
JAVO / speed	ŻYWO	speedy
JIVITAM, JIVATI, JIVI, JIVO / alive	ŻYWY, ŻYĆ, ŻYCIE	Alive, live, life
JIYA / bow string	ŻYŁA	String, vein
KABALO / a morsel, lump	KAWAŁEK	A morsel, lump
KADA / when	KIEDY	when
KAKI, KAKO / hen crow	KRUK	crow
KAPPATO / tattered cloaths , rags	KAPOTA	Old jacket
KARA / jail	KARA	punishment
KARETI / to cause to be done	KAZAĆ	To order, to tell sb to do sth
KAROTI / basin, bowl, skull	1. CZERPAK 2. CZEREP	1. bowl 2. top of the head, skull
KASO / cough	KASŁAĆ, KASZEL	cough
KASMIRO / cashmere	KASZMIR	cashmere
KATAMO, KATARO / what which	KTÓRY	which
KATTHA wherein	DOKĄD	wherein
KATU , KATU / sacrifice , sharp	KAT, KATOWAĆ	Executioner, torment, torture
KAVATAKO / the panels of the door	KOŁATKA, KOŁATAĆ	Knocker, rattle
KO / who	KTO	who
KOKILA / cuckoo	KUKUŁKA	cuckoo
KHUDDO / poor, small	CHUDY	thin
KHUDITO / hungry	GŁODNY	hungry
KUKKUTO / cock	KOGUT	cock
KULA / family, clan	KLAN	Family, clan
KUMBHO / water pot, pitcher	KUBEŁ	bucket
KUNCIKA / key	KLUCZ	key
LEKHA / line	LINA	line
LEKHO / letter	LIST	letter
LOBHO, LUBBHATI / craving, greedy	LUBIĆ	To like, to please
MADHU / honey	MIÓD	honey
MAKAKA / monkey	MAŁPA	monkey
MAKASA / mosquito	MUCHA, MUSZKA	fly
MAKKHESI / smeared, anointed	MAŚĆ	ointment
MAMAKO / mine	MOJE	mine
MAMSAM / meat	MIĘSO	meat
MANNATI / think, imagine	MARZYĆ, MAJAKI	Imagine, illusion
MASO, MASAM / month	MIESIĄC	month
MATA, MAMA / mother	MATKA, MAMA	Mother, mum
MASATI / touch	MUSKAĆ	Subtle touch
MAYAM / we	MY	we
ME / me	MNIE	me
MEGHA / cloud	MGŁA, MGŁAWICA	Mist, fog, cloud
MILAKKHO / barbarian	MLEKO	(milk ?)
MUSIKO / mouse	MYSZ	mouse
MUCCATI / be free to do, released,  urine	MOC,MOCZ	Powerurine
NA / no	NIE	no
NABHO / sky	NIEBO	Sky, heaven
NADATI / to sound	NADĘTY, DĄĆ	To blow, to sound
NAGARAM /  a town with market	GRÓD, GRODZIĆ	City, fence, mark
NAGGO / naked	NAGI, NAGO	naked
NAMA /NAMAM name	IMIĘ	name
NANA / different	INNE	Different, other
NANAM / knowledge	ZNAĆ, ZNANIE	To know, knowing
NASA / NASIKA nose	NOS	nose
NATANAM / dancing	TANY, TAŃCZYĆ	Dance, dancing
NISA / night	NOC	night
NAVAKO / NAVO new	NOWY	new
NIGADATI / tell, delare, recite	GADAĆ	To talk
NIGGHOSO / noise	GŁOŚNO	Loud, noise
NINNO / deep, lowlying	NIZINA, NISKO	Valley, low-lying
NIRODHO / not born	NIE RODZIĆ	Not born
NISA / night	NOC	night
NO / not	NIE	no
NUDATI / reject, avert	NUDNOŚCINUDNO	Nauseabored
OPATITO / fallen down	OPADAĆ	Fall down
OSADETI / to sink, to depressOSIDATI / sinking	OSADZAĆ, OSIADAĆ	To settle, to sink
PACCHA / afterwards	PÓŹNIEJ	Later, afterwards
PAHARATI / strike, hurt	POHARATAĆ	to cut
PAJJALATI / burn, blaze	PALIĆ	To burn
PAKKHI, PATANTO, PATANGO / bird	PTAK	bird
PALAPITAM / idle talk	PAPLAĆ, PAPLANINA	Idle talk
PALAYATI / run away, flee	PŁOSZYĆ	Frighten away
PAMSU / dirt	PIASEK, PIACH	sand
PANCA, PANNASAM / 5, 50	PIĘĆ PIĘĆDZIESIĄT	5, 50
PANDITAKO / pedant	PEDANT	pedant
PANHO / question	PYTANIE	question
PARIVATTO / change	PRZEWRÓT, PRZEWRÓCIĆ	turn over
PASADO / mansion	POSADA	mansion
PASO / string	PASEK	Belt, string
PATTO / bowl	PATELNIA	frying pan
PAVADATI / speak out	POWIEDZIEĆ	Say, speak out
PAVAT / diffuse a scent	POWĄCHAĆ, WOŃ	To smell, scent
PAYAKO / one who drinks	PIJAK	drunkard
PESETI / send	POSYŁAĆ, SŁAĆ	To send
PHALAM / fruit	PŁODY	Fruits, produce
PHENAM / foam	PIANA	Foam, froth
PILETI / oppress, haras	PILIĆ	to urge
PLAVATI, PILUVATI / float	PŁYWAĆ, PŁAW	To swim, float
PUCCHAT / ask	PYTAĆ	Ask question
PUNNO / full	PEŁNO	full
RACCHA / road	DROGA	road
RAKKHA / protect	RĘKA, RĘKOJMIA,CHRONIĆ	1. Hand, guarantee2. protect
RAVA / noise	WRZAWA	noise
RATI / pleasure, love	RAD, RADOŚĆ	Satisfied, happiness
RODATI / weep, wail	RYCZEĆ	Blubber, roar
ROHITA / red	KREW	blood
RUHATI / ascend	RUCH	move
SA (sanskr. SVA) / one`s own	SWÓJ	one`s own
SADA / ever, always	WSZĘDZIE, WSZYSTKO	Everywhere, all
SAKKHARA / sugar	CUKIER	sugar
SALA / hall	SALA	hall
SAMANO / recluse	SZAMAN	Recluse, medicine man
SAMO / same	SAMO	The same
SANKU / stump, stake	SĘK	Knot (in wood)
SANNA / SANNI imagining	SEN	dream
SANTO / saint	ŚWIĘTY	saint
SARADO / year	ROK	year
SARANGO / deer	SARNA	deer
SASI / moon	KSIĘŻYC	moon
SASO / a hare	1. ZAJĄC,2.  SUS	A hare 2. Leap
SASSU / father-in-law	ŚWIEKRA	Father in law
SATAM / 100	STO	100
SATO / joyful	SZCZĘŚCIE	happiness
SATTA , SATTATI / 7, 70	SIEDEM, SIEDEMDZIESIĄT	7, 70
SATTHI / 60	SZEŚĆDZIESIĄT	60
SATTI / knife	SZTYLET	Knife, dagger
SAYANA / SENAM sleeping	SPAĆ, SENNY	Sleep, sleepy
SETO / white	ŚWIATŁO	light
SIBBANI / sew	SZYĆ	sew
SIGALO / jackal	SZAKAL	jackal
SIGHO / quick	SZYBKO	quick
SIKHA / peak	SZCZYT	peak
SILABBATAM / religious rites	ŚLUBY	Holy orders, to pledge
SIVATHIKA / charnel – house	ŚWIĄTYNIA	sacred place
SUKKHO / dry	SUCHY	dry
SUNU / son, child	SYN	son
SUPATI / sleep	SPAĆ	sleep
SUPO / soup	ZUPA	soup
SUSSUTE / to be heard	SŁYSZANY	To be heard
TAD / since, from	ODTĄD, STĄD	Since, from here
TALA / surface	TŁO	background
TAHAM / there	TAM	there
TAMO / dark	CIEMNO	dark
TANU / thin	CIENKI	thin
TANTA / string	STRUNA	string
TAPO / heat	CIEPŁO	heat
TARAKA / star, the pupil of the eye	ŹRENICA	Pupil of the eye
TARAVO / tree	TRAWA	grass
TASATI / tremble	TRZĄŚĆ	Tremble, shake
TATHA / thus	TAK, TAKOŚĆ	Thus,
TE, TVAM / thee, you	TY, TWOJE	You, yours
TINI , TIMSAM / 3, 30	TRZY, TRZYDZIEŚCI	3, 30
THOKO / small, slight	TYLKO, TROCHĘ	Small, only, not much
TUCCHA / empty, vain	CZCZA [GADANINA]	Empty, vain [talk]
TVAM, TUVAM / thou	TY	you
UBHAYO / both	OBOJE	both
UDDA / otter	WYDRA	otter
UGGA / huge	OGROMNY	huge
UPPAJJATI / arise, appear	POJAWIAĆ	To appear
VACAKO, VATTI, VADATI / speaking	WOKAL, WODZIĆ, MÓWIĆ	Voice, to talk
VAHATI / bearing, carrying	WZIĄĆ	To take, to
VAKA / wolf	WILK	wolf
VANA / wound	RANA	wound
VARAHA / hog, boar, pig	WARCHOŁ	Hog, boar, pig
VASANTO / spring	WIOSNA	spring
VASO / perfume	WĄCHAĆ, WĘCH	To smell
VATI, VAYATI / blow	WIAĆ	To blow
VAYO / any period of life	WIEK	age
VAYU / wind	WIATR	wind
VEJJA / physician, doctor	WIEDŹMA	witch
VIDHATI, VIDALETI / assign, break, split	WYDZIELAĆ	To split
VIDATI / know	WIEDZIEĆ	To know
VIDHAVA / widow	WDOWA	widow
VIJAYO / victory	ZWYCIĘŻAĆ	To win
VIVADO / dispute	WYWÓD	argument
VIVARATI / open the door	WYWAŻAĆ	To force the door
VO / yours	WASZ	Yours (plural)
YATHA, YO / as, like	JAK	As, like
YUGO / yoke	JARZMO	yoke
YUVIN / young	JUNAK	Young man

Więcej na temat języka Pali (niestety w języku angielskim) jest tutaj: Podobieństwa języka polskiego i Pali

Jeśli ktoś jeszcze miał jakieś wątpliwości, to po tym artykule raczej powinny się one skończyć.

Może to nie będzie „nieprawda”, ale pokażę żywy przykład jak przetłumaczyć tekst, by nie było wiadomo, że to ten sam tekst.

Mim zdaniem najbardziej dobitny przykład: https://pl.wikipedia.org/wiki/Therawada

Tekst jest w języku Pali, czyli Polskim, tylko że w wersji ze Sri Lanki. Zbieżność nazw może być przypadkowa, ale nie da się ukryć, że nazwa przecież jest ta sama. Końcówka -i oznacza po polsku -ski np. Hindi → Hindski, Nepali → Nepalski, Bengali → Bengalski, Farsi → Farski (Perski) itd. czyli Pali to Palski.

I rozwala mnie pierwsze zdanie z Wikipedii. Therawada (pāli: थेरवाद theravāda; sanskr. स्थविरवाद sthaviravāda; dosł. „nauka starszych”)

No to już chyba trzeba być ignorantem z doktoratem jakiegoś uniwersytetu, żeby Theravada przetłumaczyć jako „Nauka Starszych”. Aż nóź się w kieszeni otwiera. Przecież nawet przedszkolak tekst Theravada albo Sthaviravada przetłumaczy jako „Stara wiedza”! Ale po 20 latach szkolnej indoktrynacji nagle mamy „naukę starszych”. Żeby przypadkiem się ktoś nie skumał, że w Indiach to język polski był językiem nauki i religii.

Tutaj tekst Hindusów, którzy odkrywają, że język słoweński i rosyjski są bardziej podobne do Sanskrytu niż np. hindi: http://pl.scribd.com/doc/14180564/INDO-ARYAN-AND-SLAVIC-LINGUISTIC-AFFINITIES (niestety po angielsku)