Ale tego wpisu, Polu to już nie pojmuję moim małym rozumkiem. Proszę o rozwiniecie. 🙂
Pozdrawiam

Polu, mężczyzn nie musisz uczyć oddychania przeponowego.
Oni to mają naturalnie oraz nieświadomie.
Kobiety ten naturalny sposób w sobie duszą i oddychają szczytami płuc, bo wystający brzuch jest nie cacy, a przy takim oddychaniu niestety wybrzusza się, jak sama nazwa wskazuje.
Najłatwiej to sprawdzić, jak to się robi, bo każdy tak umie oddychać przeponowo, leżąc na plecach i trzymając dłoń na brzuchu.
I masz rację – chwila uważności, wsłuchania się w siebie i świadomej kontroli wystarczy aby powrócić do natury rzeczy.
Pozdrawiam

Rozbawiłby mnie hermy. Jeden stał się kobietą z brodą (ma dziurkę zamiast przyrodzenia męskiego).

Pokazana tutaj wersja skrzydlatej Nagi-Echidny z dwoma wężowymi nogami przypomniała mi co pan Tadeusz Mroziński pisał o Mgławicy Orła, która znajduje się w polu gwiazdozbioru Wężownika, a dokładnie w jego części o nazwie Ogon Węża. Dalej cytuję, pana Tadeusza, gdyż sama tego nie sprawdzałam, „Mgławica ta nosi również nazwę Mgławicy Gwiezdnej Królowej Niebios”.
Może stąd skrzydlata Echidna (Mgławica Orła) ma wężowe nogi (znajduje się w polu Ogona Węża).
Pan Tadeusz pokazuje symbol gnostycki orła z wężowymi nogami, jako przykład:
https://en.wikipedia.org/wiki/Gnosticism
Sami zobaczcie. Z której strony bym nie patrzyła to mi ten symbol bardziej koguta z wężowymi nogami przypomina niż orła.
Za to w tym artykule pokazana płaskorzeźba Echidny jak najbardziej pasuje do Skrzydlatej Królowej Niebios do odpowiednika Mgławicy Orła, orła białego, przecinającego Ogon Węża.
Oczywiście, że pojawiają się skojarzenia z warszawską syrenką, która w starszych wersjach wygląda jak smoczyca.
Pan Czesław pisał kiedyś o matce Kaptordze. Matce również Słowian.
https://bialczynski.pl/2017/12/18/tyfontyfos-dywos-czyli-wielki-zmij-polnocy-usmiercony-przez-grekow/
https://bialczynski.pl/2019/03/04/9-9-4-odcieta-noga-skrzystego-byka-tura-jeszcze-o-czarze-czyli-rozbitym-i-zaginionym-dzbanie-boskim-zerywanow-archiwum-2012/
„Zatem Kaptorgataja – Ptakowężyca z czasów gdy rządziły Kobiety – Mazonki, była Nosicielką Boskiego Nasienia-Ziarna, Nosicielką Boskiej Taji, Taji – Przesłania Bogów i matką trzech synów- twórców Skołotii – Kołaka, Karpoka i Lipoka.”

Mielismy i mamy jezyk a WIEDZA slowa,mielismy odwage,WIEDZE viede I uzywalismy jej do osiagania harmonijnego Istnienia Slawiac kazdy moment zycia….ZNAJ according wiecej nie jeden,dwa ,trzy…jezyki wiesz gdzie lezy zrodlo tak slowa jak slawy Pozdrawiam

Jan Sas Zubrzycki nie jest żadną Słowiańską Wyrocznią i nie przemawia formułkami w stylu dogmatu chrystusowego, tylko wygłasza swoje własne przemyślenia, które są warte z całym szacunkiem tyle co pańskie i moje własne.

Czas zrozumieć, że w Wierze Przyrodzonej dogmatów żadnych nie ma i nikt kto stoi w Prawie Przyrodzonym nie ma Prawa od innych wy-MAGAĆ. Nikt ani jednym Słowem nie przeczy tu Sławie Słowian. Czas zrozumieć też, że nie ma Sławy bez Słowa, tak jak nie ma bez niego Mogtowiji – Magiji. Nie ma bez Słowa S-TW-OR-zenia, bo nie ma bez Słowa wy-ObRA-żenia (obRA-ZoWANIA).

Tak więc Słowo -Owo – Owal-Owis-Owulum – Wić-Wać (Wit Swąt), S u OWO (w JAJU) – jest przed Sławą (KU-RA), przed Ławą i Ławicą.

Łowy – Słowienie i Sło-Wianienie, mogto-ruszenie Światło-Mości daje Tęgę-Siłę i leży u Po-Tęgi i Po-Słowa – Sławy.
Sława jest Tęczą, która rodzi się wyłącznie w umysłach Istot posługujących się Słowem – Ludzi. Inaczej jakby to wy-S-ŁO-Wić: Sło-Wić a więc Słowo z istoty swojej jest boskie, a Sława jest po-boska – tylko ludzka. Sło-Wić = słać wić, „posyłać wić”, uścielać, uwijać – stwarzać, ale sławić nie równa się „stwarzać”, a jedynie mówić, chwalić, czcić kogoś lub coś.

To oczywiście też żaden dogmat – jako się rzekło nie ma dogmatów w Wierze Przyrodzonej Słowian – tylko logiczny wywód, nie wyłącznie etymologiczny jak u Jana Sasa Zubrzyckiego, ale szerszy, można rzec antropologiczny i okul-TUR-RAlny (okultystyczny / okół-ty-styczny = holistyczny).

Każdy więc niech mówi jak uważa i jak zauważa to na swoim poziomie spostrzegania i na swojej ścieżce rozwoju duchowego.
Ważne jest – jak pan zauważa w moim mniemaniu słusznie – aby mówić / myśleć PRAw-Wilijnie, czyli Wić Słowem.

Słuszne – już nie moim zdaniem ale obiektywnie – jest to, co dla kogoś jest działające, czyli skuteczne – i to jest chyba ostateczne kryterium PRAW-DZIWości i Prawidłowości używania SŁOWA.

Powszechnie używane określenie Słowianie jest błędne. Prawidłowo należy mówić Sławianie. Oto cytat z ww. publikacji dotyczący tego zagadnienia (str. 12 – pogrubienia moje)  „W języku polskim aż do połowy wieku XIX-go wymawiano i zawsze pisano: Sławianie. Dopiero od niedawna rozpowszechniono u nas w Polsce określenie: Słowianie, jakoby nazwa nasza nie pochodziła w istocie od sławy, tylko od słowa. Wielka to różnica, zestawiająca dwie wartości bardzo odmienne. W zgodzie z dążeniem powszechnym, aby umniejszyć wszystko co polskie na każdym kroku i w każdym miejscu, zakrzątano się w czasach ostatnich tak skutecznie, że pokolenie dzisiejsze nie ma już zgoła wyobrażenia, jaka może być różnica między Sławianinem, a Słowianinem i co gorsza nie może w to uwierzyć, że Sławianin pochodził od Sławy!”
Potwierdzeniem tego co pisze autor są polskie imiona – np. Bolesław, Władysław, Bogusław, Mieczysław, Przemysław czy Sławomir. Człon sław pochodzi właśnie od sławy np. Bogusław – sławiący Boga czy Mieczysław – sławny po mieczu. Sławomir z kolei pochodzi od sławy i miru, czyli oznacza sławiącego porządek.
Tłumaczenie nazwy np. na angielski również wskazuje na fałszywość słowa Słowianie. Np. po angielsku Słowianie to Slavic a nie Slovic. Była kiedyś Jugosławia, a nie Jugosłowia itd.
I kolejny ważny cytat tym razem ze str. 7 „A ta idea aryjskiego-sławiańskiego Ducha Sławy, Miru i Pokoju rozpościerała i rozchodziła się wraz z plemieniem naszem od Azji aż het za Ren wgłąb dzisiejszej Francji poprzez całą olbrzymią wschodnią i środkową Europę; ona rozsiedliła się i rozgościła z nieprzeliczonemi rzeszami plemienja „sławiańskiego” na ziemi italskiej i półwyspie bałkańskim, zaludniając i użyźniając pracą pługa a zdobiąc warownymi grodami i świątyniami rozległe obszary lądu europejskiego!”
Tak więc od dziś mówmy o nas prawidłowo – Sławianie. Ja od dziś będę używał właśnie takiej, prawidłowej nazwy.