W sprawie JOW-ów zgoda.

Lecz pominął Pan ważną informację, że tzw. „system prezydencki” to nie system „dyktatorski” jak w Rosji. Niecelnie więc przywołuje Pan osobę Putina. W USA, nad Prezydentem jest Kongres i Konstytucja Stanów. Jest to więc system prawie identyczny z „monarchią konstytucyjną”. Różni się tylko tym, że Prezydent ma ograniczony czasowo okres władzy i podlega cyklicznym wyborom. W dodatku ograniczonym liczbą możliwego kandydowania. W Rosji, funkcjonują tylko pozory tego systemu.

To Kongres USA i Senat, uchwala prawa narodu amerykańskiego, acz często na wniosek Prezydenta. Prezydent ma silne uprawnienia, znacznie większe niż polski Prezydent i dlatego nazywany jest ten system prezydenckim. Jednak to dalej system parlamentarny, mieszany. Bo prezydencko – parlamentarny!

W Polsce, najlepiej by się sprawdzał system referendalno – parlamentarno – prezydencki. Gdzie Naród ma możliwość ustanawiania lub odrzucania prawa, w znacznie łatwiejszy niż obecnie sposób (vide Szwajcaria). Gdzie okręgi są jednomandatowe do Sejmu (bo duża liczba posłów, 460 daje możliwość ustanowienia małych okręgów i rozpoznania kandydatów), gdzie do Senatu wybieramy 100 kandydatów w jednym okręgu – jakim jest cały kraj, wyłącznie spośród obywateli nie korzystających z środków publicznych, z doświadczeniem gospodarczym. Bo powinni oni scalać kraj i kontrolować jego rozwój gospodarczy. Osobiście, dość mam 80% posłów i senatorów należących do sfery budżetowej, korzystających z socjalizmu jaki oferuje im obecna pantiokracja!

W dawnej Polsce, nie dlatego przegrywaliśmy wojny i doczekaliśmy się rozbiorów, że była u nas demokracja parlamentarno – monarsza (szlachecka), która jest wielowiekową tradycją Słowiańską i Polską. Dopóki Kościół Katolicki nie podbił politycznie a wpierw zbrojnie, Słowian i nie wyniósł do władzy udzielnej – absolutnej, wybranych, posłusznych mu władców Słowiańskich, to Słowianie (wielka Scythia/Lechina) skutecznie opierali się ekspansji Rzymu a nawet opanowywali sam Rzym i Carogród. Działali zgodnie, w imię interesu Ludu, narodów Słowiańskich. Poróżniła ich i rozbiła tą wspólnotę języków i rodów słowiańskich, silna władza udzielna wypromowana przez Konstantynopol i Rzym. Jako rzekomo pochodząca od Boga. Do tego czasu, władcy byli tylko do celow wojennych i często wybieralni okresowo. Jeszcze pierwsze ustanowienie korony na Węgrzech wiązało się z odrzuceniem praw lechickiego rodu mieszkowego (jaki zapewne znad Dunaju pochodził) i pominiecie osoby / kandydatury syna Mieszka I, Bolesława Chrobrego. Więc plemienny w tej sprawie Madziarzy sfałszowali, przekupując dzięki Rzymowi część szlachty.

Władza królewska stalą się nadawana przez religijne centrum, Rzym (koronowania, w tym to szczególnie rozbijarce Słowian południowych z północnymi, dokonane jak wyżej przypomniałem na Madziarii/Węgrzech). Podobnie było w Rzeczypospolitej. Jednakże, szlachta zapewniła sobie statuty królewskie, zapewniały jej całkiem słuszne i mądre prawa polityczne (zachęcam do ich przestudiowania, bo w Pana czasach w szkołach o nich nie uczono w PRL-u, wyrabiając negatywny stosunek do demokracji szlacheckiej, co Pan powtarza – tej namiastki ludu po wprowadzeniu chrześcijaństwa. W Polsce dość znacznej, bo liczyła kilkanaście procent społeczeństwa).

Król i Rzeczpospolita odnosili sukcesy, gdy nie działali przeciwko sobie a zgodnie. Kiedy kwitła tolerancja religijna i szlachta była sobie równa na każdym obszarze Rzeczypospolitej, czy to; nasza szlachta polska, bojarzy ruscy, bojarzy lub szlachta litewska, przybyła szlachta protestancka i inna (Arjanie). Kiedy nastąpiła w Polsce kontrreformacja, po osłabieniu Polski militarnie potopem szwedzkim, Szlachta za namową fanatycznie katolickiego króla (personifikacji tego silnego Prezydenta jakiego Pan teraz od Polaków oczekuje), na Sejmie odrzuciła żądania Kozaków, nadania im pełni praw politycznych – czyli szlachectwa. Tego kresowego Rycerstwa Kazachskiego jakie ostało się po likwidacji Kaganatu Kazarskiego, zasilonego zbiegami. Wolnego ludu rycerskiego. Przelewającego wieki cale krew za Rzeczpospolitą, w wojnach z Turkami, Tatarami, Szwedami, Moskowianami. Wtedy, zaczęło się ustrojowe osłabienie Polski, czemu zaczyn dał Kościół Katolicki pragnący wejść szerzej na Ukrainę, opanowana przez Prawosławie.

Wówczas, ten „Wielki” Król, tylko podjudzał Kozaków do rewolty, pragnąc osłabić polską szlachtę a zyskać większe uprawnienia i ruszyć na Szwecję zbrojnie po tron. To więc, dopiero gdy skończyła się równość polityczna jaka w demokracji jest niezbędna, a raczej gdy nie była ona budowana dalej i rozszerzana na inne rycerskie warstwy społeczne, skończyła się tez prawdziwa demokracja ustrojowa (nie mamy jej w obecnym ustroju gdy rządzi pantizokracja i obywatele prawie się nie liczą bez poparcia partyj), zapoczątkowany został rozpad państwa. Dopóki mieliśmy silną demokrację szlachecką – reprezentowaną przez Sejm (parlamentaryzm) oraz Króla o mocnych prawach lecz wybieralnego i równość szlachty, w tym z magnatami, Rzeczpospolita posiadała system ustrojowy jakim kusiła swoich licznych sąsiadów. To dzięki niemu, graniczyła z trzema morzami. Nie podbijała tych terenów tylko wchłaniała politycznie, na życzenie ich warstwy szlacheckiej lub przez koligację rodu panującego – co umożliwiała władza królewska i po to głównie była prowadzona oraz dla zwykłego administrowania. Król mianował administrację, jak np. wojewodów.

Odebranie szlachcie równych praw, zablokowanie rozwoju oddolnej demokracji przez narzucenie religii panującej w postaci katolicyzmu, (Watykan zresztą poparł później rozbiory), podzieliło warstwę szlachecką i liczne narody Rzeczypospolitej oraz liczne jej wyznania. Rozdarło Rzeczpospolitą. Zlikwidowało jej potęgę tkwiącą w równości praw ludu szlacheckiego. Jak kiedyś podobnie, narzucona religia zlikwidowała potęgę wspólnoty słowiańskiej. Bo ustrój demokratyczny tylko wówczas daje silę państwu w którym panuje, gdy jest prawdziwie demokratyczny i równości polityczne są przestrzegane, pomiędzy narodami, partiami, religiami i każdym obywatelem z osobna. Wszyscy są sobie równi! W innym wypadku, dla zbudowania takiej siły państwowej pozostaje tylko ustrój prezydencki lub królewski udzielny/dyktatorski, jak Stalinizm, Hitleryzm, czy im podobne. Ale to inna bajka, jakie skutki one przynoszą dla społeczeństwa, zwykłego życia narodów, pomimo, że faktycznie budują silne państwa. Jednak silne tylko na pewien okres. Później, zżera je własna krwiożerczość od środka. Nie o to chyba powinno nam chodzić.

Rafał Kopko – ORLICKI

Paweł Kukiz stara się zachęcić mieszkańców stolicy do udziału we wrześniowym referendum. W Warszawie przy rondzie gen. Charlesa de Gaulle’a pojawiły się samochody stylizowane na wojskowe, reklamujące jego organizację i zachęcające do wzięcia udziału w nadchodzącym referendum ws. m.in. JOW-ów.

Paweł Kukiz w ostatnim komentarzu dla „Rzeczpospolitej” podkreślił: – Nie uważam JOW za system idealny, ale to granat, który wysadzi w powietrze obecną klikę polityczną.

Zdaniem Pawła Kukiza wprowadzenie jednomandatowych okręgów wyborczych pozwoli „rozwalić partiokrację”, choć będzie to jedynie krok w kierunku „zbudowania normalnego państwa dla obywateli”. Jak podkreśla, wycofał się z niegdysiejszego poparcia dla PO, gdy zorientował się, że ta partia nie zrealizuje postulatu wprowadzenia JOW-ów.

Idealnym rozwiązaniem dla Pawła Kukiza jest system demokracji bezpośredniej na wzór szwajcarski, w którym to wyborca szereguje kandydatów zgodnie z preferencjami większości. Krytykując system proporcjonalny, Kukiz żartuje, że ta ordynacja wywodzi swoją nazwę proporcjonalnie od stopnia wierności członka partii wobec jego przywódcy.

Paweł Kukiz, komentując działanie JOW-ów w Senacie, podkreśla, że postuluje podział Polski na 460 okręgów, a nie 100 jak w wyższej izbie parlamentu. W przypadku Senatu uważa Kukiz, okręgi są zbyt duże, dlatego też ludzie zmuszeni są głosować na kandydatów, których nie mieli okazji bliżej poznać.

Zobaczcie, jak wyglądała akcja organizacji Pawła Kukiza zachęcająca do udziału we wrześniowym referendum.

(DK)
http://wiadomosci.onet.pl/kraj/bojowe-samochody-zachecaja-do-wziecia-udzialu-w-referendum/clbpxy

Jacek Żakowski GW: 6 września spotkajmy się na grzybach
– Zadawanie tego rodzaju pytań milionom obywateli uważam za nieprzyzwoite zawracanie głowy i szkodliwe dla demokracji zamulanie debaty publicznej. Nikt mnie nie namówi, żebym brał w tym udział – pisze Jacek Żakowski w felietonie dla Wirtualnej Polski. Publicysta wyjaśnia, dlaczego 6 września po raz pierwszy po 1989 roku nie zamierza skorzystać z prawa do głosowania. W kolejnych akapitach tekstu dziennikarz rozprawia się z trzema pytaniami planowanego referendum.