Źle się wyraziłem. Rzekome wyjście z Polesia miałem na myśli. Ciekawe ile czasu według allochtonistow siedzieliśmy nad Prypecia.

Oczywiźcie, Borzygniewie ci turcy i persowie terz majo dziwienczne i besdziwienczne guoski i f pisowni i f mowie, zatę to oni som znafcamy naszej ortofgrafji, kturej zasat s szacónkó dla siebie samyh nalerzało by pszeztszegaci.

Oczywiście, Borzygniewie ci Turcy i Persowie też mają dźwięczne i bezdźwięczne „ha” i w pisowni i w mowie, zatem to oni są znawcami naszej ortografii, której zasad z szacunku dla siebie samych i dla tureckich uczonych należałoby przestrzegać.
Pozdrawiam

Takie stwierdzenie nijak się ma nie tylko do genetyki i lingwistyki, ale też do archeologii, która właśnie obala twierdzenie o jakiejś wydumanej pustce osadniczej między V a X wiekiem n.e.. Generalnie mówili o wyjściu Słowian z Bagien Prypeci a nie przesunięciu – może to jakaś późniejsza modyfikacja dla niepoznaki.

Oficjalna nauka nie twierdzi, że Słowianie 1500 lat temu weszli do Europy. Uważają, że wtedy przesunęli się z Polesia na pograniczu białorusko-ukrainskm m.in. na teren dzisiejszej Polski.
P.S. Prostujmy ich twierdzenia z głową 😀

link do artykułu:

https://scitechdaily.com/new-hybrid-hypothesis-shakes-up-indo-european-language-origin-theories/?fbclid=IwAR0M5IntRUlOpzJSLp_eGHIkxWXmNSFBbvG9Ekzo5L7EQ1LP7EftmgzoOBc

O Lehistanie i Lahestanie dowiedziałem się od turka i persa.

Z Mocą 💥

💪💪💪🔥🔥🔥

Borzygniewie, chwała, chwała.
Jak siebie szanujemy, to do końca, z zasadami ortografii, najtrudniejszej na świecie, ale naszej – włącznie.
Zatem wyjaśniam, że w naszym języku istnieją dwa rodzaje głoski [h]: tak zwane 'samo ha’, czyli dźwięczne 'ha’, jak w harcerzu czy druhu i 'ce-ha’, czyli bezdźwięczny aspekt tej głoski, jak w chlebie czy dachu. Jakie 'ha’ powinno być, poznać po odmianie wyrazu na pochodne (to obecnie da się sprawdzić czy poznać, kiedy ta głoska jest „w środku wyrazu”). Niczyja to wina, ze skrybowie mający alfabet łaciński jakoś musieli go dostosować do naszego najtrudniejszego, bo najstarszego języka, stąd komplikacje ortograficzne.
I tak: Lech, Lechia wymawiamy bezdźwięcznie i zatem piszemy „przez” ce-ha, bo [x] – [’ch’ zapisywane fonetycznie jako: x] w wyrazie z tej samej rodziny, czyli np. Leszek przechodzi w równie bezdźwięczną głoskę [sz], podobnie jak dach-daszek, pech-peszek, loch-loszek itp.
Za to np. druh ma 'samo ha’, tu dźwięczne 'ha’ [h] wymienia się na równie dźwięczne [ż]: w pochodnych wyrazach drużba, czy drużyna. Czyli żona pana Sapiehy to pani Sapieżyna, a jego córka to panna Sapieżanka.
Dbajmy o takie szczegóły, po od drobiazgów się wszystko zaczyna.
Pozdrawiam