Ewidentnie rumuńskie „Veneti” należy tłumaczyć jako Wenedowie lub Wendowie, ja użyłem google-tłumacza bez poprawek, stąd błędny przekład na „Wenecjanie”.
Tu pozwolę sobie przypomnieć, że mieszkańcy terenów między Odrą a Wisłą są określani przez takich autorów starożytnych jak Strabon, Ptolemeusz, Tacyt, Pliniusz, Casis Dio jako Legii, Leugii, Lygii, a przez średniowiecznego Nestora jako Lachowie, Kadłubka i Długosza jako Lechitae. Czyli u wszystkich ta sama nazwa z przestawką g-h-ch, ta nazwa nakłada się na stare nazwy używane przez narody mające styczność od południa, wschodu i płn-wschodu, tj Lengyel, Lachy i Lenkas.
Obecna Polska, a dawna Lechia/Lęhia była częścią tacytowej Suevii/średniowiecznej Słewii rozciągającej się od źródeł Dunaju po linii do morza Słewskiego/Bałtyku i na wschód do Wisły, dalej na południe do Dunaju i na zachód wzdłuż tej rzeki. Tak więc w skład tacytowej Suevii wchodziły obok obecnej Polski także Słowacja, Czechy, Austria, część Szwajcarii i większa część obecnych Niemiec. Suevia była z kolei Częścią Germanii bo wchodziły w nią również tereny Fryzji, Harcu i Hesji które trudno uznać za słowiańskie, aczkolwiek zapewne i tam istniały słowiańskie osady o charakterze wyspowym o czym świadczą nazwy takie jak miasto Kamen położone w Nadrenii/Płn.Westfalii.
Czechy zamieszkane ludem określanym przez autorów starożytnych jako Baemi czyli Bojowie, a sam kraj Boihaemum. Morawy zamieszkane były przez Markmanów/Marvani/Marharii/Maroaro (Geograf Bawarski, król Alfred, Annales Fuldenses), których nazwa wywodzi się od rzeki Morava przekręconej przez łacinników na Margus/Marcus.
Tereny obecnej Austrii zamieszkane było przez słowiańskich Rakusów.