W Lubelskiem, gdzie ja jeździłam na wakacje to nazywało się w zależności od liczby snopków, jakie się składały na te konstrukcje. Łączyły się tu dwa systemy liczenia: współczesny, dziesiętny oraz starszy, archaiczny sześćdziesiętny.
Były czasem na początku żniw stawiane piątaki, kiedy często lało i nie powinno się łączyć więcej snopków, bo zboże nie wyschłoby, tylko porośnie, czyli zakiełkuje w kłosach, oraz bywały dziesiątki. Łatwo ulegały one porozrzucaniu przez nawet byle jaki wiatr.
Ze starego systemu liczenia bywały stawiane dwunastaki, czyli po tuzinie snopków, piętnastaki, po mendlu snopków, półkopki – po 30 sztuk oraz rzadko bywały i całe kopy po 60 snopków.
Nie pamiętam teraz dokładnie, ale coś mi się kojarzy, że czy zastosowano dziesiętny, czy dawniejszy system stawiania, a zatem liczenia snopków zależało też i od rodzaju roślin wiązanych w snopki i pozostawianych na polu do przeschnięcia.
Bo nie tylko zboża , ale i rzepak oraz inne rośliny tak dawniej zbierano i suszono.
Zbożne dary, czyli zboża liczono po dawnemu, czyli w tuzinach i mendlach. Układanie zaczynano od ułożenia snopków na kształt krzyża, ziarnem do środka, a potem szły na to na to kolejne trzy lub cztery warstwy układane na tych pierwotnych koliście, słomą do zewnątrz konstrukcji. Przez to nie rozjeżdżało się to nawet, jak był nawet spory wiatr. Ostatni snopek stawiano na górze na środku, rozdzielając go na cztery części, kłosami w dół, tworząc czubek takiego postawu.
To, czym związywano garście zboża, aby powstał snop nazywało się przewrósło. Były to skręcone tuż przy kłosach łodygi zboża i rozdzielone na dwie części, tworzące długi pasek, a który kładziono odpowiednią ilość ściętego zboża, czyli garść, oberemek, a następnie wolne końce przewrósła znowu łączono mocno skręcając je ze sobą i zakładając do środka tak powstałego snopka.
Pozdrawiam

Czyli już rozumiemy SŁ-OWO: „musicie się na n-owo[OWO – jedność dopełnień=PEŁNIA przed podziałem] NA-ROdzić z DUCHA i z WODY” – przypomnieć w SOBIE PRAMATKĘ wzorcową i już nigdy nie bać się.
GRA-NICA przejście z NICY[PIERWNICY] do GRY.

W mojej okolicy snopki ustawiałem w mendelki.

OR – RA w działaniu, aktywne RA w JądRO, ORzech, ORzy= J-ARry, ORać, ORzywiać, ORzyna-Jeżyna, ROdzić, JAwOR itp. Czyli poniekąd to sie bardzo dobrze zgada z funkcją słowa or, oro – albo albo, w tę lub w tę – Przejscie przez granicę – nAROdziny.

Z NASZEJ Jawii, Czyli JA w JA [Harmonizująca wszystkie energie czakra SERCA w połączeniu z szyszynką]zrobili sobie AjwAj. Nam wmówili, że świat skutków[widzialny] to Jawia. Świat skutków to świat od Czakry splotu słonecznego{królestwo JA w AN[JA w NA strona ISTU]} w dół do czakry podstawy. Cielesność, fizyczność z zasłoniętym dostępem do KORONY.

Jest taki KLON – JAWOR[JA w OR – JA w operatorze logicznym .OR.???[.OR.oznacza lub(brak jedności)].
Była taka zabawa: „Jawor, jawor jaworowi ludzie, budujemy mosty dla pana starosty. tysiąc koni przepuszczamy a jednego zatrzymamy…”
Była też wyliczanka: „ene due like fake…” Jako dzieci mielismy PRAnie mózgów – lubimy kłamstwo i jeteśmy klonami i ciągle albo tkwimy w tej fikcji, albo z nią walczymy dając temu SWĄ E_MOCjonalną Uwagę= podtrzymując trupa.

W Naszym Ojczystym[JA czystym] języku na córkę JANA mówimy JANowa, na syna mówimy JANów. Na córkę JEHA powiemy JEHowa. A więc NASZA Wzorcowa MATRYCA – CZŁOWIEKA zRODzonego PRAMATKA to JA w Jowa[JA w JAWA(?)].
DLA ludzi [KLONÓW???] ze świadomością Materii bez jedności z Duchem, zapętlonych w splocie słonecznym[samo swiadomość sięga 3 czakry – (# na klawiaturze – więzienie) – królestwo JAwAN matryca nazywa się JAwANowa – ta została poddana przeróżnym manipulacjom. a ONA jedynie odzwierciedla stan wewnętrzny zastraszonych ludzi, którym wmówiono, że nie posiadają DUCHA.
PRAwdziwa PRAMATKA obejmuje i tą część anomalii[ otorbiony nowotwór w ciele NADISTOTY – właśnie się wchłania] – matrycę jehowa[JAwANowa]. Na planie Najwyższej istoty Na PRAwił to CHRYSTUS. SYNu OTO MATKA TWOJA. MATKO OTO SYN TWÓJ.

W Małopolsce, w Lanckoronie i okolicy, Kalwarii i Wadowic oraz w górach w Szczawnicy i nad jeziorem Rożnowskim (Tabaszowa, Tropie), gdzie jeździłem na wakacje jako dziecko i młodzian, nazywało się to postawek.