Zew – wzywać, nazywać pozywać – zew krwi wezwanie krwi, zwać – mówić wydawać zwięki czyli dźwięki – źwięki.
Ziew, od ziać, ziewać – czyli wydawać dźwięk źwięk z roz-źawionej paszczy. To również nawiązuje do grzmotu i błyskawicy, a sev i sijew to nic innego jak siać – sypać ziarno lub światło – z chmur czy z niecy Boga Siewcy, czyli Sewsa-Sewaista-Swaistyksa, ŚwiatłoŚwiata, Świętowita, Świastyki (nieca, niecić, nic, nica, nieca lub niecka to zagłębienie, dołek, worek, dół -dolina, żeńska rodnia) lub sypać ziarno z niecki siewcy człowieka (jako na górze tako na dole). Bóg Piorunami Sieje Ziarno w Niecy Matki Ziemi, a człowiek go naśladuje – zanieca, zasijewa czyli zasiewa życie w glebie.

Zeus ma nawiazanie do światła również w Dziews, Dzeus, Deus – Dawca Światła, jasności stąd Dzień i Dziews, słowiański Darzbóg/Dażbog/Daćbog/Dabog – Dawca Światła Niebieskiego, bóg Nieba i litewski Diews – również bóg Nieba.

What is very interesting is this: The god’s name in the nominative was Ζεύς (Zeús). It was inflected as follows: vocative: Ζεῦ (Zeû); accusative: Δία (Día); genitive: Διός (Diós); dative: Διί (Dií).

A vocative expression is an expression of direct address. This is what we use when we are shouting someones name. In this case when we are shouting thunder god’s name. So I was right. People used to look at the rumbling sky and shout Ζεῦ (Zeû) = Sev…
Now here is the question: where does South Slavic word „sev, sijev” meaning flash (chiefly referring to lightning) come from? And does it have anything to do with Zeus (Zevs in Serbian, Zefs in early mediaeval Greek)? Maybe Balkan „Slavic” population originally pronounced the God’s name as Sev which became the name for the thunder and lightning after the Christianisation?

http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2019/11/thunderer-thunder.html

1. „South Slavic word „sev, sijev” meaning flash ”
2. „So I was right. People used to look at the rumbling sky and shout Ζεῦ (Zeû) = Sev…”
A co by się stało , gdybyśmy te słowa zapisali po naszemu , zew , ziew i ziać (dla zeju/”Zeû” ) . Dwa pierwsze można sklasyfikować jako onomatopeje „paszczowe” 😉 , trzecie też jest związane z „paszczowością” , ale … odnosi się do czynności – zionąć , np. ogniem jak smok. Zatem jest najbliższe temu, co pisze autor, gdyż być może słowo to wypowiadano , gdy niebo zionęło błyskawicą?

Tak – oczywiście, pisałem o tym w „Odciętej nodze Byka/Tura”

Tutaj: https://bialczynski.pl/2018/12/26/9-9-2-odcieta-noga-skrzystego-byka-tura-helena-kapelus-koleda-o-turze/

Cytuję:

„W powyższym fragmencie tekstu mamy świetne nawiązanie do Hercyńskiego Lasu – Lasu Haryjskiego i Harzych Gór, Gór Harz; czytaj: Haż, a nie jak Niemcy współcześni Hartz, czyli Gór Harów, Gór Harskich/Haryjskich, Horzejących (Gorzejących), gdzie hara – w językach słowiańskich znaczy po prostu góra, więc to jest ich naprawdę pierwotna nazwa najprostsza, archaiczna: Góry – Hary. Jak widać dla Rzymian i Greków były to góry mityczne, bajeczne i pełne dziwów.

Góry te, Hary owe, ciągną się od Harzu/Gorzu, czyli Górzystości na zachodzie, przez pasmo środkowe Harkonoszy (Karkonoszy/Góronoszów/Górniosów-Góronysów – Gór Nysy/Sudetów) i Gorców/Harców/Horców (Beskidów) poprzez cały wielki Łuk Harpat/Harpątów/Harpętli (Karpat – Gór Pątnych/Pętlnych – Har Pętli) na wschód, nad samo ujście Dunaju do Morza Czarnego.

Te góry oddzielały od Świata Śródziemnomorskiego Harię, Hiper-Boreję (Wielką Borzanię – siedzibę Wichru Północnego – Boreasza) oraz znajdujące się po północnej ich stronie Górę Nysę (Ślężę – Górę Wznoszacą się z Równiny, Górę Naszą) i Rzekę Nysę (Naszą, ze Wzniesień Noszącą Wody) z leżącym tutaj według Greków Ogrodem Hesperyd i Złotą Jabłonią, a też legendarną Górę Peuke/Pałkę (Góry Świętokrzyskie) siedzibę potwornego Ladona/Łady czy Dziwa/Dywona/Tyfona/Tiwaza, postaci znanych z opowieści mitycznych Greków i ludów Małej Azji. Czy to nie były Ludy B/W-Hataru – Ludy Morza/Gór-Har, które najechały około roku 1500 p.n.e. i objęły władanie nad semickimi Hetami, Egipcjanami, Izraelitami i afro-semickimi Grekami?!”

http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2019/11/neda.html#comment-form
Neda
„Neda (Νέδα) is a river in the Arcadia” (…) Strabo remarks that „Neda is the name of a river that comes down from the Arcadian mountains and its well springs were opened by Rhea who came there to get purified after she had given birth to Zeus” (…) Pausanias claimed „River Neda receives near Phigali the 'stream of impurity’ Lumax which derives its name from the purification of Rhea”. The Greek „lumax” is exact translation of the Hebrew „Nida”! ”

https://en.wikipedia.org/wiki/Nida_(river)
„The Nida itself is made of two smaller rivers, the White Nida and the Black Nida”

http://oldeuropeanculture.blogspot.com/2019/11/bescherkind.html