Tu ciekawe znaczenie slowa JAGAN-slowo pochodzi z Sanskrytu znaczy miejsce lub okreslony obszar,jest rowniez innym okresleniem Wisznu[tego ktory utrzymuje zycie na Ziemi]…..

jagan
jagan- a japanese term loosely translated as 'evil eye’. Gives it’s weilder the powers of telepathy, telekinesis, an easier time learning swordsmanship, god-like speed, and the attack know as 'The Dragon of the Darkness Flame’. Those who posses jagan eyes are know as jaganshi.
The charecter Hiei from the anime Yu Yu Hakusho has a jagan eye.2
jagan
1) Comes from the word 'Jagah’ in Sanskrit, meaning Place or Land or Location. It is another name of Lord Vishnu (the maintainer of living beings on earth) considered the husband of Mother Earth (the place or land) from his 2nd avatar of Koorma (Boar) where he saves the Mother Earth from a Demon and marries her protecting her.

2) It is also a nick name formed from 'Jagan’nath (Jagah + Nath(king / ruler / husband), again representing Lord Vishnu.

Descriptions of this name can be found in the ancient books in India in Sanskrit, Tamil, Hindi and other languages including the Sutras, Vedas and Bhagavad Gita.
Jagannath (Jagah + Nath), Jagadeesh (Jagah + Eesh(represents Lord Shiva the annihaltor of life)), Jaganmohini (Jagah + Mohini(represents a lady)), Jagadambal (Jagah + Ambal(represents a lady godess))
#jegan#jagat#jagah#jagannath#jagadeesh
by Jagan June 30, 2006

Polowac-JAGen[niem.] a oto co wiki prezentuje https://en.wiktionary.org/wiki/jagen. „proto germaine-jagona”ciekawa pisownia i etymologia : escendants[edit]
Low German: jagen, jogen
German Low German: jagen
→ Old Norse: jaga
Faroese: jaga
Danish: jage
Swedish: jaga

Pani tak na poważnie ?

Proszę zauważyć, że dla terminu „skeytim” w ostatnim przytoczonym wersie, Pietraszewski używa znaczenia „muchy”, gdy ja po prostu „Skitowie/Scytowie”. Miejscowa ludność, mogła faktycznie nazwać/przezwać muchy nazwą od Scytów, z uwagi na ich liczebność. Pietraszewski znał język awestyjski, lecz w wersji już po kilku tysiącach lat od jego istnienia w Persji. Nie jest możliwe, aby język ten, zachował się w oryginale. Stąd, rozumienie szeregu terminów, wymaga licznych powiązań etymologicznych. Ja kierowałem się jedynie rdzeniami słowiańskimi, intuicją.
Gdyby w ten sposób przetłumaczyć całość, możliwe, że poznalibyśmy nie tylko nasz pradawny słowiański/scytyjski, lecz również historię naszej ziemi (występują tam inne miasta niż Kraków, bo i Nysa, i inne mające w Polsce podobne brzmienia) oraz podboju bliskiego wschodu – Persji, przez Scytów.

Kiedy czytam Pietraszewskiego tłumaczenie Zaratustry, to jego zdania bardzo często widzę niebywale dłuższe niż tekst, jakby wiele do nich dodał. A przecież Arjowie to nie Chińczycy. Jak intuicyjnie to odczytuję, rdzeniami słowiańskimi i niekiedy wspierając się tylko tłumaczeniem Pietraszewskiego, to wychodzi mi opis założenia Pra – Polski ; Arji centralnej a następnie cechy tej krainy, po czym wiedzenie jej wojów na podbój, na południe, celem rozprzestrzeniania wiary w ich boga. A nie tylko tekst religijny! Poniżej moje intuicyjne odczytywanie tych przekładów. To oczywiście zabawa, lecz coś mi tu gra …

4.
Oryginał:
Wyspoj eńhusz, astwao eiryenem, wejedzoj frażnwad.

Pietraszewski:
(Wszakże) wszystko bywałe, tj. wszystek lud zostaje w życiu a rządzie li tylko sobie udzielnym, (rozprzężonym) i każdy tylko poznaje się (świątkuje, nic nie robi).

Rozkład:
wyspoj ; wyspa/miejsce
(j)eńhusz ; An/jego – kusz/państwo/kraina
(p)astwao ; pastwisko (państwo)
(A)/eiryenem ; arjów/arjowym
wejedz-oj ; wejdź – ja
(w)/franżwad(i) ; w-ran-(i)ż-wadi

Orlicki:
W miejscu mego państwa, pastwisk arjowych, wschodzę ja rano nad wodami.
[Tu stwórca jako Słońce opisuje krainę ludu jaki stworzył jako pierwszy i miejsce jego narodzin – Arję]

„Wyspoj jeńkusza pastwało airjenem wejedzoj w raniż wadi”

6.

Oryginał:
Peoirym bitym.

Pietraszewski:
Po raz pierwszy, i po raz bywały (jam towarzysztwa ludzkie stwarzał).

Rozkład:
pe-oi-rym ; na – pierwszy – rym/rytm/razy
bitym ; bity/uderzającym

Orlicki:
Pierwszy równo uderzałem.

8.

Oryginał:
Meżimarewe żethem heitym.

Pietraszewski:
Ja nieśmiertelnego zycia jestem, byłem i będę.

Rozkład:
Meżim-ar(j)ewe ; mężem – arjowym
że(m)-them/tem ; żem tam
hei-tym ; żywym – tym ; żył

Orlicki:
Mężem arjowym żem tam żył.

20.

Oryginał:
Skeitym, jęm gawecze, dayecze pojuru Mahrkoj.

Pietraszewski:
Syczące Muchy, jedzące takowe Bydła, on tam napuscił, ten przepełniony miłoscią piekielną.

Rozkład:
Skeitym ; ściśnietym/szczytem/Skitowie/Sczytowie/Scytowie
jęm/j-em ; jem/jestem/jam
gawe-cze ; gawiedź/gada/mówi
daye-cze ; dające
poju-ru ; poj – uru (miasto)
ma-hr(a)-koj ; ma – hrad/grad – kaj/gdzie

Orlicki:
Skitów jam mowę dałem miastu Memu Hrakoj.

„Skeitym jem gawecze dajecze poj uru ma hrakoj”.

23.
Oryginał:
Ejewoj desem, eseńhemcze, zojithrenemcze, wehisztem, frathweresem ezem, – joj ehuroj mazdao.

Pietraszewski:
Po raz jedenasty, co do jaźni życia mojego, co do ożycia potrzebnego, co do wejścia na mieszkanie, przetworzyłem to wszystko – ja, Bohater Stworzenia.

Rozkład:
(An)/E(n)-je-woj ; ja/On – pierwszy/jeden-wiedzie/prowadzi
d(j)es-em ; dziesięć / zastęp
jese(ń)-hem-cze ; jesień/pełnia – życie – cze ; dojrzałość
z(l)ojit-hren-em-cze ; złote – hroni/mężni – em – cze
we-hiszt/hi-szt-em ; we/w – mieszkaniem/życia dom (sztetl) – em ; w miasta
(f/w)rath-weres-em ; wrota/drzwi/brama – zamknięte/otwarte – em ; bramę otwiera
ez(t)em ; jestem
joj ; ja
(l)e-hu-roj ; Le/La/lex/Lachu/Lechu < równość/prawo – życiu – rój/ludów ; prawo dawca ; Stwórca
maz-da(j)o ; maź/gleba – dawa/daje ; życio-dawca

Orlicki:
Ja pierwszy wiodę zastępy dojrzałych złotowłosych mężów, miast bramy otwierajacym jestem – ja prawo – dawca, ziemi władca.

Źródło:
http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/applet?mimetype=image%2Fx.djvu&sec=false&handler=djvu_html5&content_url=%2FContent%2F108962%2Findex.djvu&p=2

Analiza wstępna;
Rafał Kopko – Orlicki

I.

Tekst z oryginału w piśmie łacińskim:
Ezem dadhem. Spiteme Zerethusztre, esoj ramoj daitym. Nojid kudet żaitym.

Tłumaczenie Ignacego Pietraszewskiego:
Jam jest dawca, Twórca. Ty uczony Zoroastrze, bądz spokoj dającym, – bo nie ma, ktoby go dał przyzwoitszym.

Wnioski:
Widać z tekstu orygianału, spisanego możliwie wiernie w łacinie przez znającego doskonale język perski i awestyjski Ignacego Pietraszewskiego, który nie mógł tutaj popełnić błędów, że słownictwo jest brzmieniowo nawet gdy go nie rozumiemy, ogromnie bliskie wymowie słowiańskiej. To po prostu język dawny, słowiański w wydaniu scytyjskim.
Moim zdaniem, szczególnie bliski, być może najdłużej językowi Słowian łużyckich i Serbów bałkańskich oraz Chorwatów. Nic dziwnego, gdyż kultura łużycka to być może kolebka mowy słowiańskiej, zaś Chorwaci przyszli z Persji w wiekach późniejszych, poprzez obszar Rusi i Karpat.
Po analizie na mój sposób jaki przy pomocy tłumaczenia I. Pietraszewskiego daje możliwość poprawnej etymologii wyrazów, dochodzimy do starożytnych terminów prasłowiańskich.
Nie tylko potwierdza to starożytość mowy słowiańskiej, lecz również pozwala wywieść, jak brzmiał język Scytów południowych.
A także, jak brzmiał język Arjów z obszaru Polski i Rusi, od których awesty i zapis przetłumaczony z Zoroastry, wywodzi swoje słownictwo pierwotne.
Słowem, jak brzmiał język nie tylko starosłowiański, lecz presłowiański od ok. 4000 l. Pne.
Należałoby go jeszcze porównać z Wedami.
Taką pracę powinni dawno wykonać nasi językoznawcy, mając tak wspaniałe źródło tłumaczeniowe i oryginalne, bo książka jest napisana w kilku językach; awestyjskim, perskim, niemieckim, francuskim, polskim.
To dosłownie skarbnica wiedzy, dla dowiedzenia się, jak brzmiał presłowiański język. Obecnie, takim źródłem jest co najwyżej starocerkiewny ruski co daje jedynie mowę starosłowiańską, nowożytną. I tu zapewne tkwi problem badawczy, bo okazałoby się, że sami Polacy są w stanie językoznawczo potwierdzić nie tylko swoje istnienie w Europie tysiące lat, lecz nawet starożytność swojej mowy, dawniejszą niż innych nacji. Tym samym, wywodzenie lub przynajmniej szerokie z niej czerpanie przez inne ludy.

ANALIZA

1) ezem

A.
prawdopodobne wywodzenie:
ezem < (j)ez(d)em < (j)es(t)em

B.
zmiany w stosunku do j. polskiego:
wycięcie przedrostka „j” w zaimku „(j)e/ji/ja”,
wycięcie przedrostka „d” w zaimku „(d)em/tem”,
zamiana dawnego arjowego miękkiego „t” w twardsze perskie lub południowo – scytyjskie „d” w innych wyrazach więc pierwotnie pewnie podobnie tutaj „dem/tem”,
zamiana miękkiego „s” w twardsze „z”,

C.
odmiany podobne:
ezdem / jezdem / jesdem / jestem

D.
rozbicie na spotykane rdzenie:
ji – s – tim
je – s – tem
je – – – tem
je – z – dem
e – z – dem
jo – s – tem
ja – z – tym

E.
prawdopodobne znaczenie współczesne;
ja – tym ; jestem

F.
tłumaczenie Ignacego Pietraszewskiego:
ezem ; jam jest

G.
Uwaga Orlickiego:
Wymowę „jesdem” spotykałem na południu Polski, na wsi poleskiej.

2) dadhem

A.
prawdopodobne wywodzenie:
dadhem < da(j)(t)hem < da(w)(t)hem

B.
zmiany w stosunku do j. polskiego:
wycięcie przyrostka 'j/w' w „da(j)” lub wycięcie przyrostka 'w' w „da(w)”,
zamiana arjowego „t” w perskie „d”,

C.
odmiany możliwe/podobne:
dadhem / dajthem / dawthem ;

D.
prawdopodobne pra znaczenie;
dawcą – thu / od-dechu (życia) ; Stworzycielem / Stwórcą

E.
tłumaczenie Ignacego Pietraszewskiego:
dadhem ; dawca, Twórca

II.

Kolejne wersy:

Tekst z oryginału w piśmie łacińskim:
Jejeidihi zyi ezem, nojid daidhyem. Spiteme Zerethusztre, esoj ramoj daitym. Nojid kudet żaitym.

Tłumaczenie Ignacego Pietraszewskiego:
Gdybym ja żył pokarmem, nie miałbym potrzeby współdawcy. Ty więc uczony Zoroastrze bądź spokój dającym, bo nie ma, kto by go dał przyzwoitszym.

Uwaga:
Mamy tutaj Boga, który przekazuje wiedzę Mesjaszowi – Zoroastrze. Wyjaśnia, dlaczego w jego słowa i rękę, wkłada swoje słowa przekazane duchem. Posługuje się nim jako narzędziem tego przekazu, uważając za czystego, godnego. Czy Wam to nie przypomina Nowego Testamentu?

Wnioski – Orlicki:
Nie mam teraz czasu się tym dalej pobawić. Zachęcam grupę osób, do wspólnej pracy nad tą książką w podobny sposób. Odmienne zdania zawsze można oznaczyć. Może najwłaściwiej byłoby wypracować na wzór niniejszego, wspólne narzędzie analizy, bez wdawania się w zwichrowane i często niepoprawne dogmaty językoznawców. A bardziej instynktownie, jak ja to uczyniłem. Po wypracowaniu jednakowymi narzędziami, takiej analizy, można materiał zebrać od kilku osób i stworzyć porównanie, właściwy wynik. Pani Joanno, może od tego Pani zacznie? To chyba nie przypadek, że Pan Czesław wrzucił teraz ten wykład o autorze, co skłoniło do spojrzenia ponownie w jego tekst (kiedyś dawno temu go czytałem), gdy akurat Pani zasugerowała wspólną pracę nad słownictwem pra-słowiańskim. Takie słownictwo, warto zacząć odtwarzać w oparciu o jeden tekst, najstarszy. A to tłumaczenie odkrywa nam właśnie taki materiał. Jest nieocenionym dziełem dla języka polskiego i mowy słowiańskiej! W ten sposób, wyłonicie zestaw słów starożytnych, słowiańskich, ich części składowe; rdzenie, morfemy, rozpoznacie zmiany w stosunku do obszaru Polski. Na tak stworzonej bazie, będziecie mogli budować dalej. W zasadzie, z tej książki można stworzyć słownik najstarszego języka słowiańskiego, czyli przedpolskiego. Jednego dla wszystkich Scytów.