Oto pierwszy przykład jaki znalazłem w ciągu minuty. Zobrazowanie wykopalisk jednego z setek grodów.
To nie są drogie środki, a różnica w odbiorze wielka. Pomysł, zaangażowanie i praca, której zabrakło w obrazie i dźwięku drużyny dr Przybyły.
https://www.youtube.com/watch?v=vOd-zlJKMXw

aby zestawiac wiedze,czytajac artykuly warto robic notatki w dzienniku,jak znalazl kiedy umknie w nadmiarze zyciowych zmagan jakis wazny szczegol.Pisac to pomoze w kontynuacji,dalszej budowy,notatki z podrozy w swiat starych dziejow i przyszlych tych ktore jeszcze nie narodzonea zaplanowane w gwiazdach istnieja.Pozdrawiam

Bardzo solidny wpis merytoryczny z dużą dawką wiedzy. To bardzo mnie cieszy, bo sam nie mam czasu na przedstawianie w dyskusji tak solidnie udokumentowanych merytorycznie twierdzeń. Wiem że zawsze by się przydało, ale to przekracza możliwości pojedynczego człowieka, przy takiej liczbie artykułów i dyskusji pod nimi.

P.s. Jak widać w zaprezentowanym filmiku, cytadela w Maszkowicach to przyczynek do szukania pradawnych twórców podobnych obiektów na terenie Odrowiśla, wszędzie tylko nie na ziemiach, z których pochodzą zabytki, tak jak w tym przypadku a to w kulturze Otomani – Füzesabony, a to znowu w kulturze minojskiej, mimo, że tamtejsze budowle w rodzaju twierdzy są późniejsze niż cytadela maszkowicka. Zatem popatrzmy się na inne obiekty obronne z horyzontu czasowego innych kultur, np. mierzanowickiej (XXI-XVI w.p.n.e.). Ludy tego kręgu – na wzgórzu w miejscowości Sadowe kilkadziesiąt kilometrów na północ do Krakowa, sześćset lat przed maszkowicką – zbudowały potężną warownię. Istniejąca w latach 2500 a 2200 p.n.e. budowla obejmowała obszar ponad pięciu hektarów i była ufortyfikowana. Wyposażono ją w dwa rzędy wykopanych rowów obronnych. Wydobytą z nich ziemię użyto do usypania umocnień, dodatkowo obłożonych kamieniami. Ludność zajmowała się rolnictwem i hodowlą oraz prowadziła osiadły tryb życia. Inne – z obrębu tej kultury – imponujące konstrukcje znaleziono w Trzcinicy na wzniesieniu górującym nad doliną rzeki Ropy niedaleko dzisiejszego Jasła. Zbudowany tutaj ok. 2100 r.p.n.e gródek zajmował obszar 56-60 arów i był jednym z najstarszych tak silnie ufortyfikowanych grodów na ziemiach polskich. W tym kontekście warto wspomnieć o niedawnych odkryciach w Podłężu w powiecie wielickim pod Krakowem, gdzie natrafiono na osadę trwającą w obrębie kolejnych kultur, zaczynając od wczesnej epoki brązu, następnie epokę żelaza, przez średniowiecze, aż do czasów nowożytnych. Ciągłość osadnicza pokazuje jednoznacznie, że nie ma tu mowy o jakiejś wymianie ludności, ponieważ od tysięcy lat trwała ona na tym samym miejscu przez kolejne i kolejne pokolenia. Jednym z nich była również pradawna warownia z czasów kultury łużyckiej w wielkopolskiej miejscowości Bruszczewo. Odkryto tutaj ośrodek hutniczy z około 1600 r.p.n.e. Ówcześnie był to największy taki ośrodek na północ od Alp. Nie było czegoś podobnego ani w zachodnich Niemczech, ani we Francji, Wielkiej Brytanii, Szwecji, czy Rosji. Jego początki, zapewne sięgają jeszcze okresu kultury unietyckiej. Najbardziej znaną osadą obronną kultury łużyckiej jest powstała około roku 738 p.n.e. osada na wyspie jeziora w Biskupinie na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Zamieszkiwało ją ponad 1000 osób. Oprócz osady biskupińskiej występowało wiele podobnych, które mając takie same założenia konstrukcyjne, nie ustępowały jej, czy wręcz niektóre z nich były jeszcze większe. 14 km na północ od Biskupina, między jeziorami Dobrylewskim i Sobiejuskim ulokowana była osada obronna rozciągająca się na ponad 6 kilometrach kwadratowych powierzchni. Powstała około 750 r.p.n.e. osada w Sobiejuchach jest trzykrotnie większa niż biskupińska. Zaledwie 9 kilometrów dalej – w miejscowości Izdebno – znajduje się kolejny tego typu obiekt osadniczy, obejmujący obszar 1,6 hektara. Niedaleko są następne, tj. w: Smuszowie, Tarnowie, Ostrowitem Tszemeszeńskiem, Jurkowie, Pudliszkach. Tworzyły one system fortyfikowanych osad rozciągających się łukiem na południe i wschód od Poznania. Pozostałości takich konstrukcji znajdujemy w wielu miejscach Odrowiśla, np. w Chełmie. Podobną osadę obronną, obejmującą obszar 2,2 ha i otoczoną wysokim na 6 metrów oraz szerokim u podstawy na 10 metrów wałem obronnym, odkryto w Wicinie w województwie lubuskim. Wokół niej odkryto dwieście punktów osadniczych. Na Dolnym Śląsku zidentyfikowano – powstałą w X-IX w.p.n.e. – fortyfikowaną osadę w miejscowości Grzybiany. W śląskim Grodźcu, dzielnicy Będzina, na szczycie Góry św. Doroty ulokowana była kolejna osada obronna, założona prawdopodobnie ok. IX wieku p.n.e. Takąż konstrukcję osadniczą, datowaną na X wiek p.n.e odkryto niedawno w Trzcińsku Zdroju w województwie zachodniopomorskim. Obwałowane grodzisko kultury łużyckiej odkryto również w Biskupicach koło Wieliczki. Niewiele dalej, na wzgórzu zwanym Chełmkiem, występowało kolejne grodzisko z tego samego okresu. W Milejowicach na południe od Wrocławia występowała osada z VII w.p.n.e. otoczona czterema rzędami palisad. Podobną z założenia do milejowickiej osadę zlokalizowano w miejscowości Kurim na Morawach. Wielka liczba osad obronnych bądź otwartych, także cmentarzysk kultury łużyckiej – znajdowanych od Łaby na zachodzie, po dorzecze Bugu na wschodzie – dobitnie świadczy, że nie może być tu mowy o przypadkowości i oddzielności istnienia poszczególnych centrów mieszkalno – obronnych. Ich długotrwałe istnienie dowodzi, że stanowiły one część rozległego związku, który jednak musiał liczyć się z koniecznością obrony swojego stanu posiadania.

Mnie cieszy że ten komentarz jest zrównoważony i że mówi o powiązaniu z kulturą archeologiczną znad Cisy, czyli Naddunajską, a nie określa z góry że to była taka a taka nacja, że zbudowali to Minojczycy/Grecy itp. Owszem martwi nieco brak w myśleniu szerszej perspektywy. Zwracam na to właśnie uwagę. Nie mówię już że należy mieć program poszukiwania dalszych takich budowli a nie założenie a priori że to będzie jedyny ewenement i nic już więcej być nie może. Nie słyszę żeby ktoś myślał nad sprawą gdzie są groby tych wszystkich pokoleń zasiedlających fortecę. Skoro nie ma ich w obszarze fortyfikacji to gdzie są? Tam gdzie zostaną odnalezione mamy szansę znaleźć DNA i zbadać haplogrupy. Groby nie mogą być daleko od tego fortu. Czas funkcjonowania tego ośrodka jest dosyć zbieżny z terminem Bitwy Nad Dołężą (1300 pn.e.). Podobno twierdzę opuszczono w 1500 p.n.e., ale od 900 p.n.e – a więc w kulturze łużyckiej była znów używana od 900 roku p.n.e. do 400 p.n.e.. Między tymi kulturami od 1750 p.n.e. do 400 p.n.e. jest na terenie Polski ciągłość archeologiczna, nie w tym miejscu ale w wielu innych miejscach, i jest ciągły rozwój, doskonalenie cywilizacji.

Kolejne pytanie zatem – było Imperium/Konfederacja kontrolujące wydobycie i wytop brązu oraz bursztynu – czy nie? Ten ośrodek podobno te szlaki kontrolował. Skoro Scytowie zaatakowali około 400 pn.e. Lechię Nadwiślańską to atakowali bo mieli co , była tu organizacja na co wskazuje obszar tej jednej , jednolitej kultury łużyckiej czy nie było? Więc co Scytowie zaatakowali i po co? Nic bo nic tu nie było?

Brak logiki w obalaniu tezy o Imperium/Konfederacji Lechitów – tak jak brak logiki w teorii Allo Allo.