Żeby żyć w pokoju z Żydami,musielibyśmy zaakceptować ich kłamliwą wersję historii.
Każdy kto ma inne zdanie niż Izrael jest wrogiem nr 1.
Czy wobec tego pokój z Izraelem jest możliwy?

Pokój z żydami a pokój z Żydami to dwa różne pokoje.
Poza tym,czy Żydzi chcą pokoju czy władzy nad światem?
Ich nie interesuje pokój więc rozmowy o pokoju tracą sens.

Jedyne co może uspokoić Żydów/syjonistów,to siła.
Dopóki są od kogoś słabsi dopóty są grzeczni.
Tyle lat mieli możliwość wykazać się i udowodnić ile są warci,no i pokazali
ale niestety na swoją niekorzyść.

Zamiast negocjować z terrorystami,lepiej poszukać sprzymierzeńców,tylko gdzie.
USA/Izrael drugiego stopnia?
Niemcy/USA drugiego stopnia?
Rosja wiadomo …hm,Skandynawia to już jest islamski hotel…pozostają obce cywilizacje.

Wszystko fajnie panie Orlicki i zgadza się wywód i niby logicznie, tylko jak zawsze pańskie rady prowadzą donikąd. Ma pan jakiś lepszy pomysł na przyszłość niż proponowany przez Mariana Nosala pokój z Żydami?! Żeby nastał jakiś pokój chyba trzeba rozmawiać. Przekonajmy się najpierw co wyjdzie z rozmów zanim pan rozpocznie kolejną wojnę. Pamięta pan takie powiedzenie „Po owocach ich poznamy”?

Czekamy wszyscy na pańską pozainternetową aktywność na rzecz Ruchu Wolnych Ludzi, Wolnej Polski i Pokoju na Świecie.

Cały Izrael współczesny, to też nasz produkt, który się wstydzi tego rodzica.

Polacy założycielami Izraela?
Izrael stworzony został rękoma nazistów/syjonistów.

Hitler zalozycielem Izraela
http://members.upcpoczta.pl/s.nagorski/hitler/hizpol.pdf

„Bajkę o 6 milionach żydów wymyślono w 1915 roku
i lansowano nieustająco do wybuchu II wojny światowej”

W IMIĘ TORY. ŻYDZI PRZECIWKO SYJONIZMOWI

Zadaniem tej książki jest zaprezentowanie czytelnikowi historii oporu przeciwko „nieubłaganemu i wszechogarniającemu” zagrożeniu syjonizmu, oporu, którego konceptualne podłoże niewiele się zmieniło przez ostatnie 120 lat. Książka ta rzuca światło na żywotną, upartą postawę, którą zwolennicy syjonizmu postrzegają z kolei jako świętokradztwo. Wśród krytyków syjonizmu, z którymi spotykamy się na kartach książki, są nie tylko Żydzi noszący czarne płaszcze. Zaliczają się do nich wszyscy, którzy opierają swój sprzeciw na argumentach o charakterze judaistycznym: chasydzi i mitnagdim, Żydzi reformowani i konserwatywni, Żydzi z Izraela i diaspory, a nawet przedstawiciele nurtu narodowo-religijnego, którzy zakwestionowali własne syjonistyczne przekoniania.

Książka Y. Rabkina, opublikowana już w wielu językach, a obecnie wydawana po polsku, na pewno zaciekawi polskiego czytelnika. Polska była bowiem zarówno miejscem powstania, jak i rozwoju syjonizmu, który później został przeszczepiony do Palestyny i Izraela. Praca napisano w sposób jasny i kompetentny jest jak najbardziej aktualna.

“… Traktat wersalski po I wojnie światowej nałożył na pokonane Niemcy obowiązek wypłacenia ogromnych reparacji wojennych. Te ciężary ekonomiczne – prawdziwa przyczyna frustracji niemieckiego społeczeństwa a w konsekwencji rosnącej popularności Hitlera – zostały wykorzystane przez międzynarodową finansjerę do swoich własnych celów. Plan Dawesa a następnie Plan Younga dotyczące redukcji długu i rozłożenia go na raty, przewidywały możliwość udzielania niemieckim kartelom kredytów na warunkach korzystnych dla amerykańskich banków. Obydwa plany zostały skonstruowane przez bankierów, którzy dla własnych korzyści manipulowali opracowującymi je komisjami. Choć formalnie w skład komisji wchodzili międzynarodowi eksperci, w rzeczywistości obydwa plany zostały zaaprobowane i wprowadzone w życie przez rząd amerykański…”

Historia Izraela jest najbardziej zmitologizowaną częścią historii powszechnej XX wieku.

W zależności od położenia geograficznego, a nawet wyznania, w pracach historyków powstawały różne wersje historii tego państwa.

Do połowy lat 80. XX wieku historiografię izraelską przedstawiali izraelscy historycy – syjoniści, których wersja o ciągłych planach zepchnięcia Izraela do morza przez państwa arabskie uzyskała aprobatę w państwach zachodnich, a w szczególności w Stanach Zjednoczonych. Są to dzieła przedstawiające obraz historii całkowicie gloryfikujący państwo Izrael, (Efraim Karsh, Fabricating Israeli History, Anita Shapira, Land and Power, The Zionist Resort to Force, 1881-1948).

W latach 80. pracę badawczą nad historią Izraela rozpoczęli żydowscy historycy nie związani z „syjonistyczną szkołą historyczną”. Ich badania, oparte na obszernym materiale źródłowym, dały zaskakujące rezultaty. Nazwano ich „nowymi historykami” lub „historykami – rewizjonistami”.

Spośród członków tej grupy należy wymienić: Simha Flapan, The Birth of Israel: Myth and Realities; Benny Morris, The Birth of the Palestinian Refugee Problem 1947-1949; Tom Segev, One Palestine Complete: Jews and Arabs Under the British Mandate; Avi Shlaim,

The Iron Wall: Israel and the Arab World.

Mimo iż w późniejszym czasie drogi tych naukowców rozeszły się, na trwałe obalili oni wiele mitów odnoszących się do historii państwa żydowskiego, zakorzenionych w izraelskiej społeczności. Odnosiły się one głównie do wydarzeń lat 1947-1949, czyli okresu tworzenia państwa izraelskiego, rozszerzenia jego granic w wyniku działań zbrojnych oraz uchodźctwa palestyńskiego.

Udowodnili oni odmienny obraz historii od tego, który oficjalnie był dotąd głoszony w Izraelu, szczególnie w odniesieniu do genezy państwa żydowskiego.

Panie Rafale, może się troche nie zrozumieliśmy.
Mnie chodzi o to żeby, skoro wyjaśnianie szczegółow jest trudne i przypomina targowanie się, to NIE zaniedbując ich, dać nacisk na prawdę ogólną, która jest oczywista.
Czyli nie oddajemy pola, tylko działamy tez globalnie.
Pokazujemy także inny sposób myslenia.
Nie tylko, że coś dobrego zrobiliśmy, a oni nie, ale też, że bez nas w ogóle nie istnieliby.
Wielu Polaków ciągle sobie z tego nie zdaje sprawy.
Za granicą Żyd Polski, to była cała instytucja, starsi np. Czesi jeszcze te instytucję pamiętają.
Cały Izrael współczesny, to też nasz produkt, który się wstydzi tego rodzica.

Otóż nic to nie da!

Polska musi bronić swojego dobrego imienia nie przed Żydami, Izraelem, a przed Światem! Żydzi celowo nie uczą się historii Polski bo nie chcą, bo nas Polaków często nienawidzą.
Mają syndrom odrzuconego, odepchniętego dziecka. Często nie przez przeżytą traumę holokaustu, tylko ich wydalenie z Polski, szykanowanie przez komunistyczne władze, zresztą głównie ich współbraci.
Polacy, zaś mają syndrom zdradzonego rodzica.
Nie lubią często Żydów przez udział Żydów w komunie i najeździe bolszewickim, planach rozbiory Polski. Stad mieliśmy i mamy w Polsce objawy antyżydowskości, antysyjonizmu, nie jakiegoś antysemityzmu. Nasza nienawiść zdarza się…. Nigdy Pan nie słyszał powiedzenia od Polaka; – Szkoda, że Hitler nie zrobił z nimi porządku do końca? Bo ja słyszałem to trzy razy w moim 55 letnim życiu. To bardzo mało, ale bywa… Jednak to nie jest rasizm, tylko antynacjonalność.
Taka sama, jak antypolskość większości Żydów mieszkających w Izraelu. Pomimo tego, że biorą chętnie obywatelstwo polskie, bo może się przyda… W razie wojny na wschodzie, dla odszkodowań itd. Nie jest dla nich konieczne do przyjazdów do Polski i życia w Polsce. Nienawidzą Polaków a biorą to obywatelstwo masowo. Bo mają swoje plany jak mieli. Są zacięci w tej nienawiści. Często, za poszczególne zdarzenia w czasie wojny, gdy nieetyczni Polacy ich skrzywdzili. Znacznie więcej Żydów ich skrzywdziło i Niemców, ale ich nie nienawidzą. Swoich kochają i Niemców kochają. Rosjan tez kochają. Język ich oprawców, czyli Niemców, ich nie razi. Polski, ich razi. Bo mają powyższy syndrom. Do tego dochodzi bezustanna propaganda Izraela, elit talmudycznych, które edukują ich w bezustannym kłamstwie o Polakach i Polsce.
Jest to planowa, dawna strategia podbicia Polski. Ci Żydzi, którzy przeżyli holokaust i ich potomkowie, są tylko jej narzędziem.

I nic w tej sytuacji nie pomogą ogólniki, górnolotne stwierdzenia ile im daliśmy. Że dzięki nam istnieją.

Tylko pracowita, złożona praca naukowo – pijarowa, pokazująca kamyk po kamyku, skalę polskiej pomocy w historii całego żydostwa w Rzeczypospolitej i okresie drugiej wojny, oraz skalę niecnych czynów Polaków wobec Żydów, jest w stanie pokazać naocznie te różnice decydujące o naszym braku udziału w holokauście a zarazem pokrzywdzeniu przez licznych Żydów. Tylko właśnie dzielenie włosa na czworo, dokładnie tak samo, jak to robią acz nieskładnie, wybiórczo, sami Żydzi. Tylko tego rodzaju analiza porównawczo – dowodowa, zestaw zdarzeń, faktów. Księga Prawdy – Hańby i Chwały; Polacy – Żydzi

Tylko takie wypracowanie, następnie opieranie się na nim, jest w stanie skutecznie nas wybronić przed szykowaną nam w świecie i rękoma Żydów uprawianą, gorszą rzeczą niż nagonką na Polskę. Wydarciu nam Polski!

Bo Żydzi nie myślą takimi emocjami jak my, że to jest ziemia Polska od początku. Co sobie wymyślą, że jest im dane przez Boga lub tragiczny los, to będą brali. najpierw pieniądze a potem ziemię. Nie znamy tego w Kanaanie, teraz Palestynie? Judeopolonii, która jest faktem jako ich plan.

Oczywiście, mam na myśli tych Żydów, którzy nie czuja się Polakami narodowymi, bo są tacy i tacy.