Komentarze do: Łużyce: Justyna Michniuk – W pułapce folkloru, czyli pytanie o autentyczną kulturę Serbołużyczan w XXI wieku i szanse jej przetrwania w kolejnych dziesięcioleciach

Autor: Esse Quam Videri

Esse Quam Videri — Mon, 07 Jan 2019 08:50:08 +0000

https://swkatowice.forumoteka.pl/temat,4053,serboluzyczanie-licza-na-pomoc-polski.html

Autor: Justyna Michniuk

Justyna Michniuk — Mon, 12 Feb 2018 09:34:24 +0000

W odpowiedzi do mk. Jest podejmowanych wiele inicjatyw na rzecz rewitalizacji języka oraz kultury serbołużyckiej zarówno na Górnych, jak i na Dolnych Łużycach. Niestety wiekszość niemiecka często pochodzi do tematu z ignorancją. Przykłady można mnożyć. Osobiście nie uważam, żeby rząd polski mógł pomóc, raczej jakieś organizacje pozarządowe, które mogłby pielęgnować stosunki między narodami, edukować i szerzyć wiedzę o Serbołużyczanach, która jest w naszym kraju niestety również niewielka. Istnieje wąski krąg osób zainteresowanych tematem, oczywiście, ale moim zdaniem ważna jest edukacja już w szkołach podstawowych, zwłaszcza na terenach przygranicznych, współpraca szkół i instytucji kultury itp. w ramach zajęc regionalnych.

Autor: Don

Don — Sat, 10 Feb 2018 17:48:11 +0000

Apel do obecnych władz polskich? W sprawie Serbów łużyckich? Cóż miałby on spowodować poza jego przedstawieniem jakiemuś zacnemu urzędnikowi, rozumiem, że najlepiej na szczeblu centralnym?
Myślę, że pewną rolę we wspieraniu tych Słowian mogłyby odegrać jakieś niezależne organizacje a może przede wszystkim ogniwa władz samorządowych poprzez nawiązywanie partnerskiej współpracy z gminami z Łużyc. To mogłoby zapewnić bezpośredni kontakt, wymianę doświadczeń między nimi a mieszkańcami różnych regionów Polski. Najważniejsza byłby w takiej współpracy moim zdaniem jak najszersza wymiana młodzieży.
Rząd, choćby poprzez sposób potraktowania strony społecznej w trakcie ostatnich prac podkomisji sejmowych w sprawie GMO, pokazał dość jasno gdzie ma nasze apele nawet te bardzo zasadne i merytoryczne w swej treści.
Pozdrawiam

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Fri, 09 Feb 2018 16:50:02 +0000

Jeśli termin 'Serb’ ma związek ze słowem 'pa-sierb’ (syn oboczny, z poza małżeństwa), to wracamy do dawnego wywodzenia Serbów od terminu „sierp” (narzędzie rolnicze do ścinania zboża, później długo wykorzystywane do cięcia wiązek słomy na sznury do związywania snopów), czyli narzędzia o zakrzywionym ostrzu. Przedrostek 'pa’ oznacza często pradawne 'na’, co może wyjaśniać nazwę tego narzędzia, jako 'pa/na – sie/siebie – rp/rb’ , gdyż używano go w ten sposób, że kobiety wychodziły w pole zwykle widną nocą wyposażone w to łukowato zakrzywione narzędzia z ostrymi ząbkami niczym piła do drzewa. Stąd pewnie inna nazwa tej czynności, jako „żęcie/żnecie”. Szły w polu jedna obok drugiej od poświęconego środka wkoło, na kolanach. Obejmując od dołu, lewym ramieniem zbożowe pędy, prawym wyposażonym w sierp, podcinały ich napięte łodygi przy samej ziemi, do siebie, do góry, w prawy bok aby się nie nadziać. Tak, podbierały kolejny pęk zbożowy, nie wypuszczając poprzedniego z ramienia, aż uzbierał się snopek , który wiązały i porzucały by zebrać później. Tak to pamiętam z dawnych lat, u mojej Cioci. Ale możliwe, że metody żęcia sierpem bywały inne. Nazwa sierpa może wskazywać na ruch czynności „do siebie”, do góry w bok (na się). Od sierpowej pory żniw, mamy miesiąc sierpień. Od tej czynności i licznych pól uprawnych w obszarze jednej z najstarszych kultur rolniczych Europy – łużyckiej, może pochodzić słowo 'sierp’. A od niego, nazwa ludu słowiańskiego, dziedzica tej kultury. Wcale nie musi mieć więc związku bezpośredniego ze znaczeniem „poboczny” z „krzywego łoża”. Tylko od tej kultury rolnej. Może nawet sami sierp wynaleźli. To termin „pasierp” zapewne utworzono w związku z owym zakrzywieniem rodowym, jakby w nawiązaniu do sierpa. Szkoda by było, gdyby tak starożytny lud słowiański jak Serbowie, być może nosiciele w swej nazwie kultury prarolniczej, słowiańskiej wynalazczości (bo na pewno nie jest to termin germański), mieli wyginąć.

Autor: mk

mk — Fri, 09 Feb 2018 13:31:04 +0000

W odpowiedzi do Anna. wszystko zależy od Polski, od tego jak silne będą nasze wpływy. Przy odpowiedniej polityce dbania o nasze dziedzictwo, język i kulturę w przyszłości być może wiele ze zniemczonych mieszkańców Łużyc wróci do języka i tożsamości przodków bo przecież wiemy dobrze, że Słowianie na tych terenach nigdzie nie zniknęli tylko w dużej mierze pod wpływem terroru i ucisku stracili swoją prawdziwą tożsamość, genetycznie duża część ludzi w tych rejonach to Słowianie.

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Fri, 09 Feb 2018 12:04:51 +0000

panie Czesławie. Tu jest potrzebny jakiś Apel o pomoc do władz polskich, wsparcie kulturowo – finansowe i polityczne , podpisywany. Dobra okazja do przywrócenia wiedzy o dawnej słowiańskości Połabia. PiS powinien to chwycić, walcząc z niemiecką narracją historyczną. Pan najlepiej taki apel sformułuje.

Autor: Anna

Anna — Fri, 09 Feb 2018 12:04:18 +0000

Nie wiem czy to pesymizm czy realizm, ale wątpię aby Serbo- Łużyczanom udało się coś więcej niż zachowanie folkloru. Czy większość z nich czuje inną niż niemiecka tożsamość narodową? Czy zdołają przezwyciężyć tendencje demograficzne i ekonomiczne?

Autor: Błażej

Błażej — Fri, 09 Feb 2018 11:36:42 +0000

Witam,
niewiele osób zapewne wie, że właśnie języku serbołużyckim został wydany w 2012 roku Hobbit. Poniżej link do tej pozycji, niestety już niedostępnej:
http://hobbithunter.nl/my-collection/hobbits-i-have/sorbian/2012-first-3/
Żeby było ciekawiej, w sklepach internetowych, wyszukując po kodzie ISBN dostajemy informację, że jest to tłumaczenie niemieckie (Germany) – historia lubi się powtarzać….
Pozdrawiam
Błażej

Autor: Białczyński

Białczyński — Fri, 09 Feb 2018 10:11:22 +0000

W odpowiedzi do wścibski. Będziemy publikować więcej artykułów pani Justyny, a być może wyniknie z tego, także przez jej osobiste kontakty, znacznie bliższa wieź Polaków z Serbo-Łużyczanami.

Autor: wścibski

wścibski — Fri, 09 Feb 2018 09:44:55 +0000

Nazwa Serbowie pokrewna jest polskiemu słowu pasierb (staropolskie pasierb, pasierzb, pasirzb 1391, n.os. Pasirb 1475, n.m. Pasirbice 1310, od psł. *pa-sṝbъ, od sṝbъ[1] „prawowity potomek-dziedzic, pełnoprawny członek rodu” utworzony za pomocą prasłowiańskiego prefiksu pa-; jak pagórek, pasynek, pascórka=pasierbica; w znaczeniu „syn nieprawowity, urodzony z nałożnicy, dziedziczący tylko w razie braku synów prawowitych.

I język dolnołużycki ma wiele słów polskich w przeciwieństwie do górnołużyckiego.

„Serbołużyczanie ślą dramatyczne apele: „Pomóżcie. Zróbcie coś dla nas. Nasza kultura ginie. Wymieramy. Słowianie powinni sobie pomagać”. Prośbę o moralne wsparcie skierowali do ambasady polskiej w Berlinie, a także kilku innych.

– Polska finansuje niemiecką mniejszość narodową, ma więc moralne prawo upomnieć się o mniejszość słowiańską w Niemczech – mówi Jan Nuck, przewodniczący Domowiny, Związku Serbołużyczan. Wierzy, że dyskretna dyplomacja wpłynie na zmianę stanowiska niemieckich władz i skłoni je do zwiększenia funduszy na potrzeby serbołużyckich instytucji kulturalnych.

http://www.rp.pl/artykul/111323-Serboluzyczanie-licza-na-pomoc-Polski.html

Niestety nasi rządzący w 2008 czyli te sługusy z PO gówno zrobili.