pod Roterdammem jest miejscowosc nazywa sie Rhone,mialam tam rodzine

duna, don, doń = toń – głębia, głęboka woda, a także duć, dunąć – znaczy pchać w określoną stronę (np o uderzeniu wiatru), przeć (stąd Dunaper/Danaper/Dnieprz/Dniepr), popychać, szybko pchać, pomykać, a wiec płynąć.

jak zwykle zachodnia etymologia jest bzdurna:

https://www.etymonline.com/word/rhone

bo co za idiota nazwałby rzekę od rzekomego rdzenia oznaczającego płynąć, to po co wtedy wogóle nazywać rzekę, przecież wiemy, że jak rzeka, to płynie 😀

Natomiast z perspektywy Słowiańskiej to mamy duże pole do popisu – Rod-Dan
Rod – nie trzeba wyjaśniać, no i oczywiście Dan/Danus, ten sam rdzeń co w Don, czy Dunaj.

Byłem swego czasu w miejscowości, która znajdowała się za rzeką Ren. Zawsze, gdy wracałem wieczorem do na ów czas miejsca zamieszkania, czułem się jakbym wracał jak Woj z bitwy. Znakomite uczucie.

Na polu namiotowym nad jeziorem Bregant, po stronie szwajcarskiej /Bodeńskie/ spędziłem czas od piątku do poniedziałku, był to wrzesień 1995. Muszę powiedzieć, że cały czas miałem wrażenie, że jestem gdzieś w Polsce, na wsi na terenie podgórskim, gdzieś w okolicach nowego Sącza. Taka sama droga między jeziorem a polami, podobne zabudowania, sad pełen śliw i podobne tempo życia.
Nie znając niemieckiego próbowałem się dogadać z obsługą po angielsku, na co oni że się z nich nabijam, przecież wyglądam na miejscowego.

..tam …-znaczy w Bregenz nad jeziorem i w gorach przez prawie jeden miesiac