Komentarze do: RudaWeb: Słowiańska pieśń bojowa według Tacyta https://bialczynski.pl/2017/12/24/rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta oficjalna strona Czesława Białczyńskiego Mon, 25 Dec 2017 18:00:17 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.4 Autor: Białczyński https://bialczynski.pl/2017/12/24/rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta/#comment-42739 Mon, 25 Dec 2017 18:00:17 +0000 https://bialczynski.pl/?p=79686#comment-42739 W odpowiedzi do Robert.

Szkoda czasu na wysłuchiwanie tych Ciemniaków. Mleko i tak już się rozlało. Mogą tokować ile wlezie, dając świadectwo swoich wąziutkich możliwości intelektualnych.

]]> Autor: Robert https://bialczynski.pl/2017/12/24/rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta/#comment-42738 Mon, 25 Dec 2017 17:23:56 +0000 https://bialczynski.pl/?p=79686#comment-42738 A tu ten sam temat u Skribha https://skribh.wordpress.com/2017/12/25/626-wielka-lechia-rozmowa-z-historykiem-krytyczna-analiza-zrodel/#more-11687 i na YouTubehttps://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=FHFFWnCtSOM , mój błąd bo miano historyka powinno być ujęte w ” …” no nic, następnym razem się poprawie. Jedyne co bardzo w tej allo allo gadaninie mnie tak naprawdę zabolało, to po raz kolejny młody wiek tzw. specjalisty czyli p. Pawła Staszczaka, a że młody i o takich poglądach to niestety sporo jeszcze zdoła nabroić.
Ciekawostka, Paweł Szydłowski i jego książka „Wandale czyli Polacy. Ostatnia zagadka naszej historii” https://www.swiatksiazki.pl/wandale-czyli-polacy-ostatnia-zagadka-naszej-historii-6368597-ksiazka.html od końca stycznia 2018

]]> Autor: Robert https://bialczynski.pl/2017/12/24/rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta/#comment-42733 Mon, 25 Dec 2017 00:35:41 +0000 https://bialczynski.pl/?p=79686#comment-42733 ciekawostka https://www.cda.pl/video/180573555/vfilm ot pewien historyk o tzw. Wielkiej Lechii

]]> Autor: ORLICKI https://bialczynski.pl/2017/12/24/rudaweb-slowianska-piesn-bojowa-wedlug-tacyta/#comment-42728 Sun, 24 Dec 2017 14:18:30 +0000 https://bialczynski.pl/?p=79686#comment-42728 Brać jest od 'bo-ra-ać/ti’ ; gdzie mamy morfemy; bo = to / ra = moc / ati/ać/ti = te, tu.
To zupełnie inny sens.
Wszelkie układy słów z morfemem 'ar’ i podobnie 'al’ , czy 'as’, oznaczają coś „wysokiego”.
Stad góra „Ararat” w swej pochodzącej od Arjów (obecnie; Armeńczyków/Ormian) nazwie, zupełnie nie semickiej, stanowi najlepsze obrazowanie znaczeń podobnych do siebie w
brzmieniu, obu słowotwórczych morfemów, dając układ „AR – RA – RA – TI” ; WIELKA/WYSOKA – MOC – MOCY – TU.
Tak też „barć” to 'ba – ar – ti’ ; 'ta – wysoko – tu’ bo też i wieszano te skrzynie na dom dla pszczół na drzewach lub w nich wydłubywano. Pszczoły dzikie nie lubią barci naziemnych. A kiedyś miód pozyskiwano tylko w lasach.
'Bar’ to miejsce obronne, bo wzniesione wysoko. Podobnie barbakan, acz już przez łacinę od Słowian. Podobnie też war/warownia, gdzie zaimek 'wa’ zastępuje dawne 'ba/bo’.
Wyraz 'borti’ możemy więc mieć od takich właśnie znaczeń, bo wstawiane morfemy, dawniej samodzielne słowa, nie straciły pierwotnego sensu, wiec w procesie słowotwórczym używano ich zgodnie z dawnym przeznaczeniem.
Tak więc zgodzić się można, że pochodzi to słowo od 'borati’ z wyrwana głoską 'a’ lub 'barati’ w procesie skracania wymowy. Sens jednak zapewne jest ten sam, oznaczając coś wysokiego, lub wielkiego. Nasuwa mi to na myśl, odwoływanie się do Boga czuwającego nad wojownikami. Gdyby brzmiało to słowo „bożati”, nie byłoby dyskusji. Tutaj, w słowie „borati” a szczególnie „b(h)orati/bharati” wskazuje na nieco odmienną cechę Boga, jako „wysoki”, a raczej „na wysokości”, gdyż wyrwana kolejna głoska „h” a zachowana w hinduskim, to jako „ho” nic innego, tylko „życie/du-ch/odd-ech”. Atrybut dającego je Boga. Życiodawcy. Mamy go w kolejnym, współczesnym terminie, Bo-g/Bó-g/Bo-h, a dawniej i 'Boż’ jak i naszym 'zboże’, gdzie „ż” to święty morfem oznaczający „życie”, podobnie jak „ś” ; „światło/jasność” a od niego święte, śnieg, i całe mnóstwo w podobnym sensie pochodnych wyrazów.
Język polski zachował tą logiczność i sens dawnych morfemów, przez co jest czytelne znaczenie każdego jego dawnego terminu, gdy tylko pamiętamy o tym znaczeniu morfemów jak i zasadzie łączenia podobnych głosek ze sobą sąsiadujących i przekształceń o/a i odwrotnie oraz bo/wo, ba/wa czy podobnych.

]]>